Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/3241 K.2024/5066

Taraflar arasındaki iş kazası olmadığının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... ve davalı Kurum vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... ve davalı Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, Serik 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/785 Esas sayılı dosyasında müvekkili aleyhine rücuen tazminat davası açıldığını, yapılan yargılamanın 11.04.2008 tarihli celsesinde Mahkeme tarafından kazazede işçiyi ve Sigorta Kurumunu davalı göstererek maluliyete itiraz davası açmak üzere süre verildiği,

davalılardan ...'nın iş kazası sonucu malul kaldığı iddialarının doğru olmadığını, davalı ...'nın müvekkili şirkette çalışmaya başlamadan önce rahatsızlığının olduğunu, işçinin malul kalması ile müvekkili şirketin eylemi arasında illiyet bağı olmadığını, müvekkili şirket tarafından işçi sağlığı ve güvenliği ile ilgili her türlü önlemin alındığını belirterek, olayın iş kazası olmadığının tespitine, maluliyet oranı ve %70'lik kusur oranına itirazları nedeniyle iptallerine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; davalı ...'nın geçirdiği iş kazası ile ilgili olarak gerek sigorta müfettişliğince gerek iş güvenliği müfettişliğince yapılan tahkikat sonucu olayın iş kazası olduğunun tespit edildiğini, davalı ...'nın SSK Ankara Göz Hastalıkları Hastanesince yapılan muayenesinde düzenlenen 25.08.2003 tarih 1073 sayılı rapora göre iş göremezlik durumuna girdiğini tespit edildiğini, Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğüne göre değerlendirildiği ve davalı ...'nın sürekli iş göremezlik oranının %39 olduğu ve kontrol muayenesinin gerekmediği kararının verildiğini belirterek açılan davanın reddine dair karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkilinin davacı şirkete ait Belek'te bulunan ...'da 10.04.2002 tarihinde teknik servis departmanında elektrikçi olarak işe başladığını, 12.05.2002 tarihinde iş yerinde yangın çıktığını, müvekkilinin çalışma saatleri dışında çıkan bu yangında iş yerinin lojmanında olduğunu, bizzat işverence gönderilen araçla lojmandan alınarak iş yerine getirtildiğini, bir an önce yangından zarar gören ve iş göremez hale gelen elektrik panosunun geçici olarak da olsa yapılmasını istediğini, daha kablolardan çıkan dumanların geçmediği,

herhangi bir soğutma çalışmasının yapılmadığı ve bir güvenlik elbisesi (maske, gözlük vs. ) verilmeden böyle bir ortamda iş verenin isteği üzerine panonun geçici yapılması için işe koyulduğunu, yangının hemen akabinde olaya müdahale edilmesi sonucunda müvekkilinin yüzünde yanık olduğunu, dumandan etkilenmesi nedeniyle gözünde rahatsızlık oluştuğunu, müvekkilinin gözündeki rahatsızlığın boyutunun işverence geç anlaşıldığını, farkına varıldığında müvekkilinin İstanbul Dünya Göz Hastanesine gönderildiğini, hastane önceden müdahale edilmediği için geç kalındığını,

yapacak bir şeyin kalmadığını ancak gözü alıp yerine dolgu yapılabileceğinin belirtildiğini, yine aynı iş yerinde havuz makine dairesinde başka bir kazaya maruz kaldığını belirterek, açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafın maluliyete itiraz ve gerçek maluliyetin belirlenmesi talebi ile ilgili olarak SSYSK'ca belirlenen oranın gerçeği yansıtmadığını ispat yükü itiraz eden ve dava açan davacı şirket üzerinde olup, dosya kapsamınca toplanan deliller ve alınan ATK 3.İhtisas ve 2.Üst Kurul raporlarıyla 12.05.2002 tarihinde gerçekleşen kaza olayı ve davacıda mevcut görme kaybı arasında illiyet bağı bulunmadığı, dava konusu olay tarihinde yürürlükte olan 85/9529 Karar sayılı Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğü hükümlerine göre maluliyet oluşturacak düzeyde araz bırakmadığından iyileşme süresi sonundan itibaren maluliyetin %0(sıfır) olduğu anlaşılmakla davanın kısmen kabul kısmen reddine,

1- Davacının Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulunun 27.08.2004 tarihli raporu ile belirlediği kusur oranına yönelik talebi yönünden davanın reddine,

2- Davacının, 12.05.2002 tarihinde davalının geçirdiği kazanın iş kazası olmadığının tespiti talebinin reddine,

3- Davacının maluliyet oranına yönelik talebinin kabulü ile davalının 12.05.2002 tarihinde meydana gelen kaza nedeniyle sürekli iş göremezliğe uğramadığının tespitine dair karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... ve davalı Kurum vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur. B.İstinaf Sebepleri 1.Davalı SGK vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının doğuştan bir görme kaybı olmadığını, Mahkemenin kazadan 20 yıl sonra düzenlenen ATK kararına göre verdiği kararın gerçeği yansıtmadığını tüm bu nedenlerle İlk Derece Mahkemesinin istinafa konu kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi talep edilmiştir.

2.Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; ATK raporlarına karşı itirazlarının değerlendirilmediğini, dosya içerisinde toplanan delillerin sağlık kuruluşlarından alınan raporların bu kaza ile davalı müvekkilinin görme kaybı arasında illiyet bağının açıkça ortaya koyduğunu, İlk Derece Mahkemesi kararının hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğunu, bu nedenlerle İlk Derece Mahkemesinin istinafa konu kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi talep edilmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tüm dosya kapsamı, kaldırma kararı uyarınca yapılan yargılama, davalı ...'nın isticvap beyanı, ATK 3. İhtisas Dairesi ve 2. Üst Kurul raporları birlikte değerlendirildiğinde; anılan ATK raporlarıyla davalı ...'nın 12.05.2002 tarihinde geçirdiği iş kazası ile görme kaybı arasında illiyet bağı bulunmadığı, olay tarihinde yürürlükte bulunan Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğü hükümlerine göre maluliyet oluşturacak şekilde araz bırakmadığı, maluliyet oranının %0 olarak belirlendiği,

bu yönüyle İlk Derece Mahkemesinin maluliyete ve sürekli iş göremezlik oranına yönelik itirazın kabulüne dair verdiği kararın yerinde olduğu, bu itibarla sonuç olarak; ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında dosyadaki yazılara, hükmün Dairece de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleri ile dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... ve davalı Kurum vekilleri temyiz başvurusunda bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı Kurum vekili istinaf gerekçelerini tekrarla temyiz başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı ... vekili istinaf gerekçelerini tekrarla temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacı şirketin, davalı ...'nın yaralanmasına sebep olan olayın iş kazası olduğuna dair yapılan Kurum tespitini, Kurumca belirlenen %39 maluliyet oranını ve İş-Kur müfettişlerinin şirket aleyhine belirlediği % 70 kusur oranına itiraz ederek maluliyet ve kusur oranının iptali ile olayın iş kazası olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi.

2. " Hizmet Akdiyle veya Kendi Adına ve Hesabına Bağımsız Çalışan Sigortalıların Tabi Olduğu Kısa Vadeli Sigorta Hükümleri " başlıklı 3. Bölümde bulunan "İş kazasının tanımı, bildirilmesi ve soruşturulması" başlıklı 13 üncü madde iş kazasının;

sigortalının işyerinde bulunduğu sırada, işveren tarafından yürütülmekte olan iş nedeniyle sigortalı kendi adına ve hesabına bağımsız çalışıyorsa yürütmekte olduğu iş nedeniyle, bir işverene bağlı olarak çalışan sigortalının, görevli olarak işyeri dışında başka bir yere gönderilmesi nedeniyle asıl işini yapmaksızın geçen zamanlarda, bu Kanun'un 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının a) bendi kapsamındaki emziren kadın sigortalının, iş mevzuatı gereğince çocuğuna süt vermek için ayrılan zamanlarda, sigortalıların,

işverence sağlanan bir taşıtla işin yapıldığı yere gidiş gelişi sırasında meydana gelen ve sigortalıyı hemen veya sonradan bedenen ya da ruhen engelli hâle getiren olay olarak tanımlanmaktadır.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekilleri tarafından temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıdaki yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,