Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/2797 K.2024/4672

Taraflar arasındaki meslekte kazanma gücü kaybı oranının ve sürekli iş göremezlik gelirinin belirlenmesinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne ve duruşmanın düzenlendiği 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacı şirketin, imalat ve ihracat işi yapan ve bünyesinde çok sayıda işçi çalıştıran bir şirket olduğunu, davacı şirketin tüm işçilerin yasal haklarını koruduğunu ve ödediğini, işçilerin meslek hastalığına yakalanması sebebiyle yargı yoluna başvurduğunu ve bazılarının da SGK'ya başvurduğunu, meslek hastalığı iddiasının gerçeği yansıtmadığını, işçilerin meslek hastalığına yakalanmadığını iddia ettiklerini, davalı işçiye %11 oranında maluliyet oranının tespit edildiğini, bu rapora itiraz ettiklerini, SGK müfettiş raporunda aleyhe olan hususları kabul etmediklerini ileri sürerek,

davalı işçinin maluliyet oranının tespiti ile tespit edilecek maluliyet oranına göre davalının geçici iş göremezlik gelirine ve sürekli iş göremezlik gelirinin belirlenmesinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

II.CEVAP

Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; davalı işçi adına meslek hastalığı iddiası yönünden Ankara Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Kocatepe Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezinin 23.03.2017 tarih 1723 sayılı kararı ile hakkında düzenlenen rapor ve dayanağı tıbbi belgelere göre.

Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı oranının %11 olduğuna, başka birinin sürekli yardımına muhtaç durumda olmadığına, kontrol muayenesi gerekmediğine karar verildiğini, ancak 17.04.2017 tarihinde kurulun kararına işverenin itirazı gereği, Meslek Hastalığı dosyası tekrar incelenmek üzere Yüksek Sağlık Kuruluna gönderildiğini, 16.05.2017 tarih ve 39/3750 sayılı kararı ile Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı (Sürekli İş Göremezlik derecesi)’nın %11 olduğuna, başka birinin sürekli yardımına muhtaç durumda olmadığına, 16.05.2018 tarihinde kontrol muayenesi gerektiğine karar verildiğini,

Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun 16.05.2017 tarih ve 39/6750 sayılı kararı gereği, ...'nın 30.03.2018 tarihinde kontrol muayenesine tabi tutulduğunu, dosyanın karar için gönderildiği Kocatepe Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezi Bölge Sağlık Kurulunun 26.10.2018 tarih ve 20181900002 sayılı kararı ile, hakkında düzenlenen rapor ve dayanağı tıbbi belgelere göre.

Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı (Sürekli İş Göremezlik derecesi)’nın %11 olduğuna, başka birinin sürekli yardımına muhtaç durumda olmadığına, kontrol muayenesi gerekmediğine karar verildiğini, Kurum tarafından davalıya meslek hastalığı geliri bağlandığını, Kurumca yapılan müfettiş incelemesinde kapsamlı bir rapor hazırlandığını, sonuç olarak meslek hastalığı tanısına varıldığını, Kurum tarafından yapılan işlemlerin yasaya uygun olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

Somut olayda, davacının iddiasının meslek hastalığı olmadığı, olduğu kabul edilse bile Kurumun tespit ettiği sürekli iş göremezlik oranının bulunmadığı iddiasının olduğu, dosya kapsamında bulunan tıbbi raporlar ve en nihayetinde Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu raporu göz önünde bulundurulduğunda, davalı işçide meslek hastalığının bulunduğu, en az kurum tarafından tespit edilen sürekli iş göremezlik oranında meslekte kazanma gücünün kaybedildiği ve bu nedenle davacının tespit davası açmakta hukuki yararının bulunmadığı anlaşıldığından, davanın reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

B.İstinaf Sebepleri: Davacı Vekilinin İstinaf Sebepleri Davacı vekili istinaf dilekçesinde; davanın hukuki yarar yokluğundan reddi kararının doğru olmadığını, aldırılan raporların bilimsel tespitlere aykırı olduğunu, sigaranın somut olaya etkisinin raporda değerlendirilmesi gerektiğini, ayrıca hastalığa ilişkin araştırmanın yeterli derecede yapılmadığını belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosya kapsamında bulunan Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun ve Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesinin, davacının meslekte kazanma gücü kaybı oranı tespitini içeren raporlar göz önünde bulundurulduğunda, davacı tarafın iddiasının aksine davalı işçide meslek hastalığının bulunduğu, Kurum tarafından tespit edilen sürekli iş göremezlik oranında meslekte kazanma gücünün kaybedildiği sübuta ermiş olmakla, davacının davasının reddine karar verilmesinin yerinde olduğu gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Vekilinin Temyiz Sebepleri Davacı vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda hükmün temyiz incelemesi sonucu bozulmasını istemiştir.

C.Gerekçe 1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, meslekte kazanma gücü kaybı oranının tespitine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 14 ve 95 inci maddeleri.

3.Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle, Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,