Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/12404 K.2025/5167

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar; davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin Türkiye'nin muhtelif illerinde kamu idarelerinde hizmet işi yaptığını, T.C.

Sağlık Bakanlığında 01.08.2005-31.12.2005 tarihleri arasında genel temizlik hizmeti işini yaptığını, bu süre zarfında ... iş yeri sicil numarası ile dosya açtırdığını, anılan iş nedeniyle sigortalılara ödenen yemek ve yol yardımlarının davalı Kurum tarafından sigorta primine esas kazanca dahil edildiğini, bu yardımlarla ilgili olarak müvekkili şirketten prim tahsili yoluna gidildiğini, oysa nakden ödenen yemek ve yol yardımlarının ayni yardım niteliğinde olduğunu, fazladan ödenen sigorta primlerinin iadesi için 11.04.2014 tarihinde yapılan idari başvurunun reddedildiğini ileri sürerek,

müvekkiline ait iş yerinden 01.08.2005-31.12.2005 tarihleri arasında çalışan sigortalılara ödenen yemek ve yol yardımının 506 sayılı Kanun'un 77/2 maddesi gereğince sigorta primine esas kazanca dahil edilmemesi gerektiğinin tespitine,

01.08.2005-31.12.2005 tarihleri arasında müvekkili şirket tarafından iş yerlerinde çalışan sigortalılara ödenen yemek ve yol yardımı üzerinden davalı Kuruma ödenmiş ve davalı Kurum tarafından yasal dayanağı olmaksızın yanlış ve yersiz olarak alınmış sigorta primleri ile işsizlik sigortası primlerine ilişkin fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla yol ve yemek yardımı için ödenen toplam 64.680,75 TL'nin her aya ait primin Kuruma yatırıldığı tarihi takip eden ay başından itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Kurumdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 28.06.2016 tarihli kararı ile davanın kısmen kabulüne, yol yardımı üzerinden kesilen sigorta primi ve işsizlik priminden oluşan 37.600,68 TL alacağın ödendiği ayı takip eden aybaşından itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı Kurumdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

İlk Derece Mahkemesinin 28.06.2016 tarihli kararının süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, eksik inceleme gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı şirkete ait ... sicil sayılı işyerinde 01.08.2005-31.12.2005 tarihleri arasında çalışan işçilere ödenen yol yardımı ödemelerinden işveren hissesine ilişkin toplam 37.600,68 TL fazladan kesinti yapıldığı, söz konusu miktarın Kuruma yatırıldığı tarihi takip eden aybaşından iadenin yapılacağı ayın başına kadar işleyecek yasal faizi ile birlikte davacı şirkete iadesi gerektiğinin tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde: a. Eksik inceleme ile karar verildiğini, b. Davacının iddiasını ispat edemediğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, Kurum işleminin istemine ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanun'un 428. maddesi ile 439. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR