Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/1841 K.2024/1730

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı işveren vekili ve feri müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı firmanın OPET firmasının akaryakıt satıcılığını yaptığını, müvekkilinin söz konusu akaryakıt istasyonunda market elemanı olarak 07.01.2013-30.09.2013 tarihleri arasında çalıştığını, müvekkilinin çalışmalarının kuruma hiç bildirilmediğini tesadüfen yapmış olduğu araştırmalar neticesi öğrendiğini, bu nedenlerle müvekkilinin davalı firmaya ait işyerinde 07.01.2013-30.09.2013 tarihleri arasındaki çalışmalarının sigortalı çalışma olarak tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı işveren vekili cevap dilekçesinde; davacının talebinin zamanaşımına uğradığını, davacının gerçekleri beyan etmediğini, iddialarını yazılı belgelerle ispat etme zorunluluğunda olduğunu, davacının müvekkiline ait işyerine gelerek gündelik olabilecek iş olup olmadığını sorduğunu, o tarihlerde kendisinin nafaka almakta olduğunu, aldığı nafakanın yetmediğini beyan ettiğini, müvekkili işyerinin kendisine yardımcı olmak istediklerini, birkaç defa davacının işyerine uğradığını, davacıya yiyecek yardımı vs. yapıldığını, daha sonra bir daha uğramadığını,

davacının çalıştığını iddia ettiği tarihler arasında çalışması olmadığı için nafaka hakkını kullandığı ve nafaka aldığı hususlarının sabit olduğunu, bu nedenle açılan davanın dürüstlük kuralına aykırı olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

Feri müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde; Kurum kayıtlarının resmi yazılı belge vasfında belgeler olduğunu, kayıtların aksi yönde iddiaların aynı nitelikte belgelerle desteklenmesi ve ispatlanması gerektiğini, sigortalının iddia ettiği çalışmayla ilgili olarak ücret tediye bordroları vs.resmi nitelikte yazılı belgeler ve deliller arandığını, davacının dava dilekçesinde bu türden delilleri somut biçimde ortaya koymadığını, soyut ve ispatı kabil olmayan iddialara dayanarak davasını ikame ettiğini beyanla davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tanık beyanlarından davacının hangi yıl, hangi ay işe başladığı, hangi ay işten ayrıldığı ve tam olarak ne kadar süre çalıştığı denetime elverişli şekilde tespit edilemediği, davacının davalı işyerinde çekilen fotoğrafı tanık ... tarafından doğrulanmışsa da fotoğrafın ne zaman çektirildiğinin anlaşılamadığı, denetime elverişli olmayan tanık beyanı dışında davacının davalı işyerinde çalıştığını doğrulayan başka delil bulunmadığından davaya konu hizmet süresinin ispatlanamadığından davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; tanık beyanları ile davacının davalı iş yerinde çalıştığının ispatlandığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tüm tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde, İlk Derece Mahkemesi kabulünün aksine davacının davalı iş yerinde çalıştığının anlaşıldığını, davacının çalışma süresinin tespiti açısından ise; bordro tanığı ... tarafından, davacının 2012-2013 yıllarında 15-20 gün kadar çalıştığı ve kendisinin 2013/Şubat-Mart aylarında davalı şirkete ait iş yerinden emekli olarak ayrıldığı, bu sırada davacının çalışmadığı beyan edilmiş olup anılan tanık beyanı dikkate alındığında; davacının davalı şirkete ait iş yerinde talep gibi 07.01.2013 tarihinde çalışmaya başladığı,

ancak çalışmasının bir ay sürdüğü ve 07.02.2013 tarihinde sona erdiği kanaatine varıldığı gerekçeleriyle davacı vekilinin istinaf talebinin kabulü ile Salihli İş Mahkemesince verilen 20.02.220 tarih, 2017/218 Esas ve 2020/52 Karar sayılı kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.2 maddesi gereğince kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile davacının davalı şirkete ait 1079041.045 sicil numaralı iş yerinde 07.01.2013 - 07.02.2013 tarihleri arasında asgari ücret ile çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı işveren vekili ve feri müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı işveren vekili temyiz dilekçesinde; somut hiç bir delil bulunmadığını, tanık beyanlarının da çelişkili olduğunu, davacıyı tanımayan bordro tanığı olduğunu, bordro tanığı...'in de davacıyı ziyaret için geldiğini söylediğini, soyut verilere göre verilen kısmen kabul kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu beyanla kararın bozulmasını istemiştir.

Feri müdahil Kurum vekili temyizi dilekçesinde; Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın usule, yasaya, yerleşik içtihatlara aykırı olduğunu, davanın kısmen kabulüne elverişli yazılı delil bulunmadığını, Kurum kayıtlarının aksinin eş değerde yazılı delille ispatı gerektiğini, hizmet tespitine ilişkin davaların kamu düzenine ilişkin olduğu, bu davaların büyük bir titizlikle incelenmesi ve araştırılması gerektiğini, hak kayıplarının önlenmesi kadar gerçeğe aykırı sigortalılık sürelerinin edinilmesinin de engellenmesi gerektiğini beyanla eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının 07.01.2013-30.09.2013 tarihleri arasında davalı işyerinde geçen çalışmalarına ilişkin hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dinlenilen taraf ve bordro tanıklarının beyanları ile dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davalı işveren vekili ile feri müdahil Kurum vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgiliye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,