Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/12875 K.2025/3041

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde müvekkili davacının 1978-1984 yılları arasında davalı İdare bünyesinde çalıştığını, her yıl 6 ay haftanın 7 günü çalıştığını ancak SGK'da 1978-1981 yılları arası 15 günlük, 1982-1984 yılları arasında 24 günlük çalışmasının gösterildiğini, müvekkilinin 12 yaşında çalışmaya başladığını, evlendiği 1984 yılına kadar çalıştığını belirterek, müvekkili davacının davalı idare bünyesinde 01.02.1978-01.11.1984 tarihleri arasındaki hizmetlerinin tespitine, SGK kayıtlarının düzeltilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın 5 yıl içinde açılması gerektiğini, davanın hak düşürücü süre yönünden reddi gerektiğini, müvekkili idare kayıtlarında davacının 24.05.1982 tarihinde mevsimlik işçi olarak işe başlatıldığını, SGK'ya bildirilen çalışmaları dışında davacının çalışmasının olmadığını beyanla, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Fer'i müdahil SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın hak düşürücü süre yönünden reddi gerektiğini, müvekkili Kurum kayıtlarında davacının davalı iş yerinden 16.03.1981 tarihinde girişinin bulunduğunu, Çatacık İşletmesinden 24.05.1982 ve 23.03.1983 girişlerinin bulunduğunu, bu nedenle 16.03.1981-30.03.1981 arası 12 gün, 1982/2-1982/3 dönemden 9 gün hizmetinin bulunduğunu, 1983/1-1983/3 döneminden 14 gün olmak üzere 39 günün bulunduğunu, 506 sayılı Kanun'un 3/I-A-a maddesine göre tarım ve orman işlerinde ücretle çalışanların sigortalı sayılamayacağına dair hüküm bulunduğunu beyanla, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili: a. Müvekkilinin çalışmasının eksik bildirildiğini, Mahkeme tarafından aldırılan bilirkişi raporunun hatalı olduğunu, b.İdarenin eksik gün bildirimi nedeniyle müvekkilinin hak kaybına uğradığını, c.Tanık beyanlarıyla müvekkilinin çalıştığının sabit olduğunu, Mahkemece yeterli inceleme ve araştırma yapılmadığını beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler ve özellikle tanıkların beyanları, denetmen raporuna göre kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR