Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/3259 K.2024/3361

Taraflar arasındaki iş kazasının tespiti istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özet olarak; müvekkilinin, davalının yanında Kaynakçı olarak 2013 yılında Sandıklı'da çalışırken davalının tahsis ettiği "Sandıklı ilçesi Şirinevler Mahallesi Yunusemre Bulvarı No:151/2 adresinde bulunan lojmanda çıkan yangında bedenen zarara uğradığını, bu nedenle 1 yıl süreyle de psikolojik tedavi gördüğünü, Denizli Devlet Hastanesinde ve Sandıklı Devlet Hastanesinde tedavi gördüğünü, davalının tahsis ettiği lojmanda kaldığı için bunun bir iş kazası olduğunu,

yangının çıkmasına davalının çalışanlarından olan ... tarafından tam ve asli kusurlu olarak sobaya tiner dökülmesinin sebep olduğuna ilişkin açılan kamu davası sonucunda Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesinde 2017/336 Esas sayılı dosyası karara çıktığını, ölen ...., katılanların...,...,...,, sanığın ..., suçun ''Taksirle Ölüme ve Yaralanmaya Neden Olma'' olduğu, sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünün 15.200 TL adli para cezasına çevrilmesine karar verildiğini, müvekkiline geçici iş göremezlik ödeneği verilmesi,

sürekli iş göremezlik geliri bağlanması ve Kurum tarafından karşılanmayan zararlarımızın davalı işverenden talep edilmesi konularında taşıdığı önem nedeniyle, dava konusu olayın iş kazası olduğunun tespitini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının kaza nedeni ile Denizli 3. İş Mahkemesi 2020/54 E. sayılı dosyada tazminat talebinde bulunduğunu, bu dosyada SGK tarafından gönderilen raporda olayın iş kazası olmadığı yönünde yapılan değerlendirme yapıldığını, davacının iddiasının, kaldıkları evin işveren tarafından tahsis edildiği,

bu evin lojman niteliğinde olduğu dolayısıyla iş yeri sayıldığı yönünde olsa da, öncelikle bu evi işveren müvekkilinin tahsis ettiği yönünde ki beyanlarının asılsız olduğunu, kabul etmediklerini, müvekkilinin çalışanlara kalmaları için böyle bir ev tahsis etmediğini, davacının bu iddiasına yönelik bir ispatı bulunmadığını, işveren ile kazaya konu olan konutun maliki arasında herhangi bir kira mukavelesi söz konusu olmadığını, davacı tazminat haketme uğruna sayın mahkemeyi yanıltma kastıyla olayı iş kazası olarak gösterme gayretinde olduğunu,

davacının olay tarihinde kaldığı evin lojman olduğunu söylemesi ve lojmanın iş yeri niteliğinin olduğu şeklindeki beyanı ile birlikte lojmanda gerçekleşen kazanın iş kazası olduğu yönünde ki iddialarının asılsız olduğunu, İş Kanunu'nda geçen iş yeri tanımı ve Yargıtay'ın yerleşik içtihatları doğrultusunda lojmanın iş yeri niteliğine haiz olmadığının aşikar olmadığını, müvekkil işverenin İSG eğitimleri düzenlenmesi için tahsis ettiği İSG uzmanları tarafından, (20.06.2013 tarihli) "60 dk'lık temel yangın eğitimi semineri ve tatbikatı" ve "90 dk'lık işçi sağlığı ve iş güvenliği, işçilerin hak ve sorumlulukları,

iş kazası ve nedenleri ile ilgili Soğuk Demir-Metal İşleri sektöründe iş güvenliği" hakkında da eğitim düzenlendiğini iş bu eğitimin düzenlendiğine dair tutanaklar tanzim edildiğini, işçilerin herbirine bu eğitim hakkında sertifika düzenlendiğini, Dava konusu olaya sebebiyet veren 3. kişi konumundaki ...'a da aynı eğitimler verildiğini, eğitimlere rağmen asli kusuru neticesinde olayın gerçekleştiğini, davacı, dava konusu kaza neticesinde geçici ve sürekli maluliyetin söz konusu olduğu konusunda beyanlarını kabul etmediklerini,

kazadan sonra Denizli Devlet Hastanesinden alınan raporda işçinin genel durumu hakkında "iş başı (çalışır)" ibaresi bulunmadığını, rapor bitiş tarihi itibariyle çalışmasında sakınca bulunmadığı dolayısıyla çalışmasına engel teşkil edecek herhangi bir maluliyetin olmadığını, bu nedenlerle müvekkil aleyhine ikame olunan haksız ve hukuki dayanaktan yoksun iş bu davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının 2013 yılı aralık ayında maruz kaldığı ihbar edilen iş kazasıyla ilgili olarak davacının 17.11.2020 tarihli ve 13993046 varide sayılı sürekli iş göremezlik derecesinin tespiti ve geliri bağlanmasına yönelik başvurusuna istinaden müvekkil Kurum tarafında Denizli Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan belge talep edildiğini,

talep edilen belgelerin iletilmesi sonrasında Afyonkarahisar Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Sgm Sandıklı Sosyal Güvenlik Merkezinin 04.06.2021 tarih ve 2021/4 sayılı "Komisyon Kararı" ile 13.12.2013 tarihinde meydana gelen olayın 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi hükümleri dahilinde meydana gelmemesi nedeniyle İş Kazası Sayılmamasına karar verildiğini, Söz konusu düzenleme doğrultusunda Kurumca yapılan inceleme neticesinde 2013 yılında meydana gelen dava konusu olayın davacının, nitelik yönünden iş yerine bağlı bulunmayan evde ikamet ettiği sırada meydana gelmiş olup iş yerinde meydana gelmediğini,

işveren tarafından yürütülmekte olan iş nedeniyle olmadığı, davacının işveren tarafından bir işi yapması hususunda görevlendirmediği birlikte değerlendirildiğinde 13.12.2013 tarihinde meydana gelen olayın iş kazası olmadığının anlaşıldığını, Yargıtay Yüksek Mahkeme kararlarında da, personelin ikametleri için tahsis edilmiş olan lojmanlar, işin görüldüğü yerle birlikte aynı binada bulunsa dahi işyeri sayılmayacağına karar verilmiş olduğundan lojmanda meydana gelen kazalar iş kazası olarak değerlendirilmeyeceğini, bu nedenlerle davanın reddini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi kararında özetle; “davanın reddine” dair karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri: Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kazanın gerçekleştiği yerin lojman olarak tahsis edildiğini, olayın iş kazası olduğunu bu nedenle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine dair karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf talepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe 1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, iş kazasının tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle, Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,