Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/3528 K.2024/5585

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı, davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine, davalı ve fer'i müdahil Kurum vekillerinin başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı ... nezdinde 24.09.2003-15.07.2007 tarihleri arasında usta öğretici olarak çalıştığını, çalışmalarının Kuruma eksik bildirildiğini belirterek, işçilik alacaklarına ilişkin Ankara 16. İş Mahkemesi'nin 2011/368 E. sayılı dosyasında yapılan yargılama ile belirlenerek hüküm altına alınan alacaklarının hesabına esas süre ve prime esas kazanç üzerinden çalıştığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının çalışmadığı cumartesi günleri için ücrete hak kazanmadığı değerlendirilmekle çalışılmayan cumartesi günlerine dair hizmet tespit edilemeyeceği, her ne kadar davacı 27.04.2017 tarihli beyanında yarıyıl tatili ve yaz tatili süreleri içerisinde hizmet tespiti talep etmiş ise de tatil sürelerinde iş yerinde davacının fiili çalışmasının bulunmaması nedeniyle bu süreler yönünden tespit yapılamayacağı, tanıkların beyanlarında davacının 1 yıllık staj döneminde 4 gün sonraki dönemlerde haftada 5 gün çalıştığını, çalışma saatlerinin 09:00-16:00 arası olduğunu,

1 saat yemek molası olduğunu, resmi ve dini bayramlarda çalışma yapılmadığını ifade ettikleri, 21.05.1977 tarih ve 15943 sayılı resmi gazetede yayınlanan Milli Eğitim Bakanlığı Kurumlarında Sözleşmeli veya Ek Ders görevi ile görevlendirilecek Uzman ve Usta Öğreticiler hakkında yönetmeliğin Uzman ve Usta Öğreticilerin görevlendirilmeleri başlıklı 5. Maddesinin 8. Fıkrasına göre geçici sözleşmeli olarak görevlendirilen Uzman ve Usta Öğreticilerin haftalık çalışma süresinin 40 saat olduğu düzenlemesinin yer aldığı, davacının 2003 - 2004 eğitim öğretim yılında günlük mesai saatinin 7 saat olup.

1 saat yemek molası düşüldüğünde 6 saat ve haftada 6 4 gün çalıştığı, toplam haftalık çalışmasının 24 saat olduğu, 2004 - 2005 , 2005- 2006 , 2006-2007 eğitim öğretim yıllarında ise günlük çalışma saatinin 09:00 - 16:30 arası 7 buçuk saat olup, 1 saat yemek molası düşüldüğünde 6 buçuk saat olduğu ve haftada 5 gün çalışıldığı dolayısıyla haftalık çalışma saatinin 32 buçuk saat olduğu, tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde davacının çalışmasının tam süreli çalışma olduğu kanaatine varıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davacının davalı yanında 2003 yılı 9. ayı içerisinde 3 gün 61,74 YTL ile,

2003 yılı 10. Ayında 5 gün 102,09 YTL ile 2003 yılı 11. Ayında 7 gün 143,64 YTL ile, 2003 yılı 12. Ayında 5 gün 102,34 YTL ile, 2004 yılı 1. Ayında 4 gün 93,88 YTL ile, 2. Ayında 5 gün 118,35 YTL, 3. Ayında 4 gün 95,52 YTL, 4. Ayında 5 gün 118,35 YTL, 5. Ayında 6 gün 152,94 YTL, 6. Ayında 2 gün 50,20 YTL, 9. Ayında 2 gün 232,82 YTL, 10. Ayında 5 gün 611,97 YTL, 11. Ayında 6 gün 602,32 YTL, 12. Ayında 4 gün 556,19 YTL, 2005 yılı 1. Ayında 4 gün 347,60 TL, 2. Ayında 11 gün 699,97 TL, 3. Ayında 7 gün 623,78 TL, 4. Ayında 9 gün 663,88 TL, 5. Ayında 7 gün 551,57 TL, 9. Ayında 14 gün 838,66 TL, 10. Ayında 11 gün 757,12 TL,

11. Ayında 8 gün 686,40 TL, 12. Ayında 13 gün 827,08 TL, 2006 yılı 1. Ayında 10 gün 780,42 TL, 3. Ayında 7 gün 611,52 TL, 4. Ayında 10 gün 602,99 TL, 5. Ayında 8 gün 447,75 TL, 6. Ayında 9 gün 429,87 TL, 9. Ayında 6 gün 411,35 TL, 10. Ayında 11 gün 595,15 TL, 11. Ayında 8 gün 564,53 TL, 12. Ayında 11 gün 574,16 TL, 2007 yılı 2. Ayında 10 gün 602,90 TL, 3. Ayında 8 gün 602,90 TL, 4. Ayında 10 gün 602,90 TL, 5. Ayında 7 gün 602,89 TL, 6. Ayında 1 gün 102,22 TL, eksik bildirilen günlerde çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı, davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu ileri sürerek, yerel mahkeme kararının kaldırılarak, davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Fer'i müdahil SGK vekili; eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu ileri sürerek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı ... vekili; davacının bildirimlerinin kurum kayıtları ile uyumlu olduğunu ileri sürerek, kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığına bağlı Meslek Edindirme Kurslarında 24.09.2003-15.07.2007 tarihleri arasında usta öğretici olarak çalıştığı, puantaj kayıtlarına göre 6-7 saat derse girilen günlerde tam gün olarak bu saatten daha az girilen günlerde ise 7,5 saatlik çalışma 1 gün kabul edilmek suretiyle davacının çalışmalarının bildirildiği davacının ödemelerinin bu puantaj kayıtlarına istinaden yapıldığı, alacak davasının işbu dava bakımından kesin delil niteğinde olmadığı,

tanıkların da haftada 4-5 gün çalıştıklarını belirtmiş olmaları, hizmet bildirimlerinin puantaj kayıtlarına göre yapılmış olması, işverenin resmi kurum niteliği, ücret ödemelerinin kayıtlara dayalı olma gerekleri dikkate alınarak; kurum kayıtlarına yansıyan bilgilerin aksi kanıtlanamadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken, mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin davanın kabulüne karar verilmiş olmasının usul ve yasaya aykırı olduğu,

aynı işyeri ve aynı döneme ilişkin açılan dava dosyalarında verilen kararların da aynı yönde olduğu (Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin 2017/2570 E., 2018/488 K., Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 2020/5442 E., 2021/75 K. sayılı kararları da aynı yöndedir) gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine, davalı ve fer'i müdahil Kurum vekillerinin istinaf başvurusunun kabulü ile mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, davacının hafta tatillerinde ve ... tatillerinde çalışmadığını, zaten taleplerinin de çalışılmadan ödenmesi gereken hafta tatili ve UBGT gün sayısı ve prim bildirimlerinin yapılmasına ilişkin olduğunu, 4857 sayılı Kanun'un “Hafta Tatili Ücreti” başlıklı 46 ncı maddesi ve 3945 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi uyarınca, çalışılmadan ödenmesi ve bildirilmesi gereken gün ve kazançlara ilişkin olarak talepte bulunduklarını, davacının usta öğretici olarak tam süreli çalışma koşulları ile çalıştığını, tanıkların ifadelerinde davacının haftanın 5 günü çalıştığını belirttiklerini,

davacının fiilen girdiği ders gününe göre SGK'ya bildirim yapılmış olmasına rağmen, tam süreli çalışan olması nedeniyle, çalışılmadan ödenmesi/SGK'ya bildirilmesi gereken hafta tatili ve UBGT gün sayılarının bildirilmediğinin ortada olduğunu, davacının alacak davası ile hüküm altına alınan gün ve alacak miktarları da dikkate alınmadan davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesidir.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,