Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/3048 K.2024/4368

Taraflar arasındaki hizmet ve prime esas kazancın tespiti istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalıya ait dolmuşta 28.03.2008-11.10.2011 tarihleri arasında ayda 15 gün olmak üzere dolmuş şoförü olarak çalıştığını, davacının davalıya ait dolmuşta sigortasız olarak çalıştığını, davacının çalıştığı süre içinde hiçbir hata ve kusur işlemediğini, işten çıkarılış tarihine kadar olan günlük fazla mesai, yıllık izin, hafta sonu, dini ..., resmi ... ve mesailerinin ödenmediğini, bu alacaklarının ödenmesini ve sigorta primlerinin yatırılmasını talep edince ret cevabını aldığını, işveren tarafından haksız olarak işten çıkarıldığını, davalıya ait iş yerinde, ayda 15 gün çalışma yapıldığını,

iki vardiya usulü olarak çalışıldığını, 1 hafta çalışma saatlerinin 05:00 - 23:00 saatleri arasında olduğunu, günlük toplam çalışma süresinin 18 saat olduğunu, 2. hafta sabah 05:00 akşam 20:00 saatleri arasında 15 saat çalışma yapıldığını, davalı işverenin çalışanlarını normal mesai saatleri haricinde ayda 2 hafta sonu çalıştırdığını, ayda 2 hafta sonu 06:00-23.00 arasında 17 saat çalışma yaptırdığını, bu çalışma sisteminin resmi bayramlar ve dini bayramlarda da aralıksız olarak devam ettiğini, iş yerinde davacıya 1500,00 TL ücret ödendiğini, ancak yaptığı fazla mesailer için herhangi bir ödeme yapılmadığını beyan ederek,

davacının davalı iş yerinde 28.03.2008-11.10.2011 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı olarak ayda 15 gün olmak üzere aylık 1.500,00 TL ücretle çalıştığının sigortalılığa esas olmak üzere tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Fer'i müdahil SGK vekili cevap dilekçesinde özetle, Kurum kayıtlarına göre davacının, davalı işverene ait iş yerinde giriş çıkışlarının görülmediğini, Kurum kayıtlarının resmi belge olması nedeniyle davacının resmi kayıtlarda görülmeyen hizmetinin varlığını kanıtlamasının ancak aynı güçte deliller ile mümkün olduğunu, bu iddianın tanık beyanları ile ispatının mümkün olmadığını, Yargıtay kararları uyarınca da uzun süreli hizmet tespiti davalarında yazılı delil aranması gerektiğini, davalı işverene ait iş yerinde kuruma bildirilen günler dışında çalıştığını gösterir bir tespit ve belge bulunmadığını beyan ederek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dinlenen tanıkların beyanları, trafik ceza makbuzları ve toplanan deliller ile davanın kısmen kabul kısmen reddine, davacının, davalıya ait iş yerinde 25.06.2011-11.10.2011 tarihleri arasında ayda 15 gün olmak üzere hizmet akdine dayalı olarak sigorta primine esas kazancın alt sınırından çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı vekili, davacı tarafın çalışmalarını hiçbir resmi belgeye dayandıramadığını, şoför olarak çalıştığını iddia edip aracın plakasını dahi bildiremediğini, davacının iddiasının aksine müvekkil yanında çalışmasının olmadığını, Mahkemece verilen kararın hukuka aykırı olduğunu belirtmiştir.

2.Fer'i müdahil vekili, Mahkemece sadece tanık beyanlarına istinaden hüküm kurulduğunu, 8-9 yıl gibi uzun bir dönem çalışmanın resmi belgeler ile desteklenmesi gerektiğini, usul ve yasaya aykırı verilen kararın istinaf incelemesi neticesinde kaldırılması gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesince toplanan deliller ile trafik ceza tutanakları, tanık beyanları ile verilen kararın yerinde olduğu belirtilerek davalı ve fer'i müdahil vekilinin Gaziantep 1. İş Mahkemesinin 13.12.2018 tarih ve 2016/88 E. - 2018/467 K. sayılı ilamına yönelik istinaf başvurusunun HMK'nin 353/1-b maddesinin (1) numaralı alt bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Fer'i müdahil Kurum vekili istinaf dilekçesi ile aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesi ile aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, hizmet ve prime esas kazanç tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Kanun 79 uncu, 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı ve feri müdahil Kurum vekillerinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler ve özellikle, trafik ceza tutanakları, tanıklarının beyanları ve dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,