Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/1197 K.2024/7293

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili ile feri müdahil Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 02.02.2011 tarihinde davalıya ait 35 T 6199 plakalı takside çalışmaya başladığını, 10.09.2018 tarihine kadar taksi şoförü olarak kesintisiz çalıştığını, ancak sigortasının 20.11.2013 tarihinde ödenmeye başladığını ve ödenen primlerinin de 15 günlük çalışma üzerinden ödendiğini, çalışması 10.09.2018 tarihine kadar devam etmesine rağmen sigorta bildiriminin 31.07.2018 tarihinde sonlandırıldığını, müvekkilinin işe girdiği tarihten itibaren 24 saat çalışıp 1 gün dinlenip tekrar 24 saat çalıştığını, çalışma düzeninin bu şekilde gerçekleştiğini, aylık ortalama 2.500,00-3.000,00 TL maaş aldığını beyanla 2011 yılının Şubat ayından 10.09.2018 tarihine kadar sigortalı olarak davalı işyerinde çalıştığının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ilk 2 sene sigortasız çalıştığı iddiasının doğru olmadığını ve bu hususun hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davacının 20.11.2013 tarihinde müvekkili nezdinde çalışmaya başladığını ve aralarındaki sözleşmeye istinaden 15 gün çalışacağının belirlendiğini, primlerin de bunun üzerinden yatırıldığını, bu sözleşmeye uygun olarak çalışmalarını sürdürdüğünü, işe giriş ve çıkış bildirgelerinde ıslak imzasının bulunduğunu, davacının istifa ederek işten ayrıldığını, 20.11.2013 tarihinden önceki çalışmaların ise daimi ve kesintisiz bir çalışma olmayıp yedekçi tabir edilen çalışma şeklinde olduğunu, beyanla davanın reddini talep etmiştir.

2. Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde; davacının taleplerinin hukuki ve fiili gerçekliği yansıtmadığını, sigorta primine esas kazanç iddiasının yazılı belge ile ispatlanması gerektiğini, davanın kamu düzenini ilgilendirmesi sebebiyle titizlikle araştırılması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne, 02.02.2011 - 31.07.2018 dava dönemi itibariyle ... TC ... SS nolu davacı ...'ın davalı ...'a ait 1441353.35 sicil sayılı işyerinde 2849 gün çalıştığı 846 gününün SGDP'ye tabi çalışma olarak bildirildiği, 2003 günlük sürenin ise bildirilmeyen süre olup 506 sayılı Kanun'un 63/B maddesi kapsamında SGDP'ye tabi çalışma olduğunun ve bu dönemde asgari ücretle çalıştığının tespitine, 01.08.2018-10.09.2018 dönem itibariyle ise talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ile feri müdahil Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davalı vekili istinaf dilekçesinde; Mahkeme tarafından tanık anlatımları ve varsayımlara dayanan bilirkişi raporu ile hüküm kurulduğunu, davacının 20.11.2013 tarihinden 31.07.2018 tarihine kadar ayda 15 gün süre ile çalıştığını ve prim ödemelerinin sözleşmeye uygun olarak yapıldığını, tanık beyanları arasındaki çelişkilerin giderilmeden eksik inceleme ile karar verildiğini ileri sürmüştür.

2. Feri müdahil vekili istinaf dilekçesinde; hizmet tespiti davalarının salt tanık anlatımları ile ispatlanamayacağını, çalışma olgusunun hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ispatlanması gerektiğini, bilirkişi raporunun varsayımlar ve tahminlere dayandığını, davacının iddiasını kanıtlayamadığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı vekili ve fer'i müdahil Kurum vekilinin istinaf talebinin kabulü ile; Karşıyaka 2. İş Mahkemesince verilen 25.05.2021 tarih, 2019/182 Esas ve 2021/90 Karar sayılı ilâmının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmek üzere kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; imzalanan tüm evraklara, imza bordroları da dahil olmak üzere itiraz edildiğini, dosyaya sunulmuş belgelerin tamamı müvekkilin iradesi fesata uğratılarak elde edildiğini, davacının imzaladığı belgelerin iradesi fesada uğratılarak elde edildiğini, 2016 ve 2018 yıllarında toplu olarak imzalatıldığını, yargılama sırasında da sunulan belgelerdeki imzalara itiraz edildiğini, tanık beyanlarından da anlaşılacağı üzere işyerinde boş kağıda imza attırıldığını, prim belgelerine bakıldığında davacı dışında başka sigortalı çalışan olmadığını, bu durumda hayatın olağan akışıma aykırı olarak davalıya ait taksinin 1 gün hizmet verip, bir gün çalıştırılmaması sonucunu doğuracağını belirterek eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının 02.02.2011 - 10.09.2018 tarihleri arasında davalı işyerinde geçen çalışmalarına ilişkin hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 69 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 344 üncü maddesi, 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun’un 86/9 uncu maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

.