Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/2537 K.2024/3113

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ile fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili ile fer'i müdahil Kurum vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı işverene ait işyerinde 01.04.2015 tarihinde çalışmaya başladığı, 01.11.2016 tarihine kadar çalıştığı, sigortasının eksik ve yarım yatırıldığı, ara vermeksizin 19 aydan fazla çalıştığı, şehirler arası yük taşımacılığı yapan davalı şirkette şoför olarak çalıştığı, yaz aylarında (nisan-ekim ayları arası) aylık net 4000,00 TL kış aylarında (kasım-mart) asgari ücret ile çalıştığı, 01.04.2015 tarihinde.....plakalı şirket aracı ile 189,00 TL trafik cezası yediği,

kayıt istendiğinde cezanın adına kesildiğini ve aracın şirkete ait olduğunun anlaşılacağı, 2015 yılı Mayıs Haziran ayında araca hayvan çarptığı ve kaskoya evrakların gönderildiğin çalışmaların sigortaya eksik ve hatalı bildirildiğini, sürekli oyalandığı iddiasıyla 01.04.2015 - 01.11.2016 tarihleri arası dönemin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın zaman aşımına uğradığı, davaya feri müdahil olarak katıldıkları, Kurum kayıtlarında davacının kesintili olarak çalıştığının görüldüğü, kayıtların aksinin eşdeğer delillerle ispatı gerekeceği savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının 24.07.2015 - 30.10.2015 tarihleri arasında şirkette çalıştığı, zira dondurma işinin sezonluk olduğu ve davacının sezonda çalıştığı, daha sonra 21.04.2016 - 31.10.2016 tarihleri arasında çalıştığı, bu çalışmaların SGK'ya bildirildiği, davacının başkacı bir çalışması bulunmadığı,

davacının asgari ücretle çalıştığı, sigortasız çalıştığını beyan ettiği tarihlerde şirket yakınında küçük bir bakkal işlettiği, davacının ceza yediğini belirttiği tarihte diğer şoförle birlikte şehir dışındaki bazı müşterilerin yerini öğrenmeye çıktığı, davacının 24.07.2015 tarihinden önce birkaç defa işin niteliğini ve müşterilerin yerine öğrenmek için diğer şoförle birlikte çıktığında ceza yediği, iddialarının asılsız olduğu savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından; davacı davalı iş yerinde 01.04.2015 tarihinde çalışmaya başladığını beyan etmiş ise de, bu hususta somut bir tanık beyanı bulunmamakta olup, trafik cezasının tarihinin 17.04.2015 olduğu, yine davacının davalı şirkete ait araçla hasarlı trafik kazası yaptığına dair 08.05.2015 tarihli tutanağın da dosyada mevcut olduğu, davacının 17.04.2015 tarihinde davalı iş yerinde çalışmaya başladığının kabul edildiği, bununla birlikte davacının 01.11.2016 tarihinde işten ayrıldığını beyan ettiği, iş yeri tarafından bildirilen 30.10.2016 tarihli çıkış bu taleple uyumlu olduğu,

tanıkların davacının ara vermeksizin çalıştığını, sezonda şoförlük, sezon dışında davalıya ait dükkanda çalıştığını beyan ettiğinden, davacının 17.04.2015 - 30.10.2016 tarihleri arasında aylık 30'ar günden devamlı olarak 553 gün çalıştığının, çalışmalarının 308 gününün Kuruma bildirildiği 245 gün eksik bildirimde bulunduğunun tespitine karar verildiği,

her ne kadar davacı sezonda aylık net 4.000,00 TL, sezon dışında asgari ücretle çalıştığını beyan etmiş ise de, sezona rastlayıp bildirim yapılan dönemde de davacının kayıtlara göre asgari ücretle çalıştığı anlaşıldığından ve kayıtların aksinin eş değer delillerle ispatlanması gerektiğinden davacının asgari ücretle çalıştığı kanaatine ulaşıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü kısmen reddi ile davacının davalı işverene ait işyerinde 17.04.2015 - 30.10.2016 tarihleri arasında asgari ücretle aylık 30'ar günden devamlı olarak 553 gün çalıştığının, çalışmalarının 308 gününün Kuruma bildirildiği 245 gün eksik bildirimde bulunduğunun tespitine,

fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile fer'i müdahil Kurum vekili istinaf yoluna başvurmuşlardır.

B.İstinaf Sebepleri: Fer'i müdahil Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; hak düşürücü sürenin geçtiği, Kurum kayıtları ile resmi belgelerin nazara alınması gerektiği, bordro tanıklarının tamamının davacının kış aylarında çalışmadığını beyan ettiği, trafik ceza tutanağının tek başına delil olamayacağı, davanın ispat edilemediği iddiasıyla İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekil istinaf dilekçesinde özetle; asgari ücretle çalıştırıldığının aksinin tanıklarla ispat edildiği, işçinin işverenden yazılı belge edinemeyeceği, işçilik alacağı davasında ücretini ispat edeceği iddiasıyla İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, davacının 01.04.2015 - 01.11.2016 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde şoför olarak çalıştığı iddiasıyla görülen davada, davacının hizmet döküm cetveli incelenerek kesintili çalışmasının bulunduğu anlaşılmakla, davalı işyeri ya da dava dışı her hangi bir işyerinden bildirimi bulunmayan dönemlere ilişkin tanık beyanları, trafik cezaları ve tüm deliller değerlendirildiğinde, Mahkemece yeterli araştırma yapılarak verilen kararın usule uygun ve yerinde olduğu gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile fer'i müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili ile fer'i müdahil Kurum vekili istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz isteminde bulunmuşlardır.

C.Gerekçe 1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, davacının davalı nezdinde hizmet akdine dayalı olarak 01.04.2015 - 01.11.2016 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığının tespiti davasıdır.

2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 86 ncı maddesi ilgili hükümlerdir.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgiliye yükletilmesine,