Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/3242 K.2025/1114

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; Bölge Adliye Mahkemesinin 11.04.2022 tarihli ek kararı ile davacı vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi ek kararı ve kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davacının eşi ...'ın davalı şirkette ağır vasıtada şoförü olarak çalışmakta iken 06.01.2015 tarihinde araç içinde kalp krizi geçirerek vefat ettiğini, davalı şirkette çalışma şartlarının ağır olduğunu, yeterli dinlenme ve istirahat olmaksızın aralıksız çalıştırıldığını, ölüm tarihinden önceki 15 gün aralıksız çalıştığını, izin talebi reddedilerek yanında ikinci şoför olmaksızın çalışmaya devam ettirildiğini belirterek destekten yoksun kalma tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; ... işçinin hastaneye kaldırıldıktan sonra vefat ettiğini, dolayısıyla zararın işyeri koşullarından veya işletmeye özgü tehlikeden doğmadığını ve araya giren başka bir nedenden meydana geldiğini, işyeri koşullarından meydana gelen tehlike ile zarar arasında uygun illiyet bağı olmadığını, davalı şirketin iş ve çalışma şartlarına da kanunların emrettiği şekilde riayet ettiğini, işverenin, gözetme borcu gereği çalıştırdığı işçileri işyerinde meydana gelen tehlikelerden, onların yaşamsal, bedensel ve ruhsal sağlık bütünlüklerini korumak için iş yerinde teknik ve tıbbi tüm önlemler dahil olmak üzere bilimsel ve teknolojik gelişmelerin gerekli kıldığı tüm önlemleri aldığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili özetle, ek kararın ve kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

1.Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin temyiz başvuru dilekçesinin kesinlik nedeniyle reddine karar verilmiş ise de davacının ıslah ile arttırılmış talebine göre mahkemece reddedilen ve temyize konu tutar karar tarihi itibarıyla Bölge Adliye Mahkemesi kesinlik sınırının üstünde olduğu gözetilerek davacı vekilinin, temyiz talebinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesinin 11.04.2022 tarihli ek kararının kaldırılmasına dair talebinin yerinde olduğu anlaşılmakla, usul ve kanuna aykırı ek kararın kaldırılması gerekmiştir.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR