Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/13169 K.2025/2358

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar; davalı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Kurum vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 01.11.1996-30.12.2009 tarihleri arasında kapıcı olarak davalı işyerinde çalıştığını, Adana 5. İş Mahkemesinin 2010/57 Esas 2011/897 Karar sayılı dosyasında müvekkilinin anılan tarihler arasında çalıştığının tespit edilerek işçilik alacaklarının hüküm altına alındığını, kararın Yargıtay denetiminden geçtiğini, müvekkilinin çalışmalarının Kuruma bildirilmediğini, bu sebeple müvekkilinin anılan tarihler arasında sigortalı olarak çalıştığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı işveren vekili cevap dilekçesinde; davanın usulden reddedilmesi gerektiğini, davacı ile Apartman Yönetimi arasında imzalanan hizmet akdi bulunamadığını, davacının eşi ... ile kapıcı dairesine ikame etmesi karşılığı sabah ve akşam ekmek dağıtımı, akşamları çöp alımı, haftanın 2 günü ortak kullanım yerlerinin temizliği ve bu işler için ayrıca ücret talep etmeyeceği hususunda anlaştıklarını, davacının eşinin Vakıfbank İlköğretim Okulunda sözleşmeli olarak çalıştığından mesai öncesi ve sonrası da bu işleri yaptığını, bu işlerin davacı tarafından yapıldığı kabul edilse bile aile dayanışması çerçevesinde değerlendirilmesi gerektiğini, davacının fiili çalışması olmadığını, çalıştığına dair yazılı belge olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davacının davalı işyerinde çalıştığına dair bildirim olmadığını, çalışma olgusunun yazılı belge ile kanıtlanması gerektiğini, yazılı belgeye dayanmayan bu tür davalarda tanık beyanına dayanılamayacağını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 05.07.2018 tarihli kararı ile dava ve birleşen Adana 2. İş Mahkemesinin 2017/303 Esas sayılı davanın kısmen kabul, kısmen reddi ile davacının davalı Apartmanda kısmi zamanlı olarak 23.02.1999-30.12.2009 tarihleri arasında toplam 3.907 gün süre ile asgari ücret ile çalıştığının tespitine, bu dönemde 2.345 günün Kuruma eksik bildirildiğinin tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 05.08.2017 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin ilk bozma sonrası 12.04.2022 tarihli kararı ile asıl davanın ve birleşen Adana 2. İş Mahkemesinin 2017/303 Esas sayılı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine, davacının, davalı Apartman Yönetimine ait iş yerinde 23.02.1999 - 30.12.2009 tarihleri arasında kısmi zamanlı olarak ayda 12 gün olmak üzere toplam 1563 gün süre ile sigorta primine esas asgari kazanç üzerinden hizmet akdine dayalı olarak çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Bölge Adliye Mahkemesinin12.04.2022 tarihli kararının süresi içinde davalı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, dosyada toplanan deliller, tanık beyanları, işçilik alacakları dosyasından dinlenen tanıkların beyanları bir bütün halinde değerlendirildiğinde davacının ayda 18 gün üzerinden çalıştığının tespitine karar verilmesi gerekirken işçilik alacaklarına ilişkin dosyadan dinlenen tanık beyanları dikkate alınmaksızın hüküm tesisi doğru olmamıştır, gerekçesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının ikinci kez bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl davanın ve birleşen Adana 2. İş Mahkemesinin 2017/303 Esas sayılı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine, davacının, davalı Apartman Yönetimine ait iş yerinde 23.02.1999 - 30.12.2009 tarihleri arasında kısmi zamanlı olarak ayda 18 gün olmak üzere toplam 2.343 gün süre ile sigorta primine esas asgari kazanç üzerinden hizmet akdine dayalı olarak çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Davalı Apartman Yönetimi vekili: a. Davacı ile müvekkili arasında hizmet sözleşmesinin bulunmadığını, b.Davacının çalıştığına dair yazılı belge, tanık bulunmadığını, fiili çalışması bulunmadığını, c.Kararın bozulması gerektiğini beyan etmektedir 2.Davalı Kurum vekili Usul ve yasaya aykırı kararın bozulması gerektiğini beyan etmektedir

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler ve özellikle tanık beyanlarına, işçilik alacakları dosyasına göre kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR