Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/12398 K.2025/954

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalının davacı şirkette 06.04.2013 tarihinde iş kazası geçirdiğini, geçirmiş olduğu iş kazası ile ilgili Kurumca iş göremezlik derecesinin %0 olarak tespit edildiğini, sigortalının karara itirazı sonrasında YSK'nın 15.08.2017 tarih, 2017/9097 E. 64/12003 K sayılı kararıyla da iş göremezlik oranının %2,1 olarak belirlendiği ve sürekli bakıma muhtaç olmadığına karar verildiğini, iki rapor arasında çelişki olduğunu belirterek; davalının geçirmiş olduğu iş kazası sonrasında oluşan iş göremezlik oranının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili; Kurum tarafından sürekli iş göremezlik durumunun belirlenmesi için yapılan tespitlerin 506 sayılı Kanun ve 5510 sayılı Kanun uyarınca Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğü'ne göre yapıldığını, Kurumun işleminin usul ve kanuna uygun olduğunu belirterek; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı ... vekili; kaza neticesinde davalının %2,1 oranında malul olduğunun Yüksek Sağlık Kurulunun 15.08.2017 tarihli raporu ile de sabit olduğunu belirterek; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tüm dosya kapsamının değerlendirilmesi neticesinde, davacının mevcut raporları, Sosyal Güvenlik Kurumu'nun cevabi yazıları, tüm tedavi evrakları ve diğer belgeler ile birlikte, davalı ...'nın maluliyet oranının tespiti amacıyla İstanbul Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğünce 10.01.2017 tarih ve 117 karar sayılı kararıyla 06.04.2013 tarihli iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezlik derecesinin %0 olarak belirlendiği,

itiraz üzerine Yüksek Sağlık Kurulunca 15.08.2017 tarih ve 64/12003 karar sayılı kararında, sigortalının 06.04.2013 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle maluliyet oranının Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Yönetmeliği çerçevesinde %2,1 olduğuna karar verildiği, davacı vekilinin Yüksek Sağlık Kurulu raporuna itirazı nedeniyle dosyanın Adli Tıp Kurumu Başkanlığına gönderildiği, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 31.10.2018 tarih ve 19610 karar numaralı raporunda;

davalı ...'nın 06.04.2013 tarihinde maruz kaldığı iş kazasına bağlı yaralanması 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümleri kapsamında maluliyetine neden olacak düzeyde araz bırakmadığından sürekli maluliyet tayinine mahal olmadığına karar verildiği, bu rapora itirazı üzerine aldırılan Adli Tıp Kurumu İkinci Üst Kurulunun 17.10.2019 karar tarih ve 1854 karar numaralı raporunda;

davalı ...'nın 06.04.2013 tarihinde maruz kaldığı iş kazasına bağlı yaralanması 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümleri kapsamında maluliyetine neden olacak düzeyde araz bırakmadığından sürekli maluliyet tayinine mahal olmadığına karar verilmiş olması karşısında, davalı ...'nın 06.04.2013 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazasına dayalı olarak sürekli maluliyetinin bulunmadığı anlaşılmakla; davanın kabulüne, davalının 06.04.2013 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazasına dayalı olarak sürekli maluliyetinin bulunmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı Kurum vekilinin ve davalı ... vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir. Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık sürekli iş göremezlik derecesinin tespiti istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Dosya kapsamı incelendiğinde, davanın yasal dayanaklarından olan 506 sayılı Kanun’un 109. ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 95. maddeleri hükümleri ile sağlık raporları ve ATK raporları ile tüm dosya kapsamı dikkate alındığında kararın yerinde olduğu anlaşılmıştır.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekilinin ve davalı ... vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR