Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/14277 K.2025/4148

İlk Derece Mahkemsince bozmaya uyularak verilen karar; davalı Kurum ve davalı ... Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ... Tic. Ltd. Şti işyerinden 26.11.2004 - 20.12.2004 tarihleri arasında, 506 sayılı Kanun kapsamında normal çalışma olarak bildirilen hizmetlerinin diğer davalı ...Ş.’ye ait bakır madeninde yeraltında geçen çalışma olarak tespitini istemiştir.

II-CEVAP

Davalı ... Tic. Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde; öncelikle davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddi gerektiğini, müvekkili işyerinin sondaj işyeri olduğunu, çalışan işçilerin sondaj kuyusu açma işlerinde çalıştığını, bildirimlerin doğru şekilde yapıldığını beyanla davanın reddini istemiştir. Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; Kurumun bildirimlere uygun kayıt tuttuğunu, davaya sebebiyet verilmediğinden aleyhe yargılama giderlerine hükmedilmemesi gerektiğini beyanla davanın reddini istemiştir. Davalı ...Ş. vekili cevap dilekçesinde; davacının 03.05.2010 tarihinden itibaren ve halen müvekkili işyerinde çalıştığını beyanla davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 25.06.2019 tarih, 2016/771 E., 2019/302 K. sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin kararına süresi içinde davalı Kurum ve davalı ... Tic. Ltd. Şti. vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 20.04.2021 tarih, 2019/2716 E., 2021/760 K. sayılı kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Bölge Adliye Mahkemesi kararının süresi içinde davalı Kurum ve davalı ... Tic. Ltd. Şti. vekillerince temyiz edilmesi üzerine Dairece, "...Mahkemece, davacının yeraltı çalışma olarak tespitini istediği 26.11.2004 - 20.12.2004 tarihleri arasında davalı ... A.Ş.’nin, ... İşletmesine ait bakır madeninde, yeraltında, iş yapıp yapmadığı yaptı ise ne iş yaptığı, davacının davalı işverenin işçisi olarak madende ne iş yaptığı hususları yeterince araştırılmaksızın davanın kabulüne karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirir..." gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, davacı ...’ın, ... İşletmeleri A.Ş.'nin taşeronu ... San. ve Tic. Ltd. Şti.'ye ait 1018944 sicil numaralı maden işyerinde 26.11.2004-20.12.2004 tarihleri arasında 25 gün, yer altı maden işçisi olarak çalıştığının tespitine ve eksik yatırılan sigorta primlerinin davalı ...Ş.'nin taşeronu davalı ... Tic. Ltd. Şti.'ye tamamlattırılması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde, kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu verildiğini, davanın reddi gerektiğini beyan etmektedir. Davalı ... San. Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz dilekçesinde, kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu verildiğini, davanın reddi gerektiğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, 26.11.2004-20.12.2004 tarihleri arasındaki hizmetin yeraltında geçen çalışma olarak tespiti istemine ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. Maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR