Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/2110 K.2024/4004

Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik oranının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, davalı ...'ın geçirmiş olduğu iş kazası sonucu iş göremezlik derecesinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle, meydana gelen iş kazası nedeniyle maddi ve manevi zararların giderimi amacıyla taraflarınca Diyarbakır 4. İş Mahkemesi önünde açılmış 2018/548 Esas sayılı davada, dava dosyasına sunulu 04.09.2019 tarih ve 2019/15219 Karar sayılı Yüksek Sağlık Kurulu raporu ile Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği uyarınca davalının geçirmiş olduğu iş kazasına bağlı maluliyet oranı % 32,2 (otuzikivirgüliki) olarak belirlendiğini, davacının bu oranlara herhangi bir itirazı bulunmadığını, davalının maluliyet oranının kesin olarak belirlendiğini beyan ederek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde özetle, davacı tarafından Kuruma dava açmadan önce başvuru yapılması 5521 sayılı Kanun'da düzenlenmiş ve 6100 sayılı Kanun'un 114/2 nci maddesinde bahsi geçen bir dava şartı olup Kuruma başvurmadan açılan davaların, dava şartı eksikliğinden usulden reddine karar verilmesi gerektiğini, diğer davalı ...

12.08.2018 tarihinde geçirdiği iş kazası sebebiyle Ankara Kocatepe Sağlık Sosyal Güvenlik Merkez Müdürlüğü 01.07.2019 tarih 20192700177 sayılı kararıyla çalışma gücü ve meslekte kazanma kaybı oranının 32,2 olduğu başka birinin sürekli bakımına muhtaç durumda olmadığı, kontrol muayenesi gerekmediği yönünde karar verildiğini, diğer davalı ...'ın 23.07.2019 tarih 10672199 sayılı dilekçesiyle Ankara Kocatepe Sağlık Sosyal Güvenlik Merkez Müdürlüğü kararına itiraz ettiğini, itiraz üzerine 2019/64 sayılı toplantı 04.09.2019 tarih 2019/15219 sayılı Sosyal Sigorta Yüksel Sağlık Kurulu raporunda;

çalışma gücü ve meslekte kazanma gücü kaybı oranı tespit işlemleri yönetmeliği çerçevesinde 32,2 oranında olduğu ve başka birinin sürekli bakımına muhtaç durumda olmadığı, kontrol muayenesine gerekmediği yönünde karar verildiğini beyan ederek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince "...davacı şirketin, davalı ...'ın davalı Kurumca belirlenen % 32,20 oranından daha düşük bir oranda sigortalı işçinin iş göremezliğe maruz kaldığından bahisle iş göremezlik oranının tespitini talep ettiği, ancak Diyarbakır 4. İş Mahkemesi'nin 2018/548 Esas sayılı dosyasında alınan, Adli Tıp Üçüncü İhtisas Kurulunun 21.10.2020 karar tarih ve 15026 karar numaralı raporda, Adli Tıp İkinci Üst Kurulu'nun 21.10.2021 karar tarihli, 1774 Karar numaralı raporda davalının maluliyet oranının, "E cetveline (yaşına) göre %35,2(yüzdeotuzbeşvirgüliki) oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı," şeklinde tespit edildiği anlaşılmıştır.

Hiç kimse kendi lehine olan bir dava açmağa zorlanamayacağı gibi, açılan bir dava sonucunda davanın açıldığı durumdan daha kötü bir sonuca maruz bırakılamayacağı hususu değerlendirilerek karar verilmesi gerekmektedir.

Tüm dosya kapsamı, toplanan deliller, Diyarbakır 4. İş Mahkemesi'nin 2018/548 Esas sayılı dosyasında alınan Adli Tıp Kurumu Adli Tıp Üçüncü İhtisas Kurulunun 21.10.2020 karar tarih ve 15026 karar numaralı raporu, Adli Tıp İkinci Üst Kurulu'nun 21.10.2021 karar tarihli, 1774 Karar numaralı raporu, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi'nin 03.05.2023 tarihli, 2022/1029 Esas ve 2023/391 Karar sayılı kararı birlikte değerlendirildiğinde, yargılama sonucundaki maluliyet oranının talep edilen orandan daha yüksek çıkması nedeniyle, davanın reddine dair Türk Milleti adına karar vermeye yetkili Gaziantep 1.İş Mahkemesi tarafından aşağıdaki şekilde hüküm kurulması gerekmiştir." gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle, eldeki davada hiç bir rapor alınmadan sonuca gidilmesinin hatalı olduğunu, dava reddedilse dahi dava mahiyeti itibariyle aleyhlerine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğini, Mahkeme kararının eksik inceleme ile verildiğini, usul ve yasaya aykırı olduğunu istinaf sebebi olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararı yerinde bulunarak istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 13, 19, 95 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,