Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/3464 K.2024/6657

Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik oranının tespiti ve gelir bağlanması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin geçirdiği iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezlik oranının tespitini ve gelir bağlanmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı SGK Başkanlığı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince; "1-Davacının davasının kısmen kabul kısmen reddi ile

Davacı ...'nın 26.05.2016 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası nedeni ile sürekli iş göremezlik oranının % 11,2 olduğunun tespiti ile davacıya 01.10.2016 tarihinden itibaren sürekli iş göremezlik geliri bağlanmasına, aksine Kurum işleminin iptaline,

Fazlaya ilişkin istemin reddine," karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının ... İnş. Elek Oto Kuy. Tur. Rek. San Tic. Ltd. Şti . iş yerinde çalışmakta iken 26.05.2016 tarihinde iş kazası geçirdiğini, geçirdiği iş kazasına bağlı olarak düzenlenen rapor ve dayanağı belgeler ile ilgili yapılan değerlendirme sonucu İzmir Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Kurum Sağlık Kurulunca alınan kararda meslekte kazanma gücünü % 5,10 oranında kaybettiğini, yardıma muhtaç olmadığını, kontrol muayenesinin gerekmediği belirtildiğinden, sigortalıya sürekli iş göremezlik geliri bağlanmadığını, Kurumca yapılan işlemlerde bir hata bulunmadığını belirterek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı şirket vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacı tarafından 26.05.2016 tarihinde gerçekleşen iş kazası neticesinde iş göremezlik aylığı bağlanması talep edilmiş ise de, açılan davanın süresinde açılmadığını, İzmir Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğünün raporunda tespit edilen oranın %5.10 olduğunu, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun 06.12.2017 tarihli nihai raporunda da bu oranın değişmediğini ve iş göremezlik oranı %5,10 olarak tespit edilerek sürekli iş göremezlik aylığı talebi hukuka ve yasaya uygun olarak reddedildiğini, raporlar arasında yaklaşık 4 yıl ve %6,1 oranında çelişki bulunduğunu,

sürekli iş göremezlik aylığı bağlanması için belirlenen usule aykırı olan yetersiz Adli Tıp Kurulu raporunun bu dosyada esas alınmasının mümkün olmadığını, sürekli iş göremezlik aylığı bağlamaya yetkili olan müvekkili şirket değil, ilgili Kurum olduğundan davada müvekkiline yöneltilebilecek bir husumet bulunmadığını, müvekkilinin davalı olarak eklenmesinin hukuka uygun olmadığını, husumet yönünden itirazda bulunduklarını belirterek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacı ...'nın davalı GESK İnşaat ... Ltd.

Şti.'ye ait çalışırken 26.05.2016 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası nedeni ile Kuruma müracaat etmesi üzerine İzmir Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezince düzenlenen 10.08.2017 tarih 1880 sayılı sağlık kurulu yazısına istinaden MKGKO %5,1 olarak tespit ettiği, itiraz üzerine SSYSK kararı ile aynı oranın belinlendiği, davacısı aynı olan Ankara 1. İş Mahkemesinin 2016/672 Esas sayılı dosyasının raporlarının iş bu dosya içerisine alındığı,

iş bu dosyada alınan Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulunun 11.03.2019 tarihli raporunda davacının iş kazası nedeni ile E cetveline göre %12,1 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağının bildirildiği, Adli Tıp İkinci Üst Kurulunun 12.03.2020 tarih 478 sayılı raporunda da davacının %11,2 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağının bildirildiği, davacının 17.06.2020 tarihli dilekçesi ile sürekli işgöremezlik geliri bağlanmasını talep ettiği anlaşılmaktadır.

Davacının sürekli iş göremezlik oranının yasada öngörülen prosedür izlenerek tespit edildiği, 5510 sayılı Kanun'un 97/1 inci maddesine göre 5 yıl içerisinde sürekli işgöremezlik geliri talep etme hakkı bulunduğundan kaza tarihini takip eden aybaşından itibaren gelirin bağlanmasına karar verildiği, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla,... " gerekçesiyle istinaf istemlerinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı Kurum vekili, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı işveren vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 13, 19, 95 nci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,