Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/14676 K.2025/7158

Bölge Adliye Mahkemesinin kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 01.06.1996-30.12.1996 tarihleri ile 25.06.1997-15.09.1997 tarihleri ve 01.09.1999-01.07.2003 tarihleri arasında davalıya ait iş yerinde forklift operatörü olarak asgari ücret ile kesintisiz şekilde çalıştığını belirterek anılan sürelerdeki hizmetlerinin tespitini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı işçinin çalıştığı süre boyunca sigorta primlerinin eksiksiz olarak yatırıldığını belirterek davacı tarafından açılan haksız ve kötü niyetli davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Feri müdahil Kurum vekili özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile,

"Somut olayda, dava konusu dönem olan 01.06.1996-30.12.1996, 25.06.1997- 15.09.1997, 01.09.1999-01.07.2003 tarihleri arası dönemler açısından hak düşürücü sürenin değerlendirilmesi bakımından, davalı iş yerinden 01.07.2003-30.10.2003, 07.06.2005- 15.12.2005, 20.02.2006-20.10.2006 ve 01.06.2007-15.07.2008 tarihleri arası bildirimli çalışmanın bulunduğu, talebe konu dönemde davalı iş yerinden davacı adına düzenlenmiş bir işe giriş bildirgesi ya da hesabına yapılmış prim ödemesi bulunmadığı, hak düşürücü süreyi bertaraf eden belgelerin bulunmadığının mahkemece tespit edildiği,

davacı tarafça da, iddianın ispatına yönelik olarak yönetmelikte belirtilen belgelerden herhangi birinin sunulamadığı, davacının çalışmalarının geçtiği 2008 yılının sonundan başlayarak 5 yıllık hak düşürücü süre içerisinde davanın açılması gerektiği, hizmetin sona erdiği 15.07.2008 tarihini izleyen yılın sonundan başlayan hak düşürücü sürenin fazlasıyla geçmesinden sonra 28.12.2022 tarihinde davanın açıldığı, bu bağlamda talebin dava tarihi itibariyle hak düşürücü süreye uğradığı,

sonuç olarak davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine dair yerel mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu" gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, temyiz dilekçesinde özetle;

1. 01.07.2003 tarihinde davalı işveren tarafından işe giriş bildirgesi düzenlendiğini ve Kuruma verildiğini,

2.Davacının davalı işveren nezdinde 01.06.1996-15.07.2008 tarihleri arasında bilfiil kesintisiz olarak çalışmasına rağmen İlk Derece Mahkemesi tarafından blok çalışma olarak değerlendirilip esas incelemesine geçilmeksizin davanın hak düşürücü süreden reddine karar verildiğini, oysa davalı işveren nezdinde bulunan işyerinin kışın üretim yapmaması sebebiyle işçilere zorunlu giriş-çıkış işlemi yapıldığını ve üretim yeniden başladığında tüm işçilerin yeniden çalışmaya devam ettiklerini, bu süreçte davacının ve diğer işçilerin iş akdinin askıda kaldığını, davacının çalışmalarının kesintiye uğramadığını,

3.Davanın 28.12.2022 tarihinde açıldığını, Yargıtayın yerleşik içtihatlarına göre 506 sayılı Kanun'un 79/1. maddesinde belirtilen belgelerden birinin Kuruma verilmesi durumunda hak düşürücü sürenin tüm çalışma dönemi için uygulanmayacağını,

4. Müvekkilinin 01.06.1996-15.07.2008 tarihleri arasında davalı işveren nezdinde kesintisiz olarak çalışmış olup; davalı işveren tarafından ilk işe giriş bildirgesinin 01.07.2003 tarihinde SGK'ya verildiğini, tüm çalışma dönemi için taleplerinin kabul görmemesi durumunda işe giriş bildirgesi verildikten sonraki dönem için dosyada esas incelemesi yapılması gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, hizmet tespitine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR