Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/1864 K.2025/3991

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı ve davalı vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın, davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine davalı vekilinin temyiz başvurusunun reddine dair ek karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından, ek kararın davalı vekili tarafından temyiz edildiği; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle, sigortalının 01.04.2008 tarihinde meydana gelen iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğradığını iddia ederek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davaya konu alacağın zamanaşımına uğradığını belirterek zamanaşımı itirazında bulunmuş, davacının davalı şirketin işçisi olmadığını, bu nedenle husumet itirazında bulunmuş, davaya konu olay sebebiyle davalı şirkete kusur atfedilmediğini, bu nedenle davanın esastan reddine dair karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İstanbul 13. İş Mahkemesinin 13.12.2018 tarih ve 2013/32 Esas, 2018/818 K. sayılı kararında hükmedilen ve davacı bakımından kesinleşen miktarlar yönünden tahsilide tekerrür olmamak kaydıyla davanın kabulüne, 1- 280.261,42 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 01.04.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... San. ve Tic. A.Ş.'den alınarak davacıya verilmesine, 2- 50.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 01.04.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... San. ve Tic. A.Ş.'den alınarak davacıya verilmesine şeklinde karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosyada dava zamanaşımı süresinin dolmadığı, ancak davalının alt işverenin kusuru dışında bir kusuru tespit edilmediğinden davacının sigortasının bulunduğu şirkete karşı açtığı ve kesinleşen karardaki miktarları aşacak şekilde davalının sorumluluğuna gidilemeyeceği, bu açıdan davalı vekilinin istinaf itirazının yerinde olduğu, davacı vekilinin istinaf başvurusunun yerinde olmadığı,

dosya kapsamında Dairece davalı ile dava dışı Turcograte şirketi arasındaki ilişkiye ilişkin belgeler istenmiş ise de, davalı tarafça aralarında sözleşme olmadığı, davalının iddia ettiği yapılan işin anahtar teslim işi olduğunu ispatlayamadığı, dinlenen tanıkların davacının davalı şirketin iş yerinde onun işini yaparken kaza geçirdiğine yönelik beyanda bulundukları, davacının yaptığı boru ızgara döşeme işinin yardımcı iş niteliğinde olduğu, aksinin de davalı tarafça ispatlanamadığı,

Yargıtay denetiminden geçen dosyalarda da davalının davacının çalıştığı gibi işleri alt işverenler aracılığıyla yaptırdığının tespit edildiği anlaşılarak davalı vekilinin istinaf itirazının yerinde görülmediği, yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen esastan kabulü ile

A-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine,

B-Davalı vekilinin istinaf itirazının kısmen yerinde olduğu buna göre İlk Derece Mahkemesince verilen kararın kısmen usul ve yasaya aykırı olduğu, lakin dosyada delilerin toplanmış olmasına göre karardaki hata ve eksikliklerin Mahkemeye gönderilmeksizin dosya üzerinden Dairemizce değerlendirilip yeniden hüküm kurulabileceği anlaşıldığından, HMK'nun 353/1-b.2 maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılmasına,

C-Davanın kısmen kabulü ile

Tahsilde tekerrür olmamak şartıyla

1-170.931,31 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 01.04.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

2-18.500,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 01.04.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiştir.

2.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen ek kararı ile "..7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 7/3. maddesi yollaması ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/1-a maddesine göre “Bölge Adliye Mahkemesinin miktar ve değeri 2023 yılı itibariyle 238,730,00 TL geçmeyen davalara ilişkin kararlarına karşı temyiz yoluna başvurulamaz. Dairemiz kararı davalı yönünden kesin nitelik taşıdığından davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddinin gerekeceği sonuç ve kanaatine varılmakla, davalının Temyiz yoluna başvuru dilekçesinin 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 7/3 maddesi ile 6100 sayılı Kanun'un 366/1 maddesinin yollamasıyla aynı Kanun'un 346/1 maddesi gereğince kesinlik nedeniyle reddine," şeklinde belirtilmek suretiyle karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle;

a. Davacının ek raporla belirlenen ve harcı tamamlanan miktar kadar maddi tazminat hakkı bulunduğunu,

b. Asgari ücretin, kamu düzeni ile ilgili olup davanın her aşamasında hakim tarafından re'sen gözetilmesi ve uygulanmasının zorunlu olduğunu belirterek kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı vekili ek karara karşı sunduğu temyiz dilekçesinde özetle;

a. Davacının talebinin 280.261,42 TL maddi tazminat ile 50.000,00 TL manevi tazminatın tahsili yönünde olup her ne kadar İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 47. Hukuk Dairesi tarafından 170.931,31 TL maddi tazminatın ve 18.500,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmiş ise de, kararın davacı tarafça kesin olmaması karşısında davacı lehine bozulma ve müvekkil şirketin de temyiz sınırını aşan miktardan sorumlu tutulma ihtimaline göre müvekkili şirketin savunma hakkının kısıtlanmaması için müvekkili şirketin temyiz sebeplerinin de incelenmesi gerektiğini belirterek kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. 1. Asıl hükme yönelik davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesi;

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen kararın, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, temyiz kapsam ve nedenlerine göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

2. Davalı vekilinin ek karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre davalı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan ek kararın onanması gerekmiştir.

VI. KARAR