Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/14644 K.2025/4166

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı şirket çalışanı ...'ın 28.11.2018 tarihinde mesai bitiminde havanın yağışlı olması sebebiyle davalı dahil birkaç çalışma arkadaşını isterlerse eve bırakabileceğini söylediğini, davalı ile birlikte diğer birkaç arkadaşının bu teklifi kabul ettiğini, ...'ın trafikte seyir halindeyken ... plakalı aracın ters yönden geldiğini ve ...'ın kullanmakta olduğu ... plakalı araca çarpması sonucu kazanın meydana geldiğini belirterek 28.11.2018 tarihinde gerçekleşen olayın iş kazası olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı sigortalı vekili cevap dilekçesi ile 28.11.2018 tarihinde işçi servisinde meydana gelen kazanın Kurumdan gizlendiğini ve adli kayıtlara trafik kazası gibi intikal ettirildiğini, 28.11.2018 günü kazaya karışan ... plakalı aracın işyeri servisi olduğunu, bu nedenle yaşanan kazanın iş-trafik kazası olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekilinin istinaf başvurusunda bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile

"Somut olayda.

Kurum müfettişi tarafından düzenlenen 20.02.2020 tarih ve 2020/89139/14 sayılı İş Kazası ve Meslek Hastalığı İnceleme Raporunun içeriği, dinlenen tanıkların beyanları ve tüm dosya kapsamı hep birlikte değerlendirildiğinde; davacıya ait iş yerinde çalışan dava dışı ...'ın 28.11.2018 günü mesai bitiminde iş yerinde çalışan davalı sigortalı ... ile diğer çalışanları evlerine bırakmak için şirkete ait olan ... plakalı araçla yola çıktığı, kullandığı araca, ters yönden gelen ...plakalı aracın çarpması suretiyle meydana gelen kaza sonucu davalı sigortalı ...'ın yaralandığı,

söz konusu kazanın işverence sağlanan bir taşıtla işin yapıldığı yere gidiş geliş sırasında meydana geldiği, olayın. 5510 sayılı Kanun'un 13. maddesi kapsamında iş kazası niteliğinde olduğu açıkça anlaşıldığından ve dolayısıyla İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik görülmediği" gerekçesiyle istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili özetle, ...'ın kullandığı aracın servis aracı olmadığını, iş yerinde fason takipçisi olarak çalıştığından kendisine işyerine ait ... plakalı aracın verildiğini, bu aracın mesai bitiminde de çalışanda kaldığını, dolayısıyla, kazanın müvekkilce temin edilmiş bir serviste çalışanlar eve bırakılırken değil, görevi gereği kendisine araç teslim edilmiş bir çalışanın, müvekkilinin bilgisi dışında kendi iyi niyeti ile birkaç arkadaşını eve bırakmak isterken meydana geldiğini, kazanın meydana geldiği 2018 yılı Kasım ayında müvekkil iş yerinde toplam 39 çalışan bulunmakta olup,

kazanın meydana geldiği araçta ise şoför ... dahil beş kişi bulunduğunu, sadece bu durumun dahi iş yerinde servis sosyal hakkı olmadığının açık göstergesi olduğunu,olayın meydana geliş şekli ve tanık ifadeleri nazara alındığında, yaşanan kazanın hukuken iş kazası olarak kabul edilmesinin mümkün olmadığını ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık davalı sigortalının yaralanması ile sonuçlanan olayın iş kazası olmadığının tespiti istemine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR