Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/14550 K.2025/399

Taraflar arasındaki Sosyal Güvenlik Kanunu kapsamında Tarım Bağ-Kur sigortalılık tespiti davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının süt üreticisi olduğunu, 2002 yılından itibaren süt fabrikalarına verdiği ürünlerden dolayı 7143 sayılı Yapılandırma Yasası'ndan faydalanmak için ...

Süt Fabrikasına 323126 ve 6634 müstahsil no.lu süt üreticisi olarak verdiği süt mahsullerinden dolayı kesinti yapılan makbuzlarını bularak Kuruma ibraz ettiğini, davacının bulabildiği makbuzlardan Bağ-Kur kesintisinin yapıldığının açıkça ve net bir şekilde görüldüğünü, davalı Kurumun yapılandırmaya olumlu cevap vermediğini, müstahsil makbuzları karşılıklarının kimlik bilgileri ile uyuşmadığından talebinin karşılanamadığının belirtildiğini ileri sürerek, ...'un 01.06.2002-30.08.2007 tarihleri arası Bağ-Kur sürelerinin tespitine, 7143 sayılı Yapılandırma Yasası'ndan faydalandırılmasına,

aksi yönde Kurum kararının iptal edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesi ile davacının açtığı dava ve taleplerinin hukuki dayanaktan yoksun olup açılan davanın reddi gerektiğini, davacının dava dilekçesinde beyan ettiği 6634 müstahsil no.lu kesintinin Kurum karşılıklarında tam kimlik olmadığını, bazı kesintilerin Mehmet Kılıç adında bir şahsa ait olduğunu, 23126 müstahsil no.daki kesintilerin Kurum karşılıklarının davacıya ait olduğunun doğrulanmadığını ve Akçaabat ilçesinde davacı isminde 46 kişinin nüfusa kayıtlı olduğunun tespit edildiğini,

davacının dava dilekçesinde dayanak yaptığı müstahsil makbuzlarının ya davacı adına kayıtlı olmadığı ya da davacı adına kati suretle kesinlik arz etmeyen bir durumun mevcut olduğunu, davacının beyan ettiği müstahsil belgelerinin ilgili fabrika ve banka kayıtlarından irdelenmesi ve kamu tanıklarının dinlenilmesi gerektiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından yukarıda tarih ve sayısı belirtilen karar ile davacının 04.12.2002 -03.07.2003 ile 15.08.2003-30.08.2007 tarihleri arasında 2926 sayılı Kanun kapsamında Tarım Bağ-Kur sigortalısı sayılması gerekeceği kanaatine varılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Sebepleri 1.Davalı Kurum vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; 6634 ve 23126 müstahsil no ile yapılan tevkifatların davacıya ait olduğu yönünde kesin delil olmadığı halde bu yönde eksik araştırma yapılarak işbu yönde karar verilmesinin hatalı olduğunu, davanın niteliği ve kamu düzeni gereği araştırma ilkesi de dikkate alındığında başkaca tanıkların dinlenilmesi, zabıta araştırmasının genişletilerek karar verilmesi gerektiğini belirterek kararı istinaf etmiştir. B.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri nazara alındığında; davacının tevkifata dayalı olarak Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespitine karar verilmesini talep ettiği, Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespitine karar verilebilmesi için prim ödemesi yapılması veya tevkifat kesintisinin bulunmasının şart olduğu (Bu yönde Yargıtay 10. HD 2020/2742 Esas, 2020/4360 Karar sayılı ilamı),

gönderilen listelerde davacı adına prim tevkifatı bulunuyor olması nedeniyle 4-a sigortalılık süreleri dışlanarak tarım sigortalılığının tespitine karar verilmesinin yerinde olduğu, Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, davalı vekilinin istinaf itirazları yerinde görülmemiş ve istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; 6634 ve 23126 müstahsil no ile yapılan tevkifatların davacıya ait olduğu yönünde kesin delil olmadığı halde bu yönde eksik araştırma yapılarak işbu yönde karar verilmesinin hatalı olduğu, her ne kadar zabıta araştırması yapıldığı, kamu tanıkları dinlenildiği, adı ... olan kişilerin ifadesi alınsa da davanın niteliği ve kamu düzeni gereği araştırma ilkesi de dikkate alındığında başkaca tanıklar dinlenilmeli, zabıta araştırması genişletilerek karar verilmesi gerekirken bu yönler gözetilmeden karar verilmesi eksik inceleme olup, verilen karar bu yönüyle de eksik olduğunu ileri sürerek temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Tarım Bağ-Kur sigortalılık istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369. maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371. maddeleri, diğer ilgili maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un ilgili maddeleri, 2926 sayılı Kanun.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davalı Kurum

vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR