Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/14083 K.2025/5224

Bölge Adliye Mahkemesi karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, davacının , davalı iş yerinde 1 Şubat 2002 tarihinden 30 Kasım 2010 tarihine kadar (8 yıl 9 ay) bil fiil ve bizzat çalıştığının tespitine, yargılama gideri ve vekalet ücretinin davalıya tahmiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; Sosyal Güvenlik Kurumu (“SGK”) kayıtları incelendiğinden davacının 01.03.2002 tarihinde işe başlayarak kısa bir süre şirkette çalıştığını, davacı 2002 yılından kısa bir süre müvekkil şirkette çalışmış bunun akabinde işten ayrıldığını, bu nedenlerle davanın reddi ile yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacıya yüklenilmesine karar verilmesini talep etmiştir. Fer'i Müdahil SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu, eksik araştırma ile karar verildiğini, işe giriş bildirgesi verilmesi sebebiyle hak düşürücü sürenin işlemeyeceğini, beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, hizmet tespiti talebine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

1- Dava, 506 sayılı Kanun'un 79/10. (5510 sayılı Kanun’un m. 86/9.) uyarınca açılmış hizmet tespiti davasıdır. Maddeye göre, “Yönetmelikle tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları Kurumca tespit edilemeyen sigortalılar, çalıştıklarını hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde mahkemeye başvurarak alacakları ilam ile ispatlayabilirlerse, bunların mahkeme kararında belirtilen aylık kazanç toplamları ile prim ödeme gün sayıları nazara alınır.”

Hizmet akdi ile bir veya birden fazla işveren tarafından çalıştırılanların hizmetlerin tespitine ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenle özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu çerçevede hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyerek, gerekli araştırmaların re'sen yapılması ve kanıtların toplanması gerektiği göz önünde bulundurulmalıdır.

Bir davada haklı çıkabilmek için soyut veya genel hatlarıyla bir iddiayı ortaya koymak yeterli değildir. Aynı zamanda bu iddiaların, ispata elverişli hale getirilerek zaman, mekân ve içerik olarak somutlaştırılması gerekir. En azından iddianın araştırılabilmesine yönelik somut bilgi ve açıklamaların sunulması gerekir. İddia somutlaştırıldıktan sonra hâkim ve karşı taraf, bunun üzerinden savunma ve yargılama yapabilecektir. Soyut iddialar ve vakıalar üzerinden değerlendirme yapılması mümkün değildir.

2- Somut olayda davacı, 01.02.2002-30.11.2010 tarihleri arasında davalı iş yerindeki hizmetlerinin tespitini talep etmiş, İlk Derece Mahkemesince hak düşürücü süre nedeni ile davanın reddine karar verilmiş ise , verilen karar eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirmeye dayalıdır.

İlk Derece Mahkemesinin kararında; 01.02.2002-01.03.2003 tarihleri arasındaki dönem yönünden hak düşürücü süreye uğradığına ilişkin değerlendirme yerinde ise de, 01.03.2002 tarihli işe giriş bildirgesinin kuruma verildiği ve 01.03.2002-15.06.2006 tarihleri arasında da davacının kuruma hizmetlerinin bildirildiği dikkate alındığında talep edilen süre olan 30.11.2010 tarihine kadar hak düşürücü sürenin söz konusu olamayacağı dikkate alınmaksızın hatalı değerlendirme ile karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR