Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/12726 K.2025/5601

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulü ile incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili tarafından verilen dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı iş yerinde 01.02.2005-31.12.2009 ve 01.06.2011-10.06.2013 tarihleri arasında çalışmış olmasına rağmen hizmetlerinin Kuruma bildirilmediğini, müvekkilinin emekli olması nedeniyle sigortasının yapılmadığını, İstanbul Anadolu 7. İş Mahkemesinde açılan davaya dayanak oluşturması için işbu davanın açıldığını ileri sürerek müvekkilinin hizmetlerinin tespitine ve ödenmeyen primlerin davalı işverenliğe ödettirilmesine karar verilmesi talep ve dava edilmiştir.

II. CEVAP

Davalı şirket vekili tarafından davaya verilen cevap dilekçesinde özetle; davanın soyut iddialara dayanarak açıldığını, tanık bildirilmediğini, işçilik alacakları için açılan davada verilen süre geçtikten sonra huzurdaki davanın ikame edildiğini, davacının müvekkil şirkette hiç çalışması olmadığını, emekli olması sebebi ile sigortasının yapılmaması iddiasının geçerli olmadığını, müvekkil ile davacı arasındaki ilişkinin işçi işveren ilişkisi olmaması sebebi ile davanın husumet yönünden de reddedilmesi gerektiğini, sunulan belgedeki imzanın sahte olduğunu, araç satış sözleşmesinin dava ile ilgisi bulunmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili duruşmadaki beyanında davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 07.02.2019 tarihli ve 2016/223 Esas, 2019/45 Karar sayılı kararıyla, hukuki yarar yokluğu nedeniyle davanın dava şartına bağlı olarak usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 20.05.2021 tarihli ve 2019/1193 Esas, 2021/923 Karar sayılı kararıyla; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esasdan reddine karar vermiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. 2. Dairemizin 14.02.2022 tarihli,2021/9545 E.,2022/1832 K. Kararında; davacıya ilişkin yaşlılık aylığıyla ilgili tahsis dosyasının celp edilmesi, yaşlılık aylığı aldığının tespiti halinde davacının beyanı alınmak suretiyle talebin sosyal güvenlik destek primine tabi olarak geçen sürelerin tespitine mi yoksa hizmet akdine dayalı zorunlu çalışmaların tespitine mi yönelik olduğu hususlarının açıklığa kavuşturulması, elde edilecek sonuç değerlendirilmek suretiyle karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, yeterli inceleme yapılmadığını, çalışmasının ispatlandığını belirterek Mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369. maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371. maddeleri ile 506 sayılı Kanun'un 79, 5510 sayılı Kanun'un 86. maddesidir.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, bilgi ve belgelere göre davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmektedir.

İnceleme konusu dosyada; davacı 01.02.2005-31.12.2009, 01.06.2011-10.06.2013 tarihleri arasında davalı iş yerinde çalıştığının ve sigorta başlangıç tarihinin 01.02.2005 tarihi olduğunun tespitini talep etmiş, mahkemece 01.02.2005-31.12.2009 dönemine ilişkin talebin hak düşürücü süreden, 01.06.2011-10.06.2013 dönemine ilişkin talebin ise ispatlanamaması nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden davacının davalı iş yerinden bildiriminin olmadığı, davacının 01.05.2000 tarihinden itibaren 506 sayılı Kanun kapsamında aylık aldığı, 506 sayılı Kanun'un 63/B bendi kapsamında aylığı kesilmeden SGDP tabi çalışmasının tespitini talep ettiği anlaşılmaktadır. Davacının 01.02.2005-31.12.2009 dönemine ilişkin talebinin hak düşürücü süreden reddine karar verilmesi yerinde ise de; 01.06.2011-10.06.2013 dönemine ilişkin yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.

Mahkemece davalı iş yerinden 01.06.2011-10.06.2013 döneminde çalışmaları olan bordro tanıkları tespit edilerek davacının çalışmasıyla ilgili beyanları alınmalı, gerekmesi halinde bütün bordro tanıklarının dinlenilmesine özen gösterilmeli, ayrıca komşu iş yeri işverenleri ve bordrolu çalışanları araştırılarak tanık olarak bilgi ve görgülerine başvurulmalı, tanıklara ilişkin çalışma kayıtları celp edilerek tanık beyanları denetlenmeli, tanık beyanları arasında çelişki oluşması halinde bu çelişkiler giderilmeli, elde edilecek sonuç değerlendirilmek suretiyle karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR