Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/13225 K.2025/21

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 26.12.1997 tarihinde ticari taksi işletmecisi olarak Ankara ilinde vergi levhası açtırarak mesleki faaliyetine başladığını, bu kapsamda 26.12.1997-03.2000 tarihleri arasında faaliyetini sürdürdüğünü, davacının 16.02.1998 tarihinde ...

Otomobilciler ve Şoförler Esnaf Odasına ve Ankara Esnaf ve Sanatkarlar Sicil Müdürlüğüne kaydolduğunu, 11.04.2002 tarihinden sonra da SSK kapsamında çalışmasını sürdürdüğünü, davacının işe başlama tarihinin 26.12.1997 olarak gözükmediğini, bu tarihte Dikimevi Vergi Dairesine kaydının bulunduğunu, davacının vergilerini düzenli ödediğini, davacı tarafından davalı Kuruma yapmış oldukları başvurunun Kurum tarafından reddine karar verildiğini, Kurum işleminin yerinde olmadığını belirterek davacının 26.12.1997-03.2000 tarihleri arasında Esnaf Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davanın süresinde açılmadığını, zaman aşımına uğradığını, Kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek haksız açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla davacının davasının kabulü ile, davacının 26.12.1997-07.03.2000 tarihleri arasında 2 yıl 2 ay 12 gün (792 gün) 1479 sayılı Kanun'un 24/1-a gereğince zorunlu Bağ-Kur sigortalısı olarak tescil edilmesi gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili, yapılan işlemin hukuka aykırı olmadığını savunarak istinaf yasa yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "... davacının sigortalılık tesciline yönelik talebinin Kurum tarafından reddedildiği, davacının 03.05.2002 tarihli giriş bildirgesine istinaden 11.04.2002 tarihi itibariyle tescil edildiği, davacının ihtilaflı dönemde 16.02.1998- 24.08.2005 tarihleri arasında esnaf oda kaydı, 25.12.1997-07.03.2000 tarihleri arasında vergi kaydının bulunduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davacının dava konusu dönemde vergi kaydının ve oda kaydının olması, mülga 1479 sayılı Kanun'un geçici 18. maddesinin yürürlüğe girdiği 02.08.2003 tarihinden önce Bağ-Kur tescil kaydının bulunmasına göre davanın kabulüne yönelik mahkeme kararı yerinde olmuştur.” gerekçesiyle davalı Kurum vekilinin istinaf talebinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; müvekkili Kurum tarafından yapılan işlemlerde bir hata bulunmadığını belirterek Ankara 62. İş Mahkemesinin 2022/85 E., 2022/304 K. sayılı kararının temyiz incelemesi neticesinde bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, zorunlu Bağ-Kur sigortalılığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369. maddesinin birinci fıkrası ile 370, 371. maddeleri ile 1479 sayılı Kanun'un 24. ve geçici 18. maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR