Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/12206 K.2025/1914

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı işverenlere ait iş yerinde 22.08.2014 - 16.10.2014 ve 05.01.2016 - 12.03.2016 tarihleri arasında fiili olarak çalıştığının ve bu süre içerisinde eksik ödenmiş veya ödenmemiş sigorta primlerinin tespiti ve tescilini, sigorta kaydı yapılmayan çalışmalarına ait yatırılmayan ya da eksik yatırılmış primlerin işverenden tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

1-Davalılar vekili cevap dilekçesinde; müvekilleri ... ve ...'nun adi ortak olup, işyerleri ve çalışanlarının ayrı olduğunu, davacının da davalı ...'na ait iş yerinde çalıştığını ve çalıştığı dönemlerin prim ödemelerinin de eksiksiz olarak yatırıldığını, davacının 22.08.2014 - 16.10.2014 tarihindeki dönemde işten kendi isteğiyle ayrıldığını, işten ayrılmasından sonra işsiz kalan davacının yeniden işe alındığını, her iki çalışma döneminde de primlerinin tam olarak ödendiğini, işten çıktığı tarihe göre sigorta çıkışının da yapıldığını, hatta o dönemde davalının da dükkanı kapatarak şehir dışına çıktığını,

dükkanda herhangi bir fiili çalışma olmadığını, davacı tarafın çalıştığını ileri sürdüğü zaman dilimlerinde herhangi bir çalışması olmadığını, Yargıtay içtihatlarına uygun araştırma yapılması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

2- Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde; Kurum kayıtlarının incelenmesinde davacının davalı işyerinde 01.04.2012 - 22.08.2014, 16.10.2014 - 05.01.2016 ve 12.03.2016 - 31.03.2016 tarihleri arasında çalıştığının anlaşıldığı, bu tarihler dışında davalı iş yeri veyahut başkaca iş yerlerinde çalışmasının bulunmadığını, hizmet tespit davaları kumu düzenini ilgilendiren davalardan olduğundan dolayı Yargıtay'ın bu tür davalarda aradığı ilkeler kapsamında araştırma yapılması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tanıkların çoğunluğunun, davacının iş yerinden kendi isteği ile ayrıldığı dönemleri tarihleriyle açıkça belirttikleri, dolayısıyla tanık beyanları ile davacının kendi isteği ile işten çıktığı dönemlerin var olduğunun kanıtlandığı, buna karşılık davacı tarafın ilgili tarihlerde çalıştığını kanıtlayamadığı, kesintisiz çalışma iddiasını tüm tanık beyanlarıyla destekleyemediği, davacının hizmet akdi ile çalıştığını iddia ettiği dönemlere ilişkin iddiasını ispatlayacak nitelikte somut bir delil sunmadığı,

dosyada bu anlamda başkaca bir delile ulaşılamadığı hususları değerlendirilerek 22.08.2014 - 16.10.2014 ve 05.01.2016 - 12.03.2016 tarihlerinde davacının davalı iş yerinde çalıştığına ilişkin hükme esas alınabilecek bir delile ulaşılamadığı kanaatiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına yönelik davacı vekilinin istinaf başvurularının Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353-(1)-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde.

Mahkemenin, davacının yıllık izin kullandığı tarihler üzerinden değerlendirme yapmadığını, davalı tarafın davacının işi bırakıp gittiğini savunduğunu, ancak devamsızlık tutanaklarını ibraz etmediğini, bu suretle bu yöndeki savunmasını ispat edemediğini, davalı tarafın, kışın iş olmaması sebebiyle her yıl 1 ay işyerini kapatıp davacının çıkışını verdiklerini savunduğunu, ancak davacının tüm çalışma döneminde sadece 1 kış çıkışının gösterildiğini bunun süresinin de 3 ay olduğunu, bu suretle bu yöndeki savunmanın da doğru olmadığını, davacının istifa ettiğine,

devamsızlık yaptığına ilişkin olarak davalı tarafından yazılı belge ibraz edilemediğini, dinlenen tanıkların, davacının işten çıktığı yönünde beyanda bulunmadıklarını, iddia ettikleri çalışma olgusunun ispat edilmesine karşın davanın reddine karar verilmesinin doğru olmadığını beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının 22.08.2014 - 16.10.2014 ve 05.01.2016 - 12.03.2016 tarihleri arasında davalı işyerinde kesintisiz olarak geçen çalışmalarına ilişkin hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR