Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/1711 K.2024/1912

Taraflar arasındaki maluliyet aylığı bağlanması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvrunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar ile davacı vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, 27.07.2012 tarihinde Iğdır Korhan yaylasında çobanlık yaparken tuzaklanan bombanın infilak etmesi üzerine bir gözünü tamamen ve bir gözünü %80 oranında kaybettiğini, sağ bacağının parçalandığını, halen bacağının ağır hasarlı olduğunu ileri sürerek maluliyetinin tespitine ve malulen emekliliğe hak kazandığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili, Kurum işlemlerinde hata bulunmadığını ve Kurum işlemlerinin mevzuata uygun olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince; "1-Davanın kısmen kabul kısmen reddi ile

A- Davacının maluliyet oranının tespiti talebi yönünden talebin kabulü ile davacının çalışma gücünün en az %60 (Yüzdealtmış)'ını kaybetmiş olduğunun, malul sayılması gerektiğinin ve maluliyet başlangıcının 05.02.2013 tarihi olduğunun tespitine,

B- Davacının maluliyet aylığı bağlanması talebinin reddine," karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili; müvekkilinin maluliyet oranının %60 olarak belirlenmesinin hatalı olduğunu, müvekkilinin maluliyet oranının %94 olduğunu, Adli Tıp raporunda maluliyetin %60 olduğunun gerekçesinin açıklanmadığını, müvekkilinin maluliyet oranının %94 olarak tespitine karar verilmesi gerektiğini, müvekkilinin %94 maluliyet oranı ile başkasının bakımına muhtaç halde olduğunu, bu nedenle maluliyet aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

2. Davalı vekili; Adli Tıp 2. Üst Kurulu raporunda Adli Tıp 3. İhtisas Kurulunun raporunda yer alan konuların aydınlatılmamış olduğunu, Mahkemece eksik araştırma ile hüküm kurulduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 07.11.2016 tarihinde maluliyet aylığı bağlanması için talepte bulunduğu, Kurum tarafından davacının çalışma gücünün %60’ını kaybetmediğine karar verildiği, YSK’nın 14.03.2017 tarihli kararında da davacının çalışma gücünün %60’ını kaybetmediğine karar verildiği, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesinin 16.11.2018 tarihli raporunda davacının çalışma gücünün en az %60’ını kaybettiğinin ve maluliyet başlangıcının 05.02.2013 tarihi olduğunun bildirildiği,

Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulundan alınan 17.09.2020 tarih ve 1511 sayılı raporunda davacının çalışma gücünün en az %60’ını kaybetmiş olduğunun, maluliyet başlangıç tarihinin Beyoğlu Göz Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 05.02.2013 tarihli rapor tarihi olduğunun ve başka birisinin bakımına muhtaç olmadığının bildirildiği, 5510 sayılı Kanun'un 95 inci maddesine uygun yöntem izlenerek maluliyet durumunun tespit edildiği, davacının ilk sigorta tescilinin 30.03.2012 tarihli ve 5510 sayılı Kanun'un 4/b-4 maddesi kapsamında olduğu, 452 gün askerlik borçlanması yaptığı, bu durumda;

maluliyet aylığı bağlanması için yapmış olduğu 7.11.2016 başvuru tarihi, 21.04.2017 dava tarihi ve 03.03.2021 karar tarihi itibariyle sigortalılık süresinin 10 yılı doldurmadığı, bu suretle 5510 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesindeki "en az 10 yıldan beri sigortalı olma" şartının sağlanamadığı anlaşılmış olduğundan Mahkemenin kararında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından..." gerekçesiyle istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

2.Bölge Adliye Mahkemesinin 29.12.2023 tarihli ek kararı ile temyiz harcının yatırılmaması nedeniyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle, Kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, maluliyet tespiti ve maluliyet aylığı bağlanmasına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 25 ve devamı maddeleri

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve temyiz edenin sıfatına göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,