Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/13242 K.2025/669

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının geçirmiş olduğu iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik oranının tespitini ve gelir bağlanmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili özetle; Kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir. Davalı işveren vekili özetle; davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Davanın kabulü ile davacının, davalı ... Nakliyat İnşaat Taahhüt Ticaret Limited Şirketinde 04.07.2017 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucunda, Sosyal Güvenlik Kurumunun raporunda çalışır olarak bildirilen 15.11.2017 tarihinden itibaren E cetveline (yaşına) göre %22 (yüzdeyirmiiki) oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağının tespitine, 15.11.2017 tarihinin takip eden ay başından itibaren %22,0 oranında sürekli iş göremezlik derecesi üzerinden gelir bağlanması gerektiğinin tespitine," karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, Kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir. Davalı işveren vekili, eksik araştırmaya dayalı hüküm kurulduğunu, zamanaşımının geçtiğini, kusurlarının bulunmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, iş kazasına maruz kalan davalı sigortalının sürekli iş göremezlik oranının tespitine ilişkindir.

1.Dosya kapsamı incelendiğinde, hükme esas alınan 20.01.2022 /279 Karar no.lu Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulunun raporunda, " ... oğlu, 20.03.1957 doğumlu ...’nın 04.07.2017 tarihinde maruz kaldığı iş kazasına bağlı:

A-) Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığının 11.03.2019 tarih ve 20190600220 sayılı Kararında çalışır tarihi (sürekli iş göremezliğe girdiği tarih) olarak bildirilen 15.11.2017’den itibaren sağ omuz eklemi hareket kısıtlılığı arızası nedeniyle olay tarihinde yürürlükte olan 03.08.2013 tarih ve 28727 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği ile bu yönetmelik kapsamında yer almayan bölüm, cetvel ve listeler için 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği Hükümlerinden yararlanılarak ve mesleğinin “şoför” olduğu anlaşılmakla meslek grup numarası 41 (kırkbir) alınarak;

Gr 41 VII(2Aa…………30)A %34x1/2=%17,

E cetveline (yaşına) göre %22.0 (yüzdeyirmiikinoktasıfır) oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı,

B-) Başka birisinin sürekli bakımına muhtaç durumda olmadığı oy birliği ile mütalaa olunur." şeklinde belirleme yapıldığı, İlk Derece Mahkemesince, davacının, davalı Akser Nakliyat İnşaat Taahhüt Ticaret Limited Şirketinde 04.07.2017 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucunda, Sosyal Güvenlik Kurumunun raporunda çalışır olarak bildirilen 15.11.2017 tarihinden itibaren E cetveline (yaşına) göre %22 (yüzdeyirmiiki) oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağının tespitine, 15.11.2017 tarihinin takip eden ay başından itibaren %22,0 oranında sürekli iş göremezlik derecesi üzerinden gelir bağlanması gerektiğinin tespitine karar verildiği, ne var ki hükmün eksik araştırmaya dayalı olduğu anlaşılmıştır.

2.İlgili Adli Tıp Raporunda, çalışır olarak belirtilen 15.11.2017 tarihinden itibaren meslekte kazanma gücü kayıp oranının %22.0 olduğu şeklinde belirleme yapıldığı belirgin olup iş kazasının gerçekleşmiş olduğu 04.07.2017 tarihinden çalışır tarihi olarak bildirilen 15.11.2017 tarihine kadar ki dönem aralığı yönünden de sürekli iş göremezlik oranı tespitinin yapılması gerektiğinden, bu hususta Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulundan rapor alınarak sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.

4.Diğer taraftan kabule göre de 01.08.2017 tarihinden itibaren gelir bağlanmasınının talep edildiği davada, 15.11.2017 tarihinden itibaren gelir bağlanması kararı karşısında, davanın kısmen kabulüne karar verilmesi ve yargılama giderlerinin buna göre paylaştırılması gerektiğinin gözetilmemesi yerinde görülmemiştir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR