Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/1463 K.2024/2633

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın feri müdahil Kurum vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı fer'i müdahil Kurum vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde davacının Giresun Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğünde davalı işveren adına işlem gören Cami Yanı otopark yeri -.... - Giresun adresinde kurulu ..... minibüs işletmesi işyerinde 20.12.1992 tarihinde başlayıp 01.10.1997 tarihinde sona eren Kurum'a bildirilmeyen çalışmalarının fiilen kesintisiz ve asgari ücret ile gerçekleştiğinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı vekili davacı ...'in 20.12.1992 - 01.10.1997 tarihine kadar kesintisiz ve fiili olarak kendisine ait işyerinde çalıştığını, davacının çalışmaları ile ilgili belgelerin işyerinin muhasebesini tutan kişide olduğunu, 10 yıllık saklama süresi dolduğundan saklayıp saklamadığını bilmediğini belirtmiştir.

2.Fer'i müdahil SGK vekili cevap dilekçesinde; bu davaların beş yıllık hak düşürücü süre içerisinde açılması gerektiğini, davacının fiili çalışmasının olup olmadığının içtihatlarda belirtilen şekilde araştırılması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep ettiğini bildirmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile davacı adına 20.12.1992 tarihinde davalı iş yerinden işe giriş bildirgesi verilmiş olup davacı tarafından imzalandığı ve dinlenen tanıkların çalışmayı doğruladığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davacının davalı ...'e ait dolmuş hattı işletmesinde 20.12.1992 - 30.09.1997 tarihleri arasında işverence Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirilmeyen 916 (dokuzyüzonaltı) günlük hizmet süresinin tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde feri müdahil Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Feri müdahil SGK vekili istinaf dilekçesinde özetle; hak düşürücü sürenin geçtiğini, ücret bordrolarında davacının imzası olanların tespiti gerektiğini, işyerinin Kanun kapsamında olup olmadığı ve var olup olmadığının araştırılmadığını, komşu işyeri çalışanları ve bordro tanıklarının dinlenmediğini ve aşamalardaki itirazlarını öne sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile fer'i müdahil Kurum vekillerinin istinaf başvurularının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin bir numaralı alt bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde feri müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Fer'i müdahil SGK vekili temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarlamıştır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı madde hükümleridir.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve Kanuna uygun olup feri müdahil Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgilisine yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,