Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/13051 K.2025/1855

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar; davalı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının, davalı apartman işyerinde 15.10.1992 – 28.12.2012 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ...

Yönetimi vekili; davacının doğuş sitesinde kapıcı, temizlikçi veya market alışverişleriyle ilgili olarak hiç bir zaman çalışmadığını, zaten davacının yaptığı işler için ayrı bir kişi tutulmayıp bu işlerin tamamının kaloriferci tarafından yapıldığını, davacı ve ailesinin Bulgaristan'dan Türkiye' ye geldiklerini, yokluk ve zorluk içindeyken müvekkillerin davacının oğlu ...'ı apartmanda ücretli olarak işe aldıklarını, davacının ve eşinin de işsiz olması nedeniyle hallerine acıyarak apartmana ait kapıcı dairesinde oğlunun yanında ücretsiz olarak oturmalarına müsaade edildiğini,

davacı bazen oğlunun olmadığı zamanlarda oğlunun adına yardımcı olduğunu ama hiç bir zaman ücretli olarak çalışmadığını, daha sonra ...' ın çıkması nedeniyle babası ... bir süre işe devam ettiğini, durumlarının kötü olması nedeniyle evden çıkarmamak için ...' ın çalışmasına izin verildiğini ...' ın aynı zamanda Altın Apartmanında ve başka yerlerde sigortalı olarak çalıştığı için müvekkillerin tüm ricalarına rağmen kendini sigortalı yaptırmadığını, davacının müvekkillerini şikayeti üzerine Kurumun geleceği zamanda müvekkillerine ait apartmanda oturmasını çalışıyor gibi gösterdiğini,

Kurumun kendisine hiçbir işlem yapmayacağını ancak müvekkillerine bir yıl boyunca ayda 8 günlük sigortalı gösterilmediği takdirde ağır cezalar kesileceğini söylediğini, bunun üzerine müvekkillerinin davacıyı sigortalı olarak gösterdiklerini ancak davacının sigortalı gösterilen süre zarfında hiç çalışmadığını, davacının ve eşinin bu olayları çıkar kapısı haline getirdiklerini, çalıştıkları tüm iş yerleriyle bir şekilde nizalı olduklarını bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili; davacının diğer davalıya ait iş yerinde 15.10.1992- 28.12.2012 tarihleri arasında çalıştığının tespiti talepli açtığı işbu dava ilgili yasa hükümleri ve Yargıtay kararlarına aykırı olduğundan reddinin gerektiğini, öncelikle davacının tespitini istediği dönemlerin bir kısmının hak düşürücü süre yönünden reddi gerektiğini, hizmet tespitine yönelik davaların hizmetin geçtiği yıldan itibaren 5 yıl içerisinde açılabileceğinin hükme bağlandığını, ayrıca bu taleplerin her yıl için ayrı ayrı değerlendirilmesi gerektiğini, işbu davanın öncelikle hak düşürücü süre yönünden reddi gerektiğini,

hizmet tespiti davalarının titizlikle incelenmesi gerektiğini, işe giriş bildirgesi verilmiş olması dahi davacının davasın ispatlamaya yetmeyeceğini, işe giriş bildirgesinin işçinin çalışma olgusunu ispatlamadığını, davacının işe giriş bildirgeleri incelendiğinde davacının Kumsal Tesisleri,.... ...

Salonu isimli iş yerlerine ilişkin işe giriş bildirgelerinin Kuruma verildiğini, davacının diğer davalının iş yerinde çalışmasına ilişkin işe giriş bildirgesine göre işe başlama tarihinin 24.12.2011 tarihi olduğunu, hizmet dökümüne göre çalışma süresinin ise 24.12.2011-08.12.2012 tarihleri arasında olduğunu, iş yerine giriş çıkışların eş değer belgelerle ispat olunabileceğini, bir an için davayı kabul anlamına gelmemekle mahkeme aksi görüşe kanaat ederse müvekkil Kurum aleyhine vekalet ücreti ve yargılama giderlerine hükmedilmemesi gerektiğini bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 30.09.2020 tarihli kararı ile davanın kısmen kabulüne,

Davalı iş yerinde 06.08.2003-23.12.2011 tarihleri arasında davalı iş yerinde hizmet tespit süresinin;

06.08.2003-31.12.2003 tarihleri arasında 40 gün, günlük 15,26 TL kazançla

01.01.2004-30.06.2004 tarihleri arasında 48 gün, günlük 18,32 TL kazançla

01.07.2004-31.12.2004 tarihleri arasında 48 gün, günlük 14,80TL kazançla

01.01.2005-31.12.2005 tarihleri arasında 96 gün, günlük 16,29 TL kazançla

01.01.2006-31.12.2006 tarihleri arasında 96 gün, günlük 17,70 TL kazançla

01.01.2007-30.06.2007 tarihleri arasında 48 gün, günlük 18,75 TL kazançla

01.07.2007-31.12.2007 tarihleri arasında 48 gün, günlük 19,50 TL kazançla

01.01.2008-30.06.2008 tarihleri arasında 48 gün,günlük 20,28 TL kazançla

01.07.2008-31.12.2008 tarihleri arasında 48 gün, günlük 21,29 TL kazançla

01.01.2009-30.06.2009 tarihleri arasında 48 gün, günlük 22,20 TL kazançla

01.07.2009-31.12.2009 tarihleri arasında 48 gün, günlük 23,10 TL kazançla

01.01.2010-30.06.2010 tarihleri arasında 48 gün, günlük 24,30 TL kazançla

01.07.2010-31.12.2010 tarihleri arasında 48 gün, günlük 25,35 TL kazançla

01.01.2011-30.06.2011 tarihleri arasında 48 gün, günlük 26,55 TL kazançla

01.07.2011-23.12.2011 tarihleri arasında 40 gün, günlük 27,90 TL kazançla

olmak üzere toplam 800 gün olduğunun tespitine, karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

İlk Derece Mahkemesinin30.09.2020 tarihli kararının süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, davaya konu apartmanın kömür yakılan merkezi kalorifer sistemiyle mi yoksa doğal gaz vasıtasıyla mı ısıtıldığı, sonradan doğal gazlı sisteme geçilip geçilmediği, apartmanın kalorifer tesisatının çalıştırılmasından davacının sorumlu olup olmadığı,

bu konuda ateşçi belgesinin olup olmadığı araştırılmalı, kaloriferi yakma saatlerine göre, talep edilen dönemdeki kalorifer yakma saatleri belirlenerek çalışma saatleri belirlenmeli, uyuşmazlık konusu husus hiç bir kuşku ve tereddüte yer vermeyecek şekilde tespit olunmalı ve tüm deliller toplandıktan elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir, gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulü ile davacının 06.08.2003-23.12.2011 tarihleri arasında davalı iş yerinde hizmet tespit süresinin;

06.08.2003-31.12.2003 tarihleri arasında 84 gün, günlük 15,26 TL kazançla

01.01.2004-30.06.2004 tarihleri arasında 136 gün, günlük 18,32 TL kazançla

01.07.2004-31.12.2004 tarihleri arasında 92 gün, günlük 14,80 TL kazançla

01.01.2005-31.12.2005 tarihleri arasında 228 gün, günlük 16,29 TL kazançla

01.01.2006-31.12.2006 tarihleri arasında 228 gün, günlük 17,70 TL kazançla

01.01.2007-30.06.2007 tarihleri arasında 136 gün, günlük 18,75 TL kazançla

01.07.2007-31.12.2007 tarihleri arasında 92 gün, günlük 19,50 TL kazançla

01.01.2008-30.06.2008 tarihleri arasında 136 gün,günlük 20,28 TL kazançla

01.07.2008-31.12.2008 tarihleri arasında 92 gün, günlük 21,29 TL kazançla

01.01.2009-30.06.2009 tarihleri arasında 136 gün, günlük 22,20 TL kazançla

01.07.2009-31.12.2009 tarihleri arasında 92 gün, günlük 23,10 TL kazançla

01.01.2010-30.06.2010 tarihleri arasında 136 gün, günlük 24,30 TL kazançla

01.07.2010-31.12.2010 tarihleri arasında 92 gün,günlük 25,35 TL kazançla

01.01.2011-30.06.2011 tarihleri arasında 136 gün, günlük 26,55 TL kazançla

01.07.2011-23.12.2011 tarihleri arasında 85 gün, günlük 27,90 TL kazançla olmak üzere toplam 1901 gün olduğunun tespitine, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Davalı Site Yönetimi:

a. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu,

b.Davacının ateşçilik belgesinin bulunmadığının sabit olduğunu,

c.Dinlenen tanıklardan birisinin davacının eşi olduğunu ve ifadesine itibar edilemeyeceğini, davanın kanıtlamadığının ve reddi gerektiğini beyan etmektedir.

2.Davalı Kurum vekili:

a.Kurumun davada sıfatının fer'i müdahil olması gerektiğini, bu nedenle aleyhine yargılama giderine hükdilemeyeceğini,

b.Kamu düzenini ilgilendiren bu davada tanık anlatımlarına itibar edilemeyeceğini,

c.Davacının kalorifer yakmadığının bir kısım tanıkların beyanları ile sabit olduğunu, ateşçilik belgesinin bulunmadığının anlaşıldığını,

d.Usul ve yasaya aykırı kararın bozulması gerektiğini beyan etmektedir

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanun'un 428. maddesi ile 439. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR