Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/15053 K.2025/3182

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum ve davalı işverenlik vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı işveren tarafından Vakıfbank inşaatında boyacı ustası olarak çalıştırılırken 07.12.2010 tarihinde iş kazası geçirdiğini ve inşaatın 6. katında asansör boşluğuna düştüğünü belirterek davacının dava konusu iş kazasından kaynaklanan sürekli iş göremezlik oranının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili özetle, davanın reddini talep etmiştir. Davalı işverenlik vekili özetle, davacının gerçek mesleğinin inşaat işlerinde boyacı olduğuna dair kesin bir delil bulunmadığını, davacının kendi beyanları ile de sabit olduğu üzere iş buldukça inşaatlarda çalışan düz inşaat işçisi olarak görev yaptığını ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Davanın kabulüne, davacının dava konusu iş kazası nedeniyle %12,2 malul olduğunun tespitine" karar verilmiştir. Kararın gerekçesinde,

"Davacının 07.12.2010 tarihinde iş kazası geçirmiş ve iş kazasına yönelik tahkikat işlemleri SGK tarafından yürütülmüştür.SGK maluliyet oranı %2,1 olarak tespit edilmiştir. Bu orana itiraz edilmiş, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu da 24.06.2020 tarih ve 2020/9346 sayılı kararı ile maluliyet oranının %2,1 olduğunu belirtmiştir.

Davacının iş kazasından kaynaklanan tazminat davası Ankara 40. İş Mahkemesi 2016/26 E. sayılı dosyada derdest olduğu, dosyada aldırılan ATK 2. Üst Kurulunun 20.01.2022 tarihli raporunda ise davacının mesleği "inşaat işlerinde boyacı", meslek grup numarası 21 alınması hâlinde E cetveline göre %12,2 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı belirtilmiştir.

Raporda ayrıca, Kurumca düzenlenen raporlarda bu oranın %2,1 kabul edilme sebebinin de davacının mesleğinin "inşaat işçisi", meslek grup numarasının 4 olarak alınması olduğu açıklanmıştır. Sigortalının mesleği inşaat işlerinde boyacılık olup işvereni Karsel İnşaat Tic. ve San. Ltd. Şirketi tarafından Kuruma verilen işe giriş bildirgesinde de mesleği "Boyacı" olarak bildirilmiştir.

Aynı zamanda Kurumca düzenlenen 28.01.2015 tarih ve 105844/İNC/09 sayılı raporda da ifadesinden yararlanılan hem tanıklar hem de işveren yetkilisi davacının boyacı olduğunu belirtmiş, raporda davacının mesleği boyacı olarak kabul edilmiştir.

Tüm dosya kapsamı, dinlenen tanık anlatımları, İstanbul Adlî Tıp İkinci Üst Kurulunun raporu ayrı ayrı dikkate alınarak davacının iş kazası nedeniyle E cetveline göre %12,2 oranında malul olduğu kanaatine varılarak hüküm kurulduğu " belirtilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum ve davalı işverenlik vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle, davacının gerçek mesleğinin inşaat işlerinde boyacı ustası olduğuna dair kesin delil bulunmadığını, davacının iş buldukça inşaat işlerinde çalışan düz inşaat işçisi olduğunun diğer davalı şirket aleyhine açmış olduğu tazminat dosyasında da sabit olduğunu, dolayısıyla maluliyet oranı tespitinde davacının düz inşaat işçisi olarak kabulünün gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı işverenlik vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının boyacı ustası değil, düz inşaat işçisi olduğunu, tazminat dava dosyasında ve olaya ilişkin olarak açılan ceza dava dosyasındaki mevcut evrakın incelenmesinden davacının asıl mesleğinin boya işçiliği olmadığı, inşaatta iş buldukça çalıştığını ve inşaat işçisi olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, iş kazasına maruz kalan davacının sürekli iş göremezlik oranının tespitine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davalı Kurum ve davalı işverenlik vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR