Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/1512 K.2024/2549

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı, davalı ve feri müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 01.09.1997-30.06.2011 tarihleri arasında davalı kuruma bağlı anaokulunda geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Bakanlık vekili cevap dilekçesinde, hak düşürücü sürenin geçtiğini, kamu kuruluşlarında çalışanların kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılmasının asıl olduğunu, davanın reddini talep etmiştir.

Feri Müdahil SGK vekili, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 09.07.2020 tarihli 2017/137 Esas 2020/169 Karar sayılı kararıyla; davacının 01.09.1997-30.06.2011 tarihleri arasında okulların eğitim yılı başlangıç ve kapanış tarihleri arasında hizmet akdiyle tam gün çalıştığı kanısına varıldığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, davacının davalıya ait işyerinde kuruma bildirilen süreler hariç 01.09.1997-30.06.2011 tarihleri arasında 10.06.2019 tarihli bilirkişi raporunun 10. sayfasında yer alan tabloda bildirilmesi gereken gün sayısı kadar asgari ücret üzerinden hizmet akdine dayalı olarak çalıştığının tespitine, 10.06.2019 tarihli bilirkişi raporunun iş bu kararın eki sayılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 10.02.2022 tarihli 2020/1374 Esas 2022/233 Karar sayılı kararıyla; taraf vekillerinin istinaf istemlerinin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve feri müdahil Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairece, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26 ncı maddesi ile 294 üncü ve 297 nci maddeleri gereğince, hükümde taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde, infaza elverişli olarak gösterilmesinin zorunlu olduğu, mahkemece bilirkişi raporuna atıf yapılarak hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dinlenilen tanık ...'in 1999-2011 yılları arasında .... Hanım Anaokulunda çalıştığını, davacının bu çalışma dönemi içerisinde anaokulundaki çocuklara yemek yapıp yedirdiğini, temizlik yaptığını, müdürün hizmetinde çalıştığını, davacı tanığı ....' in ....

Hanım Anaokulunda 1997 - 2009 yılları arasında çalıştığını, davacının da 1997/Eylül ila 2011/Haziran sonuna kadar çocuklara yemek hazırlama, elbiselerini değiştirme, temizliklerini yapma işlerini yaptığını ve ayrıca müdürün talimatıyla okulun temizlik işlemlerini de yerine getirdiğini, tanık ...' ın 1995 yılında ...

Hanım Anaokuluna öğretmen olarak atandığını, davacının kendi sınıfında çalışmaya başladığını ve okulda 2011/Haziran sonuna kadar fiilen çalıştığını, yemek hazırlama, çocuklara yemek yedirme, temizlik işleri konularında hizmetlerinin bulunduğu beyan ettikleri bu tanık beyanlarına göre ve .... Limited Şirketinin ...

Hanım Kız Meslek Lisesinin taşeronu olduğunun anlaşılması nedeniyle davacının yaz tatilleri haricinde çalıştığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne,"davacının davalıya ait işyerinde kuruma bildirilen süreler hariç, 01.09.1997-19.06.1998 tarihleri arasında,14.09.1998-25.06.1999 tarihleri arasında, 13.09.1999-16.06.2000 tarihleri arasında, 11.09.2000-08.06.2001 tarihleri arasında, 10.09.2001-14.06.2002 tarihleri arasında, 09.09.2002-13.06.2003 tarihleri arasında, 15.09.2003-15.06.2004 tarihleri arasında, 13.09.2004-10.06.2005 tarihleri arasında, 12.09.2005-19.06.2006 tarihleri arasında, 18.09.2006-19.06.2007 tarihleri arasında,

17.09.2007-13.06.2008 tarihleri arasında, 08.09.2008-12.06.2009 tarihleri arasında, 15.09.2009-18.06.2010 tarihleri arasında, 20.09.2010-30.06.2011 tarihleri arasında asgari prime esas kazanç üzerinden hizmet akdine dayalı olarak çalıştığının tespitine" karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı, davalı ve feri müdahil vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; mahkemenin yaz tatilleri haricinde çalışmanın tespitine karar verdiğini, oysa davacının kesintisiz ve sürekli olarak yaz tatillerinde de çalıştığını ileri sürmüştür.

Feri müdahil SGK vekili; davanın 5 yıllık hak düşürücü süre içinde açılması gerektiğini, aynı işyerinde çalışmaya devam etmenin dahi bu süreyi kesmediğini, çalışma iddiasının kanıtlanamadığını belirterek temyiz etmiştir.

Davalı vekili; davada hak düşürücü sürenin geçirildiğini, okulların şubat ve yaz tatillerinde kapalı olduğunu, davacının kamu kuruluşunda çalışma iddiasının resmi kayıtlarla ispatlanması gerektiğini belirterek temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un 79/10 uncu ve 5510 sayılı Kanun'un 86/8 inci maddeleri

3. Değerlendirme 1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgiliye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,