Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/13294 K.2025/1104

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili müvekkilinin Kurum sigortalısı ... 'nın emekli olmasının ardından rahatsızlandığını ve kendisine KOAH ve kalp yetmezliği teşhisi konulduğunu, ... 'nın 11.05.2011 tarihinde müvekkil Kurum Sivas il müdürlüğüne başvuruda bulunduğunu ve hastalığının meslek hastalığı olduğunun tespiti ve meslek hastalığı nedeniyle kendisine gelir bağlanmasını talep ettiğini, sigortalı Hasan Kara' nın meslek hastalığı işverenin ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi sonucu meydana geldiğinin tespit edildiğini,

sigortalı Hasan Kara'nın meslek hastalığı sebebiyle 39.750,57 TL lik sıra peşin sermaye değerli gelir ve 27.748,26 TL hastane masrafı olmak üzere toplam 67.498,83 TL Kurum zararının ortaya çıktığını, bu nedenlerle kusur ve miktar yönünden fazlaya ilişkin istem ve dava haklarının saklı kalmak üzere Kurum zararının şimdilik 5.000,00 TL' sinin onay tarihi olan 11.06.2012 tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi, yargılama giderleri,

avukatlık ücreti ile birlikte davalılardan ve yargılama sırasında kazanın meydana gelmesinde kusuru bulunduğu tespit edilecek kişilerden müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili 11.03.2015 havale tarihli dilekçesinde özetle; dosya kapsamında düzenlenen 11.03.2015 tarihli bilirkişi raporunda müvekkil Kurum zararının 39.750,57 TL ilk peşin değerli gelir ve 27.748,26 TL hastane masrafı olmak üzere toplam 67.498,83 TL olarak hesaplandığını, bu nedenlerle fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak kaydıyla 5.000,00 TL üzerinden açmış bulunduklarını, hesap bilirkişi raporunun doğrultusunda müddeabihi 62.498,83 TL artırdıklarını,

Kurum zararının ilk peşin değerli gelir olan 39.750,57 TL' lik kısmı için onay tarihinden hastane masrafı olan 27.748,83 TL kısmı için ise ödeme tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesini talep ettiklerini beyan etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkil şirketin mevcut meslek hastalığında bir kastının veya işçi sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatı hükümlerine aykırı bir hareketinin veyahut suç sayılabilecek bir eyleminin olmadığını bu nedenlerle açılmış olan davanın esastan reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Mahkeme kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece özetle; Sigortalının 22.10.2013’te vefat ettiği anlaşılmakla, Kurumdan sigortalıya ölüm tarihine kadar yapılan fiili ödeme miktarı sorularak, ilk peşin sermaye değerli gelir miktarı ile karşılaştırılarak düşük olanın kusur karşılığına karar vermek gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir. Kabule göre de Mahkemece verilen hükmün, davacının istemine göre kısmi kabul niteliğinde olduğu ancak yanılgılı değerlendirmeyle kabule göre hüküm kurulduğu ve buna göre yargılama giderleri ile vekalet ücretine hükmedilmesinin usul ve kanuna aykırı olup bozma nedeni olduğu anlaşılmaktadır. denilerek karar bozulmuştur.

Bozma sonrası İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Davacı Kurum vekili, dava dilekçesi doğrultusunda karar verilmesini talep ederek kararın bozulmasını istemiştir. 2.Davalı vekili, kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR