Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/11608 K.2025/361

Bölge Adliye Mahkemesi kararı fer'i müdahil Kurum vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 20.01.1986 tarihinden itibaren çırak olarak gösterildiği süre boyunca davalı iş yerinde sigortalı olarak çalıştığının tespitine, tahsis başvurusu da göz önüne alınarak davacıya aylık bağlanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Fer'i müdahil Kurum vekili özetle, davanın reddini talep etmiştir. Davalı cevap dilekçesinde özetle, davacının o tarihte daha 17 yaşını doldurmadığını, sigortalılığın 18 yaşını doldurduğu tarihten başlatılabileceğini, işe giriş bildirgesinin bir gün de olsa çalıştığına karine teşkil edemeyeceğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile

"1-Davanın kısmen kabulüne,

2-Davacının ... işyeri nolu davalı işveren yanında 20/01/1986 tarihinde hizmet akdine dayalı işçi olarak çalıştığının, ancak sigorta başlangıç tarihinin 18 yaşını ikmal ettiği 09.05.1988 olduğunun tespitine,

3-Davacının Davalıya ait ... sicil numaralı işyerinde 20.01.1986-27.01.1987 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı olarak asgari ücretle geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmalarına ilişkin 307 gün daha çalıştığının tespitine,

4-Davacının 18 yaşını doldurduğu 09.05.1988 tarihinden önceki yukarıda belirtilen sürelerin prim ödeme gün sayılarının hesabında nazara alınmasına

5-Davacının emeklilik aylığı bağlanması, emeklilik aylık ve faiz istemlerinin reddine,” karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraflarca istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile

"Dosyadaki yazılara, hükmün dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere, bu delillerin takdirinde isabetsizlik görülmemesine ve özellikle davacının 20.01.1986 tarihli işe giriş bildirgesi bulunduğundan hak düşürücü sürenin söz konusu olmadığının, Kurumu bağlamayacak biçimde yazılan yazı cevabına göre davacının sigorta başlangıç tarihinin 18 yaşını ikmal ettiği 09.05.1988 olmasına göre 10.05.2019 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazanamayacağının,

davacının tanık beyanlarına göre belirlenen sürede sürekli ve kesintisiz çalıştığının anlaşılmasına göre usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşılan hükme yönelik taraf vekillerinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1. maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Fer'i müdahil Kurum vekili, davacının dava konusu dönem içerisindeki tespit taleplerinin hak düşürücü süre nedeni ile reddi gerektiğini; davanın esası bakımından, ispatlanmayan davanın reddi gerektiği halde kısmen kabule dair kararın hukuka aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir. Davalı işveren vekili, davanın husumetten reddi gerektiğini, davacının davayı açmakta hukuki menfaatinin bulunmadığını, prim gün sayısı ve sigortalılık süresi bakımından zaten gerekli şartları taşıdığını, hukuki menfaat yokluğu nedeniyle davanın reddinin gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, hizmet tespitine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, fer'i müdahil Kurum vekili ile davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR