Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/14493 K.2025/2768

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin, 28.11.2014 tarihinde SGK'ya yapmış olduğu başvuruda, emeklilik aylığına hak kazandığını ve bu nedenle kendisine emekli aylığı bağlanmasını talep ettiğini, ancak SGK tarafından verilen cevapta, sigortalılık başlangıç tarihi dikkate alındığında aylığa hak kazanmadığı bildirilerek bu talebin reddedildiğini, bunun üzerine İstanbul 21. İş Mahkemesinin 2016/190 E. sayılı dosyasıyla dava açıldığını ve bu Mahkemece, müvekkilinin ''sigorta başlangıç tarihinin 01.01.1984 olduğunun tespitine,

hükmün infazı sırasında davacının 18 yaşını doldurduğu 20.11.1984 tarihinin dikkate alınmasına" karar verildiğini ve bu karar istinaf ve temyiz incelemesinden geçerek kesinleştiğini, Mahkeme kararının kesinleşmesi sonrasında, müvekkilinin 31.12.2021 tarihinde tekrar SGK'ya başvurduğunu ve sigortalılık başlangıç tarihinin Mahkeme kararıyla belirlenen tarihe çekilmesini, buna göre hesaplama yapılarak ilk tahsis talebi olan 28.11.2014 tarihinden itibaren hak kazandığı emeklilik aylıklarının yasal faizleriyle birlikte kendisine ödenmesini talep ettiğini, SGK tarafından verilen 31.12.2021 tarih 37886967 sayılı cevabı yazıda,

"2018/38 sayılı genelgeye istinaden işten ayrılış ve tahsis talep tarihinizin farklı tarihlerde olması sebebi ile ( talep sonrası çalışma sebebi ile ) tahsis talep tarihiniz 28.11.2014 tarihi olarak güncellenememiştir.

Mahkeme kararına istinaden ilk işe giriş tarihiniz 01.01.1984 olarak güncellenmiştir" denilerek müvekkilin hak kazandığı geçmiş dönem aylık ödenmesi talebi bu gerekçelerle reddedildiğini belirtmiş, davanın kabulü ile müvekkilinin ilk tahsis talebine ilişkin 28.11.2014 tarihli talebinin, emeklilik aylığı bağlanması için yaptığı bir başvuru olduğunun tespitine ve kabulüne, 28.11.2014 tarihli tahsis talebi dikkate alınarak müvekkilinin emekliliğe hak kazandığı tarihin tespitine ve bu tarih itibariyle müvekkilin hak kazanmış olduğu emeklilik aylıklarının yasal faiziyle birlikte müvekkile ödenmesine dair karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili, müvekkili Kurum tarafından yapılan işlemlerde kanun ve mevzuata aykırılık bulunmadığını, müvekkili Kurumun dava açılmasına sebebiyet vermediğini belirtmiş, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, davacının 28.11.2014 tarihli talebinin yaşlılık aylığı tahsisi için yaptığı bir başvuru olduğunun tespitine, davacının 28.11.2014 tarihli tahsis talebini takiben 01.12.2014 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine, davacıya 01.12.2014 tarihinden itibaren bağlanacak yaşlılık aylığı dolayısıyla hak kazanacağı aylıkların Kurumca ödenmeleri gereken tarihlerden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Kurumdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı Kurum vekilinin istinaf isteminin kabulü ile İstanbul 19. İş Mahkemesinin 15.09.2022 tarihli, 2022/105 Esas - 2022/460 Karar sayılı kararının HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince kaldırılmasına, davanın kabulüne, davacıya; yaşlılık aylığı koşullarının tamamlandığı 28.11.2014 tarihini takip eden aybaşı olan 01.12.2014 tarihinden itibaren, yaşlılık aylığı bağlanması ile hak edilen aylıkların 01.03.2015 tarihi başlangıç kabul edilerek her bir aylık için hak kazanılan tarihten itibaren yasal faiziyle davalıdan alınarak davacıya ödenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, Kurum işleminin yerinde olduğunu, eksik incelemeye dayalı hüküm kurulduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, aylığa hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR