Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/14066 K.2024/13976

Bölge Adliye Mahkemsince bozmaya uyularak verilen karar; davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin diğer davalı işveren tarafından bildirilen 4/1-a kapsamındaki sigortalılık süresi için itibari hizmet süresi ve fiili hizmet süresi zammı verilmesini talep etmiştir

II.CEVAP

Davalı işveren vekili cevap dilekçesinde; davacının bildirimlerinin usul ve yasaya uygun şekilde yapıldığını, davacının ağır ve yıpratıcı koşullarda çalışmadığını, davanın haksız olduğunu belirterek reddini istemiştir. Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davanın haksız olduğunu ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 21.12.2022 tarih, 2022/3 E., 2022/306 K. sayılı kararı ile davanın kabulüne, ... SSK Sicil numaralı davacı ...’in ... sicil no.da işlem gören davalı ... Döküm Yedek Parça İmalat San. ve Tic. Ltd.

Şti.'ne ait işyerininde 18.03.2005 – 31.10.2005 ve 08.12.2006 - 14.07.2014 tarihleri arasında geçen, fiili hizmet süresi zammına tabi olan ve 1A olarak diğer davalı Kuruma bildirilen toplam 2172 günlük fiili çalışma süresinin 01.01.2007 tarihinden 01.10.2008 tarihine kadar olan 125 günlük kısmı için 125 x (90/360 =) % 25 = 31 gün.

01.10.2008 tarihinden 14.07.2014 işten çıkış tarihine kadar olan 2047 günlük kısmı için 2047 x (60/360 =) % 17 = 348 gün olmak üzere toplam 31 gün + 348 gün = 379 günün Fiili Hizmet Süresi Zammı olarak Sigortalılık Süresine eklenmesi gerektiğinin tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 21.12.2022 tarih, 2022/3 E., 2022/306 K. sayılı kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda buluulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 04.04.2023 tarih, 2023/492 E., 2023/903 K. sayılı kararı ile davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, İlk Derece Mahkeme kararının kaldırılmasına,

davanın kısmen kabulüne, davacının, davalı adına kayıtlı 1157348,35 sicil sayılı işyerinde, 27.03.2007 - 30.09.2008 tarihleri arasındaki çalışmalarında, 2008/7 ayında 9 gün (1) kodundan bildiriminin, itibari hizmet süresine tabi çalışma olduğunun ve 9 x 0.25 formülü ile 2 gün itibari hizmet süresinin bulunduğunun, itibari hizmet süresinin sigortalılık süresinden sayılması gerektiğinin tespitine, davacının, davalı adına kayıtlı 1157348,35 sicil sayılı işyerinde, 01.10.2008 - 14.07.2014 tarihleri arasında 2.047 gün çalışmasının,

5510 sayılı Kanun'un 40. maddesinin 2. fıkrasının 8 numaralı bendi uyarınca fiili hizmet süresi zammına tabi olduğu ve 2.047 x 60/360 formülü ile 341 gün fiili hizmet zammı süresine tabi çalışmasının bulunduğunun, fiili hizmet süresi zammının prim ödeme gün sayısına eklenmesi gerektiğinin tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Bölge Adliye Mahkemesinin 04.04.2023 tarih, 2023/492 E., 2023/903 K. sayılı kararının süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, "...İnceleme konusu davada, Bölge Adliye Mahkemesince davacının, davalı adına kayıtlı 1157348.35 sicil sayılı işyerinde, 27.03.2007 - 30.09.2008 tarihleri arasındaki çalışmalarında, 2008/7 ayında 9 gün (1) kodundan bildiriminin, itibari hizmet süresine tabi çalışma olduğunun ve 9 x 0.25 formülü ile 2 gün itibari hizmet süresinin bulunduğunun,

itibari hizmet süresinin sigortalılık süresinden sayılması gerektiğinin tespitine dair verdiği karar isabetli ise de 40 ıncı maddede bulunan tablonun, 8 numaralı sırasında düzenlenen ve fiili hizmet süresi zammı verilmesini gerektiren döküm işinde çalışan sigortalılara, ancak tüm çalışmalarının fiilen maddede belirtilen işlerde geçmesi halinde fiili hizmet süresi zammı verilebileceğinden, 01.10.2008-14.07.2014 tarihleri arasında bildirilen 2047 günlük çalışma süresinde, fiilen döküm işinde geçen sürenin, bu dönemde bulunan yıllık ücretli izin, sıhhi izin, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil günleri ile eğitim, kurs,

iş öncesi ve sonrası hazırlık süreleri gibi fiilen döküm işinde geçmeyen sürelerin çıkarılması ile net olarak bulunup, belirlenecek bu süreye fiili hizmet süresi zammı verilmesi..." gerektiği belirtilerek kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne, davacının, davalı adına kayıtlı 1157348,35 sicil sayılı işyerinde, 27.03.2007 - 30.09.2008 tarihleri arasındaki çalışmalarında, 2008/7 ayında 9 gün (1) kodundan bildiriminin, itibari hizmet süresine tabi çalışma olduğunun ve 9 x 0.25 formülü ile 2 gün itibari hizmet süresinin bulunduğunun, itibari hizmet süresinin salt sigortalılık süresine eklenmesi gerektiğinin tespitine, davacının, davalı adına kayıtlı 1157348,35 sicil sayılı işyerinde, 01.10.2008 - 14.07.2014 tarihleri arasında fiilen 1.656,5 gün çalışmasının,

5510 sayılı Kanun'un 40. maddesinin 2. fıkrasının 8 numaralı bendi uyarınca fiili hizmet süresi zammına tabi olduğu ve 1.656 x 60/360 formülü ile 276 gün fiili hizmet zammı süresine tabi çalışmasının bulunduğunun, fiili hizmet süresi zammının prim ödeme gün sayısına eklenmesi gerektiğinin tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde, kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu verildiğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, itibari hizmet süresi tespiti ve fiili hizmet süresi zammı istemine ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. Maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR