Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/16058 K.2025/131

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 26.12.2023 tarih ve 2022/12137 Esas, 2023/13484 Karar sayılı kararı ile bozulmuştur.

Dairemiz bozma kararına İlk Derece Mahkemesince direnilmesi üzerine karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle 6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 373. maddesinin beşinci fıkrası gereğince Dairemizce yapılan incelemede;

Dairemizin 26.12.2023 tarih ve 2022/12137 Esas, 2023/13484 Karar sayılı bozma kararına karşı her ne kadar İlk Derece Mahkemesince “Mahkememiz dosyası 27.03.2019 tarihinde istinaf yolu açık olmak üzere kısmen kabul şeklinde karara çıkartılmış olup, davalının istinaf talebi doğrultusunda Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesine gönderilmiştir. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesinin 21.01.2021 tarih 2020/633 Esas, 2021/43 Karar sayılı ilamı ile davacı eş ... için hükmedilen manevi tazminat yönünden temyiz yolu açık olmak üzere diğer davacılar için hükmedilen maddi ve manevi tazminat talepleri yönünden miktar itibari ile kesin olmak üzere karar verilmiştir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesinin 21.01.2021 tarih 2020/633 Esas, 2021/43 Karar sayılı ilamı doğrultusunda davalı tarafça 22.02.2021 tarihli temyiz dilekçesi ile dosya Yargıtay 10. Hukuk Dairesine gönderilmiştir.

Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 26/12/2023 tarih ve 2022/12137 Esas 2023/13484 Karar sayılı ilamı ile "Bölge Adliye Mahkemesi kararı ortadan kaldırılarak mahkememizin kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Söz konusu bozma kararında değerlendirilme kısmında farklı maddeler şeklinde bozmaya ilişkin gerekçeler ortaya konulmuştur. Ancak, ilgili dosyaya ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi davacı eş ... yönünden hükmedilen manevi tazminata ilişkin Temyiz yolu açık olmak üzere karar vermiş, diğer davacılara ilişkin verilen kararlar miktar itibari ile kesin olarak verilmiş olup, bu hükümler yönünden Temyiz kanun yolu açık bırakılmamıştır.

HMK ve Bölge Adliye Mahkemesinin Kuruluş Görev ve Yetkileri hakkındaki Kanun'un ilgili maddelerinde de belirtildiği üzere kesinlik sınırı, miktar itibari ile belirtilmiş olup, bu belirtilen miktarın altında kalan hükümler yönünden kararı veren mahkeme yetkili ve görevli olup, bu hususta kesin olarak karar vermekte ve Üst Derece Mahkemesince bu durumun incelenmesi, bu hüküm hakkında yeniden bir hüküm tesis etmesi mümkün değildir.

Mahkememizin ilgili dosyasında İlk Derece Mahkemesi kararı Bölge Adliye Mahkemesince denetlenmiş olup, İstinaf talepleri ile sınırlı olmak üzere istinaf incelemesinden yalnızca bir hüküm dışında kesin olarak geçmiştir.

Kesin olarak karar verilen hükümler yönünden Üst Derece Mahkemesi olarak Yargıtayda HMK ve ilgili diğer amir hükümler gereğince yeniden bir hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Buna rağmen Yargıtay 10. Hukuk Dairesince istinaf incelemesinden kesin olarak geçen hükümler de ilgili kararla birlikte bozulmuştur. Ancak yürürlükte bulunan kanun maddelerince böyle bir işlem yapılması mümkün değildir.

Bu durum yasalarla düzenlenen Bölge Adliye Mahkemesi ve Yargıtay nezdinde kesin olarak verilebilecek kararların belirlenmesi durumunu ortadan kaldıracağı için ilgili karar hukuk düzenine aykırıdır.

Tüm bunlar bir arada değerlendirildiğinde Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 26.12.2023 tarih ve 2022/12137 Esas 2023/13484 Karar sayılı ilamına direnilmesine karar verilmesi gerekmiştir." gerekçesi ile direnme karar verilmiş ise de Dairemiz kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.