Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/3060 K.2024/4011

Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik oranının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, davalı ...'nın geçirmiş olduğu iş kazası sonucu iş göremezlik derecesinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekilinin cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; açılan davanın usul ve yasaya aykırı olup reddi gerektiği, davacı tarafın müvekkil Kuruma hiçbir başvurusu olmadığını, dava şartı noksanlığından usulden reddi gerektiğini, kaza sonrası alınan raporlara bakıldığında davacı kazazedenin çok uzun süreler hastanede kaldığını, hayati tehlikenin var olduğunu ve kaza sonrası bir çok seri ameliyat geçirdiğini, dolayısıyla kaza sonrası ağır işlerde çalışmasının mümkün olmadığını, haksız ve yersiz açılan davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince "1-Davanın kabulü ile

A- Davalı (Sigortalı) ...'nın 16.05.2012 tarihinde geçirdiği iş kazasına bağlı olarak sürekli iş göremezlik oranının Adli Tıp 2. Üst Kurulunun 16.12.2021 tarihli ve 1982 sayılı raporunda belirtildiği şekilde E Cetveline göre %46.2 olduğunun tespitine,

B- Davalının sürekli iş göremezlik oranının %59 olarak tespit edilmesine yönelik Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu'nun 06.05.2016 tarihli kararının ve bu karara bağlı olarak gerçekleştirilen kurum işleminin iptal edilmesi gerektiğinin tespitine," karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle, davacı tarafça işçilerinin 2012 tarihinde iş kazası geçirdiğini, Sosyal Sigorta Yüksek Kurulu'nca kazazede işçinin %59 maluliyetine karar verildiğini, kaza ile maluliyet arasında illiyet bağının mevcut olup olmadığının saptanması ile maluliyete ilişkin müvekkil Kurum işleminin iptalini talep ve dava ettiğini,

Yerel Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş olup verilen karar usul ve yasaya aykırı olup ilamın aşağıda yer alan açıklamalarımız çerçevesinde lehimize kaldırılması gerektiğini Yüksek Sağlık Kurulu'nun 06.05.2016 tarihli raporu ile kazazede işçinin maluliyet oranının %59 olarak tayin edilmiştir.

Bu hususa karşın davalı ile kazazede işçi arasında görülen Ordu İş Mahkemesi'nin 2015/720 Esas sayılı maddi manevi tazminat dosyasında davacı yanın raporun dosyaya sunulmasını takip eden 06.09.2016 tarihli duruşmasına gelmediği gibi mamuliyet raporuna da itiraz etmediği açıktır.

Yasal süre içerisinde maluliyet raporuna itiraz etmeyen davacı yanın 06.05.2016 tarihinde tanzim edilen Yüksek Sağlık Kurulu raporunun yetersizliğinden bahsedip Adli Tıp Kurumundan rapor tanzim edilmesi için dava açması hukuka aykırı olduğu gibi rapor tanziminden 1.5 yıl sonra açılan iş bu dava hakkın kötüye kullanılması teşkil ettiğini, davalı ...'nın malullük oranı tespit edilmiştir.

Kaldı ki herhangi bir kaza sonucu oluşan malullüğü belirlemek için belli bir iyileşme sürecinin geçmesi ve bu süreçten sonra kişide kalan eksikliklerin tespit edilmesi gerektiğini, davamızda ise kaza 2012 yılında olmuş ve 2013 yılında ilgili raporlar alındığını, kaza sonrası ağır işlerde çalışması mümkün olmadığını, kaza öncesi var olduğu iddia edilen uzuv eksikliklerinin kaza sonrası oluşan eksikliklerden ayırt edilmediğini bir an için günümüzde alınan tüm sağlık raporlarına itimat edilemeyeceği sonucunu çıkarmak gerektiğini, davacının meslekte kazanma gücü kaybına ilişkin yüzdelik oranlar arasında çelişkiler mevcut olduğunu,

raporların hükme esas alınması isabetli olmadığını, çelişkilerin giderilerek hüküm tahsis edilmesi gerekirken eksik ve hatalı raporlara dayanılarak davanın kabulüne karar verildiğini, ilamının kaldırılarak esas hakkında hukuka uygun bir karar verilmesi gerek olduğunu beyan ederek istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...Ankara Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Kocatepe Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezi'nin 26.08.2014 tarih, 21844 sayılı kararında.

E cetveline göre MKGKO'nun %59 olduğu, sürekli bakıma muhtaç olmadığı, kontrol gerekmediği, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu'nun 06.05.2016 tarih, 36/6713 sayılı kararında; sigortalının 16.05.2012 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazasına bağlı maluliyet oranının Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği çerçevesinde %59 olduğu, sürekli bakıma muhtaç olmadığı, kontrol gerekmediği, Adlî Tıp Kurumu Üçüncü Adlî Tıp İhtisas Kurulu’nun 02.07.2018-20.02.2019 tarihli muayene kayıtları sonucu 03.07.2019 tarihli, 11540 karar sayılı mütalâasında;

kaza tarihinden itibaren işgöremezlik süresi sonundan başlamak üzere sigortalının E cetveline (yaşına) göre %30.0 (yüzdeotuznoktasıfır) oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı, ATK 2. Üst Kurulu Raporu'nun 16.12.2021 tarihli1982 karar sayılı raporunda; sigortalının E cetveline (yaşına) göre %46.2 (yüzdekırkaltınoktaiki) oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağının ve kişide mevcut görme alanı patolojisi ile dava konusu kaza arasında illiyet bağının kurulmadığı cihetle, maluliyet tespitinde bu durumun dikkate alınmadığının oy birliği ile mütalaa edildiği,

dolayısıyla davalının 16.05.2012 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası nedeni ile oluşan sürekli iş göremezlik oranının % 46,2 olduğu, sonuç olarak yerel mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından..." gerekçesiyle istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili özetle; eksik araştırma ve incelemeye dayalı hüküm verildiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 13, 19, 95 nci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,