Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/1578 K.2024/3999

Taraflar arasındaki yaşlılık aylığı bağlanması ve alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulüne İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin ilk defa 4/a kapsamında 26.04.1976 tarihinde sigortalı olarak çalışmaya başladığını, tahsis talep tarihinde sadece 506 sayılı Kanun kapsamındaki hizmetleri ile tahsis şartlarını taşıdığını, Bağ-Kur hizmetlerine ihtiyacı bulunmadığı halde 2829 sayılı Kanun kapsamında hizmet birleştirmesine zorlanmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu beyanla aylık tahsis talebinde bulunduğu 30.01.2020 tarih itibarıyla SSK 'dan emekli aylığı almaya hak kazandığının tespiti ile 01.02.2020 tarihi itibariyle 506 sayılı Kanun kapsamında yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine, mahrum kalınan aylıkların yasal yasal faizi ile birlikte ödenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı SGK Başkanlığı vekili, davacının 2829 Sayılı Sosyal Güvenlik Kuruluşlarına Tabi Hizmetlerin Birleştirilmesine İlişkin Yasa gereğince, Bağ-Kur hizmetlerine dair prim borcu bulunduğundan aylık tahsisinin mümkün olmadığını, müvekkili Kurum işlemlerinde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığını ileri sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince "1-Davanın kabulü ile davacıya 506 sayılı Kanun kapsamındaki sayılı hizmetleri ile 01.01.2007 tarihinden itibaren 506 sayılı Kanun'un geçici 81/A kapsamında yaşlılık aylığı bağlanmasına, mahrum kaldığı aylıkların 01.04.2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Kurumdan alınarak davacıya ödenmesine, " karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle;yerel mahkemece verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, Kurum aleyhine açılan davanın haksız ve yersiz olduğunu, kurumca yapılan işlemlerde bir hata bulunmadığını yasal mevzuata uygun olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını, davanın reddini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Davacının 30.01.2020 tarihinde Kurum kayıtlarına intikal eden tahsis talep tarihinde; sigortalılık süresi olarak 4/a maddesi kapsamında yurt dışı borçlanma süresi de dahil 3390 gün 4/a, 3311 gün 4/b, 432 gün de 506 sayılı yasanın geçici 20. Maddesi kapsamında olmak üzere prim ödeme gün sayısının bulunduğu anlaşılmıştır...

...Davacının sigorta başlangıç tarihi 20.04.1976 olduğu göz önüne alındığında davacının 08.09.1999 tarihi itibariyle 506 sayılı Kanun'un 4447 sayılı Kanunla değiştirilmeden önceki 81/A bendindeki seçeneklere göre yaşlılık ve ölüm sigortaları primi ödemiş olma şartlarını yerine getirenler, yaşlılık aylığına hak kazanacaklardır.

Somut olayda; 04.06.1956 doğumlu olan davacının 30.01.2020 tahsis talep tarihi itibariyle; 63 yaşında, 26.04.1976-30.01.2020 tarihleri arasında 43 yılın üzerinde sigortalılık süresi 3.822 gün 506 sayılı yasa kapsamında sigortalılığı mevcuttur.

Bu durumda müstakilen 506 Kanun'un geçici 81 inci maddesinin (A) bendi gereği yaşlılık aylığına hak kazanan davacının 2829 sayılı Kanun'un 8/2 nci maddesine göre hizmet birleştirmesine zorlanması mümkün bulunmadığından, davacıya yaşlılık aylığı tahsis talep tarihini takip eden aybaşı olan 01.02.2020 tarihinden geçerli müstakilen 506 sayılı Kanun'a tabi hizmetleri üzerinden yaşlılık aylığı bağlanması gerekmektedir...

...

Davacının sigorta başlangıç tarihinin 26.04.1976 olduğu, davacının 08.09.1999 tarihi itibariyle 506 sayılı Kanun'un 4447 sayılı Kanunla değiştirilmeden önceki 81/A bendindeki seçeneklere göre yaşlılık aylığına hak kazananlar ile bu tarih itibariyle kadın sigortalılardan 18, erkek sigortalılardan 23 yıllık sigortalılık sürelerini dolduranlardan kadın ise 50, erkek ise 55 yaşını doldurması, 15 yıldan beri sigortalı bulunması ve en az 3600 gün malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi ödemiş olma şartlarını taşıyanların yaşlılık aylığına hak kazandığı, 04.06.1956 doğumlu olan davacının 30.01.2020 tahsis talebi itibariyle 63,5 yaşında olduğu,

26.04.1976 - 30.01.2020 tarihleri arasında 43 yılın üzerinde sigortalılık süresi bulunduğu, 3822 gün 506 sayılı Kanun kapsamında sigortalılığının olduğu, tek başına 506 sayılı Kanun'un geçici 81 inci maddesinin a bendine göre yaşlılık aylığına hak kazanan davacının 2829 sayılı Kanun'un 8/2 nci maddesine göre hizmet birleştirmesine zorlanması mümkün bulunmayacağından yaşlılık aylığı tahsis talep tarihini takip eden ayın başı olan 01.02.2020 tarihinden geçerli müstakilen 506 sayılı Kanun'a tabi hizmetleri üzerinden yaşılık aylığı bağlanması gerektiği,

faiz talebi yönünden ise 5510 sayılı Kanun'un 42 nci maddesine göre 3 aylık süre dikkate alınarak 01.05.2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı Kurumdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır..." gerekçesiyle

"Davalı Kurum vekilinin istinaf isteminin kabulü ile İstanbul 36. İş Mahkemesi'nin 19.04.2022 tarihli, 2020/119 Esas - 2022/129 Karar sayılı kararının HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince kaldırılmasına, Davanın kabulü ile davacıya 506 sayılı Kanun kapsamındaki sayılı hizmetleri ile 01.02.2020 tarihinden itibaren 506 sayılı Kanun'un geçici 81/A kapsamında yaşlılık aylığı bağlanmasına, mahrum kaldığı aylıkların 01.05.2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Kurumdan alınarak davacıya ödenmesine," karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili özetle; istinaf aşamasında ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacıya yaşlılık aylığı bağlanıp bağlanamayacağına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un Geçici 81 inci maddesi, 2829 sayılı Kanun hükümleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,