Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/11761 K.2025/1347

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılardan ... ve ... ile davalı Kurum tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 10.07.2010 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik oranının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili özetle, davanın reddini talep etmiştir. Davalı işverenler vekili özetle, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, davacının 10.07.2010 tarihinde iş yerinde geçirmiş olduğu iş kazası neticesinde sürekli iş göremezlik oranının E cetveline göre %13 oranında olduğunun tespitine karar verilmiştir. Kararın gerekçesinde,

"Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığının 11.05.2015 tarihli ve 12402 sayılı Sağlık Kurulu kararında davacının iş göremezlik derecesinin %2,1 olduğu,

- Yüksek Sağlık Kurulunun 02.04.2018 tarihli ve 26/5717 sayılı kararında sigortalının meslekte kazanma gücü kaybı oranının %8,1 olduğu belirtilmiştir.

-Mahkememize ait 2013/342 esas sayılı dosyada alınan Adli Tıp 3. İhtisas Kurulunun 09.11.2020 tarihli ve 15820 karar sayılı raporunda sigortalının 10.07.2010 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle meslekte kazanma gücü kaybı oranı %13 olarak belirtildiği,

-Raporlar arasında çelişki bulunması nedeniyle aldırılan Adli Tıp 2. Üst Kurulunun 28.07.2022 tarihli ve 1789 karar sayılı raporunda sigortalının 10.07.2010 tarihinde maruz kaldığı iş kazası sonucu yanık skarı arızası nedeniyle meslekte kazanma gücü kaybı oranının %13 olduğu belirtildiğinden, davacının 10.07.2010 tarihinde iş yerinde geçirmiş olduğu iş kazası neticesinde sürekli iş göremezlik oranının E cetveline göre % 13 oranında olduğunun tespitine karar vermek gerektiği" belirtilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılardan ... ve ... vekili ile davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; Sosyal Sigortalar Yüksek Sağlık Kurulunca davacının 10.07.2010 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası sonucunda meslekte kazanma gücü kaybı oranının % 8,1 olarak belirlendiğini ve Kurum tarafından yapılan işlemlerin mevzuata uygun olarak yapılmış olduğunu, tüm bu sebeplerle davanın reddine karar verilmesi gerekmekte iken kabulüne karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalılardan ... ve ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; iş kazasının 2010 yılında meydana geldiğini, iş bu davanın zamanaşımına uğradığını, dosya kapsamında mevcut raporlar arasında fahiş farklar bulunduğunu, raporlar arasındaki ihtilafın giderilmesi için yeniden rapor alınması gerektiğini ancak bu yöndeki taleplerinin Mahkemece reddedildiğini, kararın eksik ve hatalı olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, iş kazasına maruz kalan davacının sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davalı Kurum vekili ile davalı işverenler vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR