Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/198 K.2024/1052

Taraflar arasındaki Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, davacının 1999 yılından günümüze kadar pancar ekip .... Şeker Fabrikasına her yıl pancar teslim ettiğini, ancak fabrika ve SGK prim tevkifat kesintisi yapmadığı için SGK Tokat İl Müdürülüğü müvekkilinin sigortalılık başlangıç tarihini 2002 yılı ve öncesi olarak kabul etmekte olduğunu, müvekkilinin halen çiftçilik yapmaya devam ettiğini, davalı Kurum tarafından tevkifat kesintisi yapılmadığı için başvuruların reddedildiğini, belirterek müvekkilinin 31.12.2002 tarihinden itibaren, bu talepleri kabul görmeyecek ise 31.12.2003 tarihinden itibaren sigortalı olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, davacının Kurum kayıtlarında, 4/b tescil kaydına rastlanılmadığını, davacının 04.02.2020 tarihli başvuru ile 2002-2006 yılları arasında pancar ekim dönemlerinde ekim yaptığını beyan ederek sigortalı olmak istediğini belirttiğini ancak herhangi bir tevkifat olmadığından sigortalılığının başlatılmadığını, ayrıca Kurumlarına dava konusu anlamında tam olarak yapılmış bir başvurunun olmadığını, Kuruma yazılı talepte bulunması halinde tevkifat tutarının Kurum hesaplarına intikal etmesi şartıyla tevkifat tarihini takip eden aybaşından itibaren sigortalılığının başlatılır hükmü gereği kişinin 4/b sigortalılığının başlatılmasının mümkün olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; Türkiye Şeker Fabrikaları A.Ş. Genel Müdürlüğünün bila tarih ve 185828 sayılı yazısına göre; davacının 1999 yılında 12120-15, 2000 yılında 11105-13, 2002 yılında 9123-15, 2003 yılında 1777-30, 2004 yılında 4326-29 ve 2006 yılında 3219-26 sözleşme-sıra numaralı olarak fabrikaya ürün verdiği anlaşıldığından davanın kısmen kabulüne, davacının 31.12.2002-31.12.2006 tarihleri arasında 2926 sayılı Kanun'a tabi sigortalı olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; cevap dilekçesindeki beyanlarını tekrarla davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; davacının tespitini talep ettiği dönem içinde ürün teslimi bulunmakta ise de teslim ettiği ürünler sebebiyle tevkifat yapılmadığı, salt ürün tesliminin sigortalılık için yeterli kabul edilmeyeceği anlaşıldığından davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen tarih, esas ve karar sayılı kararının 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 hükmü gereğince kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B.Temyiz Sebepleri Davacı vekili, Tarım Bağ-Kur sigortalısı olması gerektiğini, yeterli inceleme yapılmadığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2926 sayılı Kanun'un 2, 3, 5, 7, 9 ncu maddeleridir.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,