Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/2544 K.2024/4301

Taraflar arasında Mahkemesinde görülen rücuan tazminat davasında yapılan yargılama sonucunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Kurum vekili dava dilekçesinde özetle; davalı ... Basınçlı Döküm San. Tic. Ltd. Şti. sigortalılarından ... Zeytin'in 31.03.2012 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu yaralanması sebebiyle, Kurumca ödenen geçici iş göremezlik ödeneği, ilk peşin sermaye değerli gelir ve tedavi masrafından oluşan kurum zararının tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kazaya sigortalının kendi kusuru ile sebep olduğunu müvekkiline hiçbir kusur isnad edilemeyeceğini, sigortalının meslekte kazanma gücü kaybı oranları arasındaki çelişkinin giderilmesi gerektiğini, davanın Anadolu Anonim Türk Sigorta şirketine ihbar edilmesi gerektiğini, haksız ve mesnetsiz davanın reddine karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 15.03.2016 tarih ve 2014/485 Esas, 2016/250 Karar sayılı kararıyla davanın kabulü ile 61818,15 TL peşin sermaye değerinin tahsis onay tarihi olan 16.04.2014 tarihinden, 5115,85 TL geçici iş göremezlik ödeneğinin ödeme tarihi olan 09.01.2013 tarihinden, 9508,93 TL tedavi giderinin sarf tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte olmak üzere toplam 76.442,93 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. İlk Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı davacı Kurum vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 12.02.2019 tarih ve 2016/11222 Esas, 2019/1050 Karar sayılı ilamı ile "...eldeki davada, Kurum müfettiş raporunda davalının %90, sigortalının %10 oranında kusurlu olduğunun belirlendiği, alınan tek raporda ise, davalının %75, sigortalının %25 oranında kusurlu bulunduğuna dair yapılan tespite istinaden hüküm tesis edildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, iş kazasının gerçekleştiği iş kolu ile iş güvenliği alanında uzman kişilerden seçilecek bilirkişi kurulundan çelişkiyi gideren kusur raporu aldırılmak suretiyle maddi oluşa ve kanuna uygun olarak kusur oran ve aidiyetleri belirlenmeli ve varılacak sonuca göre karar verilmelidir." hususlarına işaret edilerek karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne; (toplam 76.442,93 TL kurum alacağının) 61.818,15 TL peşin sermaye değerinin tahsis onay tarihi olan 16.04.2014 tarihinden, 5.115,85 TL geçici iş göremezlik ödeneğinin ödeme tarihi olan 09.01.2013 tarihinden, 9.508,93 TL tedavi giderinin sarf tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte olmak üzere davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalının kaza olayının meydana gelmesinde %100 oranda kusurlu olduğunu, kurum zararının eksik hesaplandığını, bozmaya uygun şekilde inceleme yapılmadığını belirterek kararın bozulması istenilmiştir.

C. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık rücuan tazminat istemine ilişkindir.

D. Gerekçe

1. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 5510 sayılı Kanun'un 21 ve 76 ncı maddesi hükümleridir.

2. Değerlendirme 1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; kararın bozulmasını gerektirecek bir husus görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davacı Kurum vekilinin Mahkeme kararına yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, Mahkeme kararının ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,