Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/15953 K.2025/1673

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde; müvekkilinin, dava dilekçesi ekinde sunulan tütün tevkifat kayıtlarından görüleceği üzere, kendi nam ve hesabına çiftçilik yaparak geçimini sağladığını, alınan tütün üretim belgesi ile 01.01.1998 (dahil) ile 31.12.2004 (dahil) tarihleri arasında Tarım Bağ-Kur'lu olarak sigortalılığının tescili için Kurum'a başvurulduğunu, Kurumun 68779880 varide numarası ile başvuruyu kayıt altına aldığını, tescil taleplerinin reddedildiğini beyanla; müvekkilinin 01.01.1998-31.12.2004 tarihleri arasında 2926 sayılı Kanun'a göre Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davanın haksız ve yersiz açılmış bir dava olup, reddi gerektiğini, davacının, müvekkili Kurumun 735243....

Bağ-Kur no.lu sigortalısı olduğunu, davacının dosyasının tetkikinde, 10.04.1997, 30.04.1998, 11.06.1999, 04.05.2000, 18.04.2001, 04.04.2002, 02.05.2003 ve 01.04.2004 tarihlerinde satmış olduğu tarımsal ürünler nedeniyle 2926 sayılı Kanun gereği sigorta tescil işleminin yapılması talebiyle müvekkili Kuruma müracaatta bulunduğunu, davacının tarımsal ürün satışı nedeniyle adına tevkifat kesintilerinin yapıldığı 1997 yılı Nisan ayı esas alınmak suretiyle,

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 4. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinin (4) numaralı alt bendi kapsamında 01.05.1997 tarihinden itibaren tarım Bağ-Kur sigorta tescilinin yapıldığını, müvekkili Kurum'un 2013/11 sayılı Genelgesi'nin 3. kısım 5. bölüm 2. maddesinin 2-1. başlığı altında yer verilen hüküm ve 10.08.2015-4137197 sayılı Genel Yazı talimatı gereği, davacı ile ilgili olarak işlem yapıldığını,

davacının 01.03.2016 tarihli Kale Ziraat Odası kaydı ve aynı tarihli muafiyet belgesi esas alınarak ibraz etmiş olduğu tevkifat kesinti listesine istinaden Denizli Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Tevkifat Servisince güvence hesabına Bağ-Kur primi yüklenen 20.04.1997 tarihini takip eden aybaşı tarihinden o yıl sonuna kadar primi ödenen 01.05.1997-31.12.1997 tarihleri arasında 5510 sayılı Kanun'un 4. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinin (4) numaralı alt bendi kapsamında tarım Bağ-Kur sigortalılık sürelerinin başlatıldığını, müvekkili Kurum tarafından yapılan işlemler mevzuat hükümlerine uygun olup,

bu hükümler gereğince davacının talebinin kabulünün mümkün bulunmadığını beyanla; davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın "davanın kabulü ile, 1-Davacının 01.01.1998-31.12.2004 tarihleri arasında mülga 2926 sayılı Kanun kapsamında zorunlu tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine," karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde: a. Kurum kayıtlarının esas alınması gerektiğini, b. İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, c. Kurum işlemlerinin mevzuata uygun bulunduğunu beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, tarım bağ-kur sigortalılığının tespiti istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, dosya içerisine alınan bilgi ve belgeler, tanıklar beyanı, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR