Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/13882 K.2025/12611

Taraflar arasındaki ödeme emrinin iptali ile borçlu olmadığının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden karar vermek suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 14.05.2024 tarihli ve 2023/11756 Esas, 2024/5301 Karar sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili karar düzeltme mahiyetli dilekçesinde; temyiz konusu yaptıkları hiç bir hususun incelenmediğini, bilirkişi incelemesi yapılmadığını, TTK 359 ve TTK 623 maddeler irdelenmediğini, işçi olup borçtan sorumlu olmadığını, TTK 359. madde kapsamında atama yapılması onu borçtan sorumlu hale getirmediğini, yönetim kurulu üyesi olmadığını, temsil sıfatının bulunmadığını, maddi hata yapıldığını belirterek Daire kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 7. maddesinin üçüncü fıkrası gereğince 12.01.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) kanun yollarına ilişkin hükümleri, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanır.

6100 sayılı Kanun’da ise karar düzeltme kanun yolu düzenlemesine yer verilmediği anlaşılmaktadır.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler kapsamında, Dairemiz kararında maddi hata bulunmadığı gibi Yargıtay kararlarına karşı tarafların karar düzeltme hakkı bulunmadığından davacı vekilinin karar düzeltme isteği niteliğini taşıyan başvurusunun reddi gerekir.