Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/14722 K.2025/3978

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı işveren bünyesinde çalışırken 08.05.2016 tarihinde iş kazası geçirerek yaralandığını, Kurum tarafından iş göremezlik derecesinin hatalı belirlendiğini, oysa davacıda sürekli iş göremezlik kaybının oluştuğunu beyanla iş göremezlik derecesinin tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

1- Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; hak düşürücü süre itirazında bulunduklarını, ispat yükünün davacı tarafta olduğunu, Kuruma başvuru şartının yerine getirilmediğini, davacı tarafından açılan davanın hukuki dayanağının bulunmadığını beyanla davanın reddini istemiştir.

2- Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; davacının 2019 yılındaki başvurusunun Kurum tarafından kabul edilmediğini, Kurum kararına itiraz etmeyen davacı bakımından bu belirlemenin kesinleştiğini, Kurum kararında davacının iş göremezlik oranı %4,3 iken olarak belirlendikten sonra aradan geçen 4 yıl içerisinde başka bir sağlık problemi bulunup bulanmadığının, iş kazası geçirip geçirmediğinin araştırılması, buna göre Adli Tıp Kurumu tarafından tespit edilen %21,2 oranındaki iş göremezlik kararı bakımından 08.05.2016 tarihli kaza illiyet bağının kurulup kurulmadığının da değerlendirilmesi gerektiğini, derdestlik itirazlarının bulunduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, davacının 08.05.2016 tarihli iş kazası sebebiyle %21,2 maluliyet derecesine sahip olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı vekilinin ve davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1. maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1- Davalı şirket vekili temyiz dilekçesinde; davacının sürekli iş göremezlik derecesine yönelik Kurum kararına karşı süresi içerisinde itiraz hakkını kullanmadığını, taraflar arasında mevcut tazminat davası sebebiyle ileri sürdükleri derdestlik itirazlarının dikkate alınmadığını, davacının 14.04.2017 tarihli Sağlık Kurulu raporu gereğince sağlam olduğunun anlaşıldığını, müvekkili şirketin huzurdaki davada taraf olmasının hatalı olduğunu beyan etmektedir.

2- Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; davacının maluliyetinin tespitini istediğini, alınan Adli Tıp Kurumu raporlarında belirlenen %21,1 oranı bakımından davacının çalışma gücünün en az %60'ını kaybettiğine dair iddiasını ispatlayamadığını, davacının talebinin Mahkemece açıklattırılmadığını, buna göre raporlar arasındaki çelişkinin giderilmediğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının iş kazası sebebiyle sürekli iş göremezlik oranına itiraz ile yeniden tespiti istemine ilişkindir.

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalılar vekillerinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Eldeki davada, davacı yanın talebinin davalı sigortalının 08.05.2016 tarihinde geçirdiği iş kazasına bağlı olarak meslekte kazanma gücü kaybı oranının tespiti istemine ilişkin olduğu, nitekim hükme dayanak kılınan Adli Tıp İkinci Üst Kurulunun 15.02.2024 tarih ve 640 sayılı raporunda da davacı ...’ın 08.05.2016 tarihinde maruz kaldığı iş kazasıyla illiyetli sol omuz eklem hareket kısıtlılığı ve lomber omurga transvers proçes kırığı arızaları nedeniyle değerlendirme yapıldığı, buna göre İlk Derece Mahkemesince verilen kararda yazılı şekilde "maluliyet derecesi" ifadesinin kullanılması isabetsiz bulunmuştur.

3. Ne var ki bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Davalılar vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3. İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm içeriğinde yer alan "maluliyet" kelimesinin silinerek yerlerine "sürekli iş göremezlik" kelimelerinin yazılmak suretiyle hükmün bu haliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,