Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/16307 K.2025/3181

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ile davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı sigortalının, davacı iş yerinde 10.09.2012 tarihinden 23.10.2014 tarihine kadar fitil makinesinde çalıştığını, 23.10.2014 tarihinde iş yerinde çalıştığı makinede kaza geçirdiğini, 23.10.2014-18.02.2015 tarihleri arasında iş göremezlik raporunun bulunduğunu, Çorlu SGK tarafından sürekli iş göremezlik oranının %0 olarak belirlendiğini, Bakırköy 32. İş Mahkemesinde işveren şirket aleyhine açılan maddi ve manevi tazminat davasında aldırılan raporda yine davalının sürekli iş göremezlik oranının %0 olarak belirlendiğini,

itirazlar üzerine dosyanın gönderildiği Yüksek Sağlık Kurulunca davalının sürekli iş göremezlik oranının %51 olarak belirlendiğini, bu raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi için davalı sigortalının sürekli iş göremezlik oranının belirlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili aşamalarda özetle, davanın reddini talep etmiştir. Davalı sigortalı vekili cevap dilekçesinde özetle, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, davalı ...'nin 23.10.2014 tarihinde geçirdiği kaza nedeniyle oluşan sürekli iş göremezlik oranının %20 oranında olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Kararın gerekçesinde, "SGK tarafından yapılan belirlemede %0 olarak belirlenen orana itiraz üzerine aldırılan YSK raporu ile %51 olarak belirlenmiş, çelişkinin giderilmesi için ATK'dan aldırılan raporda %20,2 olarak belirlenmiş, tüm oranlar arasındaki çelişkinin giderilmesi için üst merci olan ATK Üst Kurulundan alınan raporda, %20,0 olarak belirlenmiştir. Yasa ve yerleşmiş içtihat uyarınca, takip edilen silsile ve en nihayetinde üst merci konumunda olan ATK Üst Kurulundan aldırılan raporda belirlenen oran uyarınca davanın kabulüne karar vermek gerektiği" belirtilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraflarca istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; kazanın 23.10.2014 tarihinde vuku bulması nedeniyle davalı sigortalının güncel fiziki muayenesi yapılmak suretiyle sürekli iş göremezlik oranının ve başlangıç tarihinin net ve kesin olarak belirlenmesi gerektiğini, Adli Tıp Kurumu tarafından davalının güncel fiziki muayenesinin raporda belirtildiği üzere 06.03.2020 tarihinde (5 yıl önce) yapıldığını, raporun ise muayene tarihinin üzerinden aylar geçtikten sonra hazırlandığını, davalının bu süre zarfında daha da iyileşme gösterdiğinin aşikar olduğunu, davalı işçinin iş göremezlik oranına ilişkin olarak %20 oranını kabul etmenin mümkün olmadığını,

kendisinin gerek fiziksel gerekse de ruhsal herhangi bir rahatsızlığı bulunmadığını, aktif olarak da çalışmaya devam ettiğini, iş göremezlik oranının çok daha düşük olduğunu, %20 oranı çok yüksek olduğundan bu orana itiraz ettiklerini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; Kurum işlemlerinde Kurumu bağlayan kararın kanunda açıkça belirtildiği gibi Kurum Sağlık Kurulunca verilen rapor olduğunu, somut olayda Kurum tarafından yapılan işlemlerin hukuka ve yasaya uygun olduğunu belirterek temyiz talebinde bulunmuştur.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, iş kazasına maruz kalan davalı sigortalının sürekli iş göremezlik oranının tespitine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davacı vekili ile davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR