Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/1334 K.2024/1764

Taraflar arasındaki yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının SSK ve Bağ-Kur sigortalılığının bulunduğu, 22.10.1986 tarihli vergi kaydına istinaden Bağ-Kur sigortalı tescilinin yapıldığı, Hatay Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.06.1988 kesinleşme tarihli kararı ile doğum tarihinin 10.10.1970 iken 10.03.1968 tarihi olarak değiştirildiği, 22.10.1986 tarihli işe giriş tarihine göre 3839 gün Bağ-Kur ve 1492 gün SSK prim ödeme gün sayısına göre 26.11.2019 tarihinde emekliliğe hak kazandığı, bu nedenle 26.11.2019 tarihinde yaşlılık aylığı tahsis talebinde bulunduğu, ancak Kurum tarafından cevap verilmeyerek zımnen talebinin reddedildiği,

18.07.2017 tarihli başvurusuna Kurum tarafından verilen cevapta 22.10.1986 işe giriş tarihi, 3450 gün yurt dışı borçlanması, 1492 gün Bağ-Kur prim ödeme gün sayısı ve 389 gün SSK prim ödeme gün sayısı ile 506 sayılı Kanun'un Geçici 81 inci maddesine göre 49 yaşında emekliliğe hak kazanacağının bildirildiği, tahsis talebinin reddinin yasalara aykırı olduğu iddiasıyla davacının 26.11.2019 tarihi itibariyle SSK'dan emekliliğe ve 01.12.2019 tarihi itibariyle SSK yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti ile mahrum kalınan aylıkların faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı, hak düşürücü süre, derdestlik, husumet, görev ve yetki itirazında bulundukları, davacının talebi ile ilgili Kurumun yaptığı işlemin doğru olduğu, herhangi bir eksiklik bulunmadığı, 14.06.1988 tarihinde doğum tarihini 10.10.1970 iken 10.03.1968 olarak değiştirdiği, bu nedenle 4/b hizmet sürelerinin 18 yaş altında geçen kısmının iptal edildiği ve tescil tarihinin 10.10.1988 olarak alındığı, 22.11.2019 tahsis talep tarihi itibariyle 4612 gün sigorta süresi bulunup 5450 gün şartının yerine getirmediği savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından; davanın, davacının 01.12.2019 tarihi itibariyle yaşlılık aylığına hak kazanıp kazanmadığının ve aylıkların faizi ile birlikte ödenmesi gerekip gerekmediğinin tespitine ilişkin olduğu, Hatay 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1988/425 Esas 1988/462 Karar sayılı dosyası ile 14.06.1988 tarihinde, davacının doğum tarihi 10.10.1970 iken tashih kararı ile 10.03.1968 tarihi olarak değiştirildiği, gerekçeli kararın incelenmesinden yaş tashihinin kayıt düzeltme (örneğin eski kütükteki kaydın yeni kütüğe aktarılması sırasında yanlış yazılması gibi) şeklinde olmadığı,

tashih edilmemiş yaş esas alındığında 18 yaş öncesi 1479 sayılı Kanun'a tabi hizmetin 24 üncü madde gereğince dikkate alınamayacağı, davacının tashih edilmemiş doğum kaydına göre 18 yaşını doldurduğu 10.10.1988 tarihi öncesinde 708 gün Bağ-Kur hizmeti bulunduğu, davacı 5450 prim günü koşuluna tabi olup prim gün sayısı 4623 olmakla davacının yaşlılık aylığına hak kazanamadığı ve Kurum işleminin yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri: Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının ilk işe tarihi olan 22.10.1986 tarihine göre, 3839 gün Bağ-Kur ve 1492 gün SSK prim ödeme gün sayısı mevcut olup davalı Kuruma SSK yaşlılık aylığı tahsis talep tarihi olan 26.11.2019 tarihine göre SSK’dan emekliliğe hak kazandığının açık olduğu iddiasıyla İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ilgili yasal düzenlemelere göre 18 yaş öncesi 1479 sayılı Kanun'a tabi hizmetin dikkate alınamayacağı, davacının tashih edilmemiş doğum kaydına göre 18 yaşını doldurduğu 10.10.1988 tarihi öncesindeki Bağ-Kur hizmetlerinin nazara alınamayacağı, davacının sigorta başlangıç tarihine göre 506 sayılı Kanun'un Geçici 81 inci maddesi B/h fıkrası gereği 25 yıl 5450 gün ve 51 yaşa tabi olduğu, davacının yaşlılık aylığına hak kazanamadığı ve Kurum işleminin yerinde olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz isteminde bulunmuştur.

C.Gerekçe 1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti davasıdır.

2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 1479 sayılı Esnaf ve Sanatkarlar ve Diğer Bağımsız Çalışanlar Sosyal Sigortalar Kurumu Kanunu'nun 24, 66 ve 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun Geçici 81 inci maddeleri ilgili hükümlerdir.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgilisine yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,