Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/2396 K.2024/3019

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair karar verilmiştir.

Kararın davacı, davalı ve ihbar olunan vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalının istinaf isteminin esastan reddine, davacı ve ihbar olunan vekillerinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüyle, kararın kaldırılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı ve ihbar olunan vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili vermiş olduğu dava dilekçesi ile özetle; müvekkilinin, davalının ... isimli mahalledeki fabrikasından 01.06.2005 tarihinde işe başladıktan 2 ay sonra torna ustası olarak çalışmakta iken 05.08.2005 tarihinde sütun matkabın patlaması ve matkap ucunun fırlayarak gözüne gelmesi sonucu gözünden yaralandığını, olay sonrası 10 gün yatarak ve 20 gün istirahat raporu alarak gerekli tedavileri görmüş ise de iyileşme olmayınca bu defa 2013 yılında ameliyat olduğunu, bütün tedavi çalışmalarına rağmen iyileşme olmadığını, kendisine 21.04.2015 tarihinde ağır ve tehlikeli işlerde çalışamayacağına dair rapor düzenlenerek verildiğini,

ilgili kanunlar uyarınca; işverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve iş güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlü olduklarını, işverenler işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumlulukları konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorunda olduklarını,

müvekkilinin söz korumu iş kazası nedeniyle uğradığı maddi ve manevi zararların davalı işveren tarafından söz konusu kanun hükmü ve YİBK'nun 27.03.1967 tarih ve 1957/1 Esas 1957/3 Karar sayılı kararı gereği tazmin edilmesini sağlamak amacıyla iş bu davayı açmak zorunluluğu doğduğunu, müvekkilinin uğradığı iş kazısı sonucu kalıcı bir zarara uğradığının, bu zarar maddi ve manevi hayatını etkileyeceğini ve ömür boyu ızdırap için kalmasına neden olacağını, kazalının torna ustası olduğunu,

meslekte kazanma gücündeki kayıp oranının tespiti ile zararının ödenmesine karar verilmesini istemek zorunluluğunun doğduğunu belirterek fazlaya ilişkin haklarının saklı kalmak kaydıyla davacının uğradığı ve uğrayacağı maddi zararların ödenmesini, teselli mahiyetinde 100.000,00 TL manevi tazminata, ileride yapmak zorunda kalacağı sağlık harcamaları ve gelişebilecek durumlar için talep haklarının saklı tutulmasına, bütün alacakları uygulanacak yasal faizlerin kaza tarihi olan 05.08.2005 tarihinden itibaren uygulanması ile mahkeme masrafları ile avukatlık ücretinin davalı üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

Davalı vekili vermiş olduğu cevap dilekçesinde özetle; davaya konu meydana gelen iş kazasının 2005 yılında gerçekleştiği sabit olup davacının talepleri zamanaşımına uğradığını, davacının zamanaşımına uğramış olan taleplerinin taraflarınca kabulünün mümkün olmadığını, bu nedenle söz konusu kaza sebebiyle açılmış bir ceza davası da bulunmadığından açılan davada talep edilen alacak zamanaşımına uğramış olduğunu, davacının talep ve dava hakkı bulunmadığından açılan davaya zamanaşımı yönünden itiraz ettiklerini,

davacının müvekkili şirkette 01.06.2005 tarihinde torna bölümünde çalışmaya başladıktan sonra 05.08.2005 tarihinde metal parçaya dilek açtığı sırada kullandığı matkap ucu kendi dikkatsizliği ve dalgınlığı sebebiyle yerinden fırlayarak gözüne isabet ettiğini, davacının dava dilekçesinde ileri sürdüğü mahiyette bir zararı söz konusu olmadığını, davacının Akdeniz Üniversitesi'nden alınan rapordan da anlaşılacağı üzere 18.08.2005 tarihinde taburcu edildiği,

davacı hakkında aynı hastanenin 06.09.2005 tarihli raporunda ise çalışmasına engel bir durum saptanmadığını davacının kendisine ağır ve tehlikeli işlerde çalışamaz raporu verildiğini öne sürdüğünü ancak bu raporun bir maluliyet gerekçesi olmadığını, davacının halen müvekkili işyerinde çalıştığını bu haliyle meslekte kazanma gücünü kaybından da söz edilmesi mümkün olmadığını, açılan davanın mesnetsiz ve haksız olduğunu, ayrıca müvekkil şirketin işyerinde meydana gelebilecek kazalardan dolayı Ankara Sigorta Şirketi'ne sigorta ettirildiğini belirterek davacının davasının reddine, davanın Ankara Sigorta Şirketi'ne ihbar edilmesini,

yargılama giderleri ve avukatlık ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ettiği görüldü.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi kararında özetle; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı, davalı ve ihbar olunan vekilleri istinaf yoluna başvurmuştur. B.İstinaf Sebepleri: 1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükmedilen manevi tazminat miktarının düşük olduğunu ileri sürerek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı ...Ş. vekili istinaf dilekçesinde özetle; ıslahla arttırılan maddi tazminat miktarının zamanaşımına uğradığını, hükmedilen manevi tazminat miktarının fahiş olduğunu, davacının iş kazası geçiren işçi olup destekten yoksun kalma tazminatına hükmedilmesinin hatalı olduğunu, müvekkilinin kusurunun bulunmadığını, mahkemece harçlara usule aykırı hükmedildiğini, istinaf harcının da fazla tahsil edildiğini ileri sürerek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

3.İhbar olunan Türkiye Sigorta A.Ş. (Eski Unvan: ....) vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkil şirketin davada taraf olmadığını, ihbar olunan olması nedeniyle haklarında hüküm kurulamayacağını ileri sürerek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile A)1- 6100 sayılı HMK'nun madde 353/1-b.1 hükmü gereğince davalının istinaf başvurusunun esastan reddine, 2-İstinaf yargılama giderlerinin başvuru sahibi üzerinde bırakılmasına,

3-İstinaf talebi reddedilen davalıdan alınması gereken 29.291,83 TL nispi karar ve ilam harcından davalı tarafça peşin yatırılan 6.981,41 TL'nin mahsubu ile bakiye 22.310,42 TL'nin davalıdan tahsili ile hazineye gelir kaydına, 4-İstinaf incelemesi duruşma açılmaksızın dosya üzerinden neticelendirildiğinden karşı taraf lehine istinaf vekalet ücreti taktirine yer olmadığına, B) Davacının ve ihbar olunan sigorta şirketinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanunun 353/1-b.2 hükmü gereğince kabulüne, yukarıda belirtilen ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına,

1-Davacının maddi tazminat talebinin kabulü ile 408.807,45 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 05.08.2005 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

2-Davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 40.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 05.08.2005 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine dair karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı ve ihbar olunan vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı vekili istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

2.İhbar olunan vekili özetle, istinaf sebepleri doğrultusunda ve müvekkil sigorta şirketi tarafından sunulan teminat mektuplarının iadesini talep ederek temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe 1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava maddi ve manevi tazminat tazminat talebine ilişkindir. 2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanun'un 417 nci maddesi, 5510 sayılı Kanun'un 13, 16 ve 20 nci maddeleri ile 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanun'un 4 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme 1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.İhbar olunan yönünden teminata ilişkin olarak ileri sürülen temyiz isteminin incelenmesinde, şarta bağlı hüküm tesis olamayacağı kaldı ki varsa teminatların iadesine ilişkin hükmün tedbir kapsamında olup temyizinin kabil olmadığının kabulüyle, diğer temyiz itirazları yönünden tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre karar usul ve kanuna uygun olup ihbar olunan ve davalı vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle, Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgililere yükletilmesine

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,