Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/14383 K.2024/13590

Bölge Adliye Mahkemesi kararı ... İnş. Taah. Tic. ve San. Tur. Taş. Hiz. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı işyerinde çalışırken 29.06.2016 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğradığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesin talep etmiş, yargılama sırasında 31.10.2022 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminata ilişkin talebini 1.318.910,45 TL olarak arttırmıştır.

II. CEVAP

Davalı ... İnşaat ..Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir. Davalı ... İnşaat.. A.Ş vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile zamanaşımı itirazının yerinde olmadığı, olay günü davalıların oluşturduğu iş ortaklığı tarafından yapımı sürdürülen inşaat işyerinde kalıp ustası olarak çalışmakta olan davacının kat kenarından yük almak için kullanılan platform üzerine istiflenmiş malzemeleri vince bağlamak için platform üzerine geçmek istediği sırada, platformun hareket etmesiyle dengesini kaybederek malzemelerle birlikte aşağı düşerek yaralandığı, bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen 10.05.2022 tarihli raporda davalı işverenlerin %100 oranında kusurlu olduğu,

davacı kazalının kusurunun bulunmadığı belirtildiğinden davacının söz konusu kazada bir kusurunun bulunmadığı,davalıların % 100 kusurlu olduğu kanaatine varıldığı, Adli Tıp 2. Üst Kurulunca düzenlenen 16.11.2021/1888 tarih sayılı Karar doğrultusunda davacının 26.04.2021 tarihinden önce %53, bu tarihten sonra % 52 oranında meslekte kazanma gücü kaybı olduğu kanaatine varıldığı, davacının söz konusu kaza nedeniyle geçici iş göremezlik nedeniyle 4.169.98 TL, sürekli iş göremezlik nedeniyle 1.314.740,47 TL olmak üzere toplam 1.318.910,45 TL maddi tazminat alacağının bulunduğunun hesaplandığı,

aktüerya bilirkişi raporunun usul ve yasaya uygun olması nedeniyle maddi tazminat talebinin yerinde olduğunun değerlendirildiği; ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu, olayın ağırlığı ,maluliyet oranı , olay tarihi, bunun yanında olayın işverenin işçi sağlığı ve güvenliği önlemlerini yeterince almamasından kaynaklandığı da gözetilerek manevi tazminatın takdir edildiği gerekçesiyle,

davanın kabulü ile "1.318.910,45 TL maddi tazminatının kaza tarihinden (29.06.2016) itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya ödenmesine, 100.000,00 TL manevi tazminatının kaza tarihinden (29.06.2016) itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya ödenmesine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde ...

Şirketi vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davalı işverenlikler nezdinde kalıp ustası olarak çalışmakta iken 29.06.2016 tarihinde inşaatın 6. katından aşağı toprak zemine düşmek suretiyle ağır bir şekilde yaralandığı, yerleşik Yargıtay içtihatlarına uygun oldukları saptanan SGK Yüksek Sağlık Kurulu ve mahkemece aldırılan kusur durum ve oranlarına ilişkin raporlarda belirtildiği üzere, olayın bir iş kazası olduğu,

Adli Tıp 2. Üst Kurulunca düzenlenen 16.11.2021/1888 tarih sayılı kararı doğrultusunda davacının 26.04.2021 tarihinden önce %53, bu tarihten sonra % 52 oranında meslekte kazanma gücü kaybı olduğu, kazanın meydana gelmesinde davalılar ... İnş. San. Tic. Ltd. Şti.- ... İnş. Taah. Tic. Ltd.

Şti. iş ortaklığının % 100 oranında kusurlu bulunduğu, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının ücret miktarının isabetli bir şekilde saptandığı, talep edilen maddi tazminatın bilimsel esaslara ve yerleşik içtihatlara uygun olarak belirlendiği anlaşıldığından davalı yanın bu yöne ilişkin istinaf itirazlarının tamamının reddi gerektiği, olayın oluş şekli, kazanın meydana gelmesinde tarafların kusur oranları, davacının yaşı, tecrübesi, sürekli iş göremezlik durumu tüm dosya kapsamı ile birlikte değerlendirildiğinde Mahkemece davacı için takdir olunan manevi tazminat miktarının taraflar arasındaki menfaat dengesine,

hak ve nesafete ve yukarıda anılan Yargıtay içtihatlerine uygun olduğu gerekçesiyle davalı ... İnşaat Şirketinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı ... İnşaat ... Ltd. Şti. vekili, hükme esas alınan %53 maluliyet oranının gerçek durumla bağdaşmadığını, meydana gelen iş kazasında şirketin ve iş ortaklığının herhangi bir sorumluluğunun olmadığını, kazanın davacı tarafından platforma haddinden fazla malzeme yüklenmesi nedeniyle platformun dengesinin bozulması sonucu, davacının kusur ve dikkatsizliği neticesinde meydana geldiğini, iş güvenliği ve sağlığı kapsamında, davalı şirketin işverenlik sıfatından kaynaklanan tüm yükümlülüklerini yerine getirdiğinden davalıya izafe edilecek bir kusur bulunmadığını, hüküm altına alınan manevi tazminatın fahiş olduğunu ileri sürerek kararı temyiz etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

A) Davalı ... İnşaat ... Ltd. Şti. vekilinin manevi tazminata ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 110. maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır.

Dosya içeriğine göre temyize konu edilen miktarların Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında bulunduğu anlaşılmakla bu kısma yönelik temyiz itirazlarının aşağıdaki şekilde reddine karar verilmiştir.

B) Davalı ... İnşaat ... Ltd. Şti. vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Davalının ticaret unvanı tam olarak "... İnş. Taah. Tic. ve San. Tur. Taş. Hizm. Ltd. Şti." olmasına karşın Mahkemenin gerekçeli karar başlığında bu unvanın hatalı bir şekilde gösterildiği anlaşılmaktadır.

Ne var ki bu hataların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370. maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 1.Davalı vekilinin manevi tazminat istemi hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının miktardan reddine,