Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/1386 K.2024/3110

Taraflar arasındaki davalı sigortalının sürekli iş göremezlik oranın yeniden tespiti davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve yeniden hüküm kurularak davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı ...'in davacı şirketin eski çalışanı olup 06.05.2015 tarihinde Tuzla Deri Sanayinde asit nakliyatı esnasında iş kazası geçirdiği, bu sebeple ... tarafından davacı şirkete Çorlu 2. İş Mahkemesinin 2016/122 Esas sayılı dosyasından maddi ve manevi tazminatı davası açıldığı ve bu davanın halen derdest olduğu, iş bu dava devam ederken İstanbul Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Bölge Sağlık Kurulunca ...'in %18,2 oranında maluliyetine karar verildiği, bu hususta kendilerince Yüksek Sağlık Kurulu'na itiraz edildiği ve Yüksek Sağlık Kurulunca ...'in maluliyetinin %22,32 olarak hesaplandığı,

şirketin eski çalışanı ... hakkında %22,2 oranında çalışma ve meslekte kazanma gücü kaybının daha önce verilen raporlarla çeliştiği iddiasıyla davalının sürekli iş göremezlik oranının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; yetki itirazında bulundukları, işveren sıfatıyla böyle bir dava açılmasında hukuki yarar bulunmadığı, raporlar arasında çelişki bulunmadığı, Kurum işlemlerinin mevzuata uygun olduğu savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... davaya cevap vermemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından; davalı İstanbul Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğünce dahili davalının sürekli iş göremezlik derecesine göre %18,2 olduğunun tespit edildiği ve 20 Mart 2018 tarihinde kontrol muayenesi gerektiğinin belirtildiği,

bu karara işverenin itirazı üzerine Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu tarafından düzenlenen 2017/1443 Esas, 17/2513 Karar sayılı 28.02.2017 tarihli rapora göre sigortalının 06.05.2015 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle maluliyet oranının Çalışma Gücü ve Meslkete Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemeleri Yönetmeliği çerçevesinde düzeltme kaydıyla E cetveline göre %22,2(yirmi iki virgül iki) olduğuna, başka birinin sürekli bakımına muhtaç durumda olmadığına, kontrol muayenesi gerekmediğine karar verildiği,

dahili davalı ... tarafından Çorlu 2.İş Mahkemesinin 2016/122 Esas sayılı dosyasında açılan iş kazasından kaynaklı maddi manevi tazminat dava dosyasında Adli Tıp 3.İhtisas Kurulundan alınan 24.09.2018 / 16923 sayılı raporda E cetveline göre %22,2 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı tespit edildiği, buna göre.

Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesi raporunun, Yüksek Sağlık Kurulu raporlarını doğrulamakta olduğu ve Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesi raporuna itibar edilmesi gerektiği gerekçesiyle davacının davasının kabulü ile dahili davalı ...'in 06.05.2015 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezlik oranının %22,2(yüzde yirmi iki virgül iki) olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri: Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; Yüksek Sağlık Kurulu kararı ile tespit edilen oranın Mahkemece yeniden tespitinde hukuki yarar bulunmadığı, davalının sürekli iş göremezlik oranının zaten kesinlik kazandığı, davanın usul ekonomisine uygun olmadığı iddiasıyla İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Sosyal Güvenlik İş Müdürlüğü Bölge Sağlık Kurulunun 29.12.2015 tarihli raporuyla davalının sürekli iş göremezlik derecesinin % 18,2 olarak tespit edildiği, YSK raporuna göre davalının %22,2 oranında sürekli iş göremez olduğu tespit edildiği, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu tarafından davalının maluliyetinin %22,2 olarak belirlendiği, davanın reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; raporlar arasındaki çelişkinin giderilmediği iddiasıyla temyiz isteminde bulunmuştur.

C.Gerekçe 1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, davalı sigortalının sürekli iş göremezlik oranın yeniden tespiti davasıdır.

2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 16, 19 ve 58 inci maddeleri ilgili hükümlerdir.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıdaki yazılı temyiz harcının ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,