Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/12205 K.2024/11971

Taraflar arasındaki iptal edilerek sonraki talep tarihini takiben bağlanan yaşlılık aylığının 01.03.2016 tarihi itibariyle bağlanmasını, bu tarihten sonrası için çıkarılan yersiz aylık borcunun iptali ile ödenmeyen aylığın tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin 28.01.2016 tarihinde yaşlılık aylığı tahsis talebinde bulunduğunu, yurt dışı borçlanma talebine istinaden hazırlanan tahakkukları 11.02.2016 ve 12.02.2016 tarihlerinde ödediğini, davalı Kurum'un tahsis talep tarihi itibariyle prim borcu bulunduğu gerekçesi ile 01.02.2016 tarihi itibariyle bağladığı aylığı daha sonraki tarihte keserek davacıdan yeniden 24.01.2017 tarihli tahsis talebi alarak bu talebi takiben 01.02.2017 tarihi itibariyle yaşlılık aylığını bağladığını,

ancak işlemin geç yapılması nedeniyle arada ödenen aylıkların yersiz aylık borcu olarak çıkarıldığını ancak zaten halihazırda yaşlılık aylığı tahsis talebi bulunan davacının, yurt dışı borçlanma bedelini ödemesi üzerine 01.03.2016 tarihi itibariyle yaşlılık aylığı koşullarını taşıdığını belirterek, aksine işlemin iptali ile davacıya 01.03.2016 tarihi itibariyle yaşlılık aylığı bağlanmasını, bu tarih sonrasına tekabül eden yersiz aylık borcunun iptalini, ödenmeyen aylığın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili, davacının 506 sayılı Kanun kapsamında yaşlılık aylığı tahsis koşullarını taşımadığı tarihte aylığın iptal edildiğini, Kurum işlemlerinin usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, davacı ... T.C. kimlik numaralı ...'ın 12.02.2016 tarihinde yaşlılık aylığı alma koşullarını yerine getirdiğinden 01.03.2016 tarihinden geçerli olmak üzere yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine, davacı ...

T.C. kimlik numaralı ...'dan davalı Kurum tarafından çıkartılan yersiz ödeme işleminin iptali ile davacıdan tahsil edilen 17.159,59 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Kurumdan tahsili ile davacıya verilmesine, davacı ...

T.C. kimlik numaralı ...'ın hak etmiş olduğu 1.968,82 TL dava tarihi kadar ödenmemiş olan aylık alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Kurumdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri Davalı Kurum vekili, kararın eksik araştırma ve incelemeye dayalı usul ve yasaya aykırı bir karar olduğunu belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu verildiğini, usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık yaşlılık aylığı tahsisi ile yersiz aylık borcunun iptali, ödenmeyen aylığın tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 3201 ve 506 sayılı Kanun'un ilgili maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR