Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/1719 K.2025/11518

Taraflar arasındaki yaşlılık aylığı tutarının yeniden tespiti ile fark aylıkların tahsili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; 2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

1.Davacının sigorta sicil dosyaları ile tahsis dosyasının (mukteza tablosu, borçlanma ve ödeme belgelerini içerecek şekilde) okunaklı, eksiksiz ve onaylı bir suretinin celbedilmesi gerektiği;

2.Davacı hakkında, aylık hesabı yapılırken, yurt dışı hizmet borçlanması yapmak suretiyle kazanılan hizmetlerde prime esas kazançların belirlenmesi için, “borçlanılan döviz kuru x günlük borçlanılan döviz miktarı x 100:20x 30” formülü ile borçlanma karşılığı elde edilen prime esas kazanç belirlenerek, en son borçlanma tutarının ödendiği tarihteki prime esas asgari kazanca oranlanarak, söz konusu oran borçlanma tahakkukuna göre belirlenen dönemin asgari prime esas kazancı ile çarpılarak bulunan tutar, ilgili ayın prime esas kazancı kabul edilecektir. Dolayısıyla davacı hakkında tüm borçlanmalarında esas alınan oranların ayrıca ve açıkça belirtilmesi hususunun davalı Kurumdan sorularak bunlara ilişkin belgelerin celbi gerektiği belirlenmiştir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklik giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.